POST-YELTSIN PERIOD PUTIN’S POLITICAL MARKETING STUDIES 2000-2008 PERIOD

Bu makalenin ilk hali 1 Ocak 2019 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijmeb/article/744306

Düzeltme Notu

In the article titled “Putin’s Political Marketing Activities in the Post-Yeltsin Era (2000–2008)”, published in Volume 15, Issue 1 of 2019, there is an important note that was inadvertently omitted during the preparation stage. This note has been added as a footnote in the corrected version of the study as follows: “This study is derived from the master’s thesis titled ‘Putin’s Political Marketing Activities in the Post-Yeltsin Era (2000–2008)’, prepared by Çisem Denkel under the supervision of Dr. Lecturer Sumru Kaleli.”

Öz

The bipolar world has come to an end and a new world order has been formed with the disintegration of the Soviet Union. New founded Russian Federation was one of the countries that set the basic balances in this new world order. The political leadership of the country, which is a considerable actor in the international arena, is also important. Vladimir Putin was one of the leaders who led the country politics in the long run. Putin has been a rising leader in Russian politics. In this study, Vladimir Putin’s political marketing studies in the first two terms 2000 and 2004 of the Russian Federation were evaluated. The Boris Yeltsin period was also examined and the similarities and differences between the two leaders’ political marketing efforts were presented. Putin’s rapid rise in Russian politics has been assessed and this rise has been examined within the framework of applied political marketing studies. The study is thought to be a resource for guiding similar things to be done in the field. Russian Federation politics are assessed in this study in the light of historical realities

Anahtar Kelimeler

• Political Marketing
• Propaganda
• Advertisement
• Political Leader
• Vladimir Putin

YELTSİN SONRASI DÖNEM PUTİN’İN SİYASAL PAZARLAMA ÇALIŞMALARI 2000-2008 DÖNEMİ

Bu makalenin ilk hali 1 Ocak 2019 tarihinde yayımlandı. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijmeb/article/744306

Düzeltme Notu

2019 yılı 15. Cilt 1. sayıda yayınlanan “Yeltsin Sonrası Dönem Putin’in Siyasal Pazarlama Çalışmaları (2000-2008 Dönemi)” başlıklı makalede, hazırlık aşamasında sehven eklenmemiş olan önemli bir not bulunmaktadır. Bu not dipnot olarak çalışmanın düzeltilmiş versiyonuna şu şekilde eklenmiştir: "Bu çalışma, Çisem Denkel tarafından Dr. Öğr. Üyesi Sumru Kaleli danışmanlığında hazırlanan ‘Yeltsin Sonrası Dönem Putin’in Siyasal Pazarlama Çalışmaları (2000-2008 Dönemi)’ başlıklı yüksek lisans tezinden türetilmiştir".

Öz

Sovyetler Birliği’nin dağılmasıyla iki kutuplu dünya düzeni sona ermiş, yeni bir dünya düzeni oluşmuştur. Kurulan Rusya Federasyonu, bu yenidünya düzeni içinde de temel dengeleri belirleyen ülkelerden biri olmuştur. Uluslararası arenada hatırı sayılır bir aktör olan ülkenin, siyasi liderliği de bir o kadar önemlidir. Uzun vadede ülke siyasetine yön veren liderlerden biri Vladimir Putin’dir. Putin, Rusya siyasetinde başarı ivmesi hızla yükselen bir lider olmuştur. Bu çalışmada Vladimir Putin’in Rusya Federasyonu lideri olarak görev yaptığı ilk iki dönemdeki 2000 ve 2004 siyasal pazarlama çalışmaları değerlendirilmiştir. Ayrıca Boris Yeltsin dönemi de incelenerek, iki liderin siyasal pazarlama çalışmalarındaki benzerlikler ve farklılıklar sunulmuştur. Putin’in Rusya siyasetindeki hızlı yükselişi değerlendirilmiş ve bu yükseliş, uygulanan siyasal pazarlama çalışmaları çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmanın alanda yapılacak benzerlerine yol göstermek adına bir kaynak olacağı düşünülmektedir. Çalışmada ayrıca tarihsel gerçeklikler ışığında Rusya Federasyonu siyaseti de değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Siyasal Pazarlama
• Propaganda
• Reklam
• Siyasi Lider
• Vladimir Putin

Kaynakça

1. Akhundova, J. (2013). Rusya’nın siyasal partileri ve milliyetçilik görüşleri. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Dergisi, 4(11), 54-66.
2. Altıntaş, M. H. (2001). Politikada pazarlama ve siyasal pazarlamada yer alan konular üzerine genel bir inceleme. Amme İdaresi Dergisi, 1(34), 33-50.
3. Atabek, N. (2002). Kamuoyu, medya ve demokrasi. Kurgu Dergisi, 19, 223-238.
4. Attouf, Z. (2017). Politik Pazarlama İletişimi. İstanbul: Cinius Yayınevi.
5. Ayman Güler, Tellal, E., Karasu, K., Kutlu, M. N., Keskin, N. E., Karahanoğulları, O., Akın, Ö., Esen, S., Çınar, T., & Ömürgönülşen, U. (2009). Kamu yönetimi ülke incelemeleri. Ankara: İmge Kitabevi.
6. Baudoin, M. E. Russian Constitution. Erişim Tarihi: 20.01.2018, http://www.academicforesights.com/ Russian_Constitution.html
7. Bayraktaroğlu, G. (2002). Geleneksel pazarlamada siyasal pazarlamanın yeri. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(3), 58-84.
8. Britannica. Boris Yeltsin. Erişim Tarihi: 20.01.2018, https://www.britannica.com/biography/Boris-Yeltsin

9. Erol, M. S., & Amirbek, A. (2014). Soğuk savaş sonrası dönemde Rusya’nın dış politikasında yakın çevre ve Orta Asya. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, XIV/1, 155-178.
10. Gross, A. L., Gallo, T., Pane, J. G., Tsai, T., Wang, Y. C., Chang, C. C., & Hsieh, W. H. (2001). Issues, images and strategies in 2000 international elections Spain, Taiwan and Russian Federation. American Behavioral Scientist, 44(12), 2410-2434.
11. Gunnar Songstad, N. Russian Federation: Presidential Election:2004. NORDEM Report (11). Erişim Tarihi: 02.03.2018, https://www.jus.uio.no/smr/english/about/programmes/nordem/ publications/2004/11.pd
12. Güler, A, Halıcıoğlu, M., B., & Taşğın, S. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma. Ankara: Seçkin Yayınevi.
13. Hodder, I. (2002). The interpretation of documents and material culture. In D. Weinberg (Eds.), Qualitative research methods. Oxford: Blackwell Publications.
14. Kaleli, S. (2015). Siyasal pazarlama sürecinde liderlik. Bursa: Ekin Yayınevi.
15. Kotler, P. (1972). Generic concept of marketing. Journal of Marketing, 36, 590-600.
16. Kotz, D. M., & Weir, F. (2012). Gorbaçov’dan bugüne Rusya’nın yolu, Sovyet sisteminin çöküşü ve yeni Rusya. İstanbul: Kalkedon Yayınevi.
17. Lesli, V. L., & Reisinger W. M. (2003). The 1999-2000 elections in Russia, their impact and legacy. Camgridge University Press.
18. Meyer, T. (2004). Medya demokrasisi. (Çev. A. Fethi). İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
19. Odabaşı, Y. (2009). Siyasal pazarlama uygulamalarına yön veren dönüşüm ve açılımlar. TASAM Yayınları. Erişim Tarihi:13.03.2018, http://www.tasam.org/Files/Icerik/File/siyasal_pazarlama_ uygulamalarina_yon_veren_donusum_ve_acilimlar_273f0917-7fbd-472c-985c-5942227d30e1. pdf
20. Ognyanova, K. (2010). Careful what you say: Media control in Putin’s Russia – implications for online content. International Journal of E-Politics, 1(2), 6-21.
21. Okumuş, A. (2007). Pazarlama anlayışında siyasal pazarlamanın yeri ve pazar konumlarına göre siyasi partilerin stratejik analizi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(17), 157-172.
22. Onay, Y. (2002). Rusya ve değişim. Ankara: Nobel Yayıncılık.
23. Özbay, Ö. Seçimler Rusya için ne ifade ediyor?. Bilgesam. Erişim Tarihi: 28.01.2017, http://www. bilgesam.org/incele/1092/-secimler-rusya-icin-ne-ifade-ediyor-/#.Wm2gAIjyjIU
24. Özdal, Ö. (2016). Sovyetler Birliği’nin dağılmasından Kırım’ın ilhakına Rus dış politikasında Ukrayna. Ankara: Usak Yayınları.
25. Özsoy, İ. (2006). Sovyet sisteminin çöküşünden tarihi ve evrensel dersler. Ahmet Yesevi Üniversitesi Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 39 (Güz), 163-194.
26. Polat, C. (2015). Siyasal pazarlama ve iletişim. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
27. Polat, C., & Külter, B. (2006). Genç ve potansiyel seçmenler gözüyle siyasi lider özelliklerinin değerlendirilmesi: Siyasi pazarlama bakış açısıyla lise ve üniversite öğrencileri üzerine bir uygulama. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 35, 191-213.
28. Qualter T. H. (1980). Propaganda teorisi ve propagandanın gelişimi. (Çev. Ü. Oskay). Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 35(1-4), 255-307.
29. Rusya Anayasası. 1.Bölüm: Anayasal Düzenin Esasları. Erişim Tarihi: 20.01.2018, http://www.anayasa. gen.tr/rusya.htm
30. Russian Federation Presidential Election 14 March 2004. (2004). OSCE/ODIHR election observation mission report. Office for Democratic Institutions and Human Rights, Warsaw. Erişim Tarihi: 12.12.2017, https://www.osce.org/odihr/elections/russia/33101
31. Russian Presidential Election: 2000 Specialist in Russian Affairs Foreign Affairs, Defense, and Trade Division. (2000). CRS Report for Congress, Erişim Tarihi: 12.02.2018, https://www.everycrsreport. com/files/20000324_RS20525_a5d4553a04874a9eb337de00d69ff00e19b1a4cb.pdf
32. Sakwa, R. (2005). The 2003–2004 Russian elections and prospects for democracy. Europe-Asia Studies, 57(3), 369-398.
33. Shestopal, E. (2016 Eylül). Transformation of Putin’s perception in Russian society (2000-2016). ECPR General Conference, Prag/Çek Cumhuriyeti.
34. Tanrısever, O. F. (2000a). Putin’in başkanlığa giden yolu. Birikim Dergisi, 133. 30-36.
35. Tanrısever, O. F. (2000b). Rusya’daki 2000 yılı cumhurbaşkanlığı seçimlerinin demokratikleşme süreci açısından bir analizi. Avrasya Dosyası, 6. Erişim Tarihi: 23.01.2018, http://www.21yyte.org/ assets/uploads/files/277-290%20oktay.PDF
36. The Telegraph. In pictures: Vladimir Putin-man of action. Erişim Tarihi: 17.05.2018, https://www. telegraph.co.uk/news/picturegalleries/worldnews/10353374/In-pictures-Vladimir-Putin-man-of- action.html?frame=2691637
37. Turgutoğlu, K. (2006). Rusya Federasyonu’nda Yeltsin ve Putin dönemlerinde izlenen dış politikaların NATO ile ilişkiler düzleminde karşılaştırması (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
38. Türk Dil Kurumu. Lider tanımı. Erişim Tarihi: 31.07.2018, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_ gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5b6054747e8388.30737188
39. Uluslararası Politika Akademisi. Putin döneminde Rusya’da başkanlık ve duma seçimleri ve bunun Rus dış politikasına etkileri. Erişim Tarihi: 11.02.2018, http://politikaakademisi.org/2012/07/26/ putin-doneminde-rusyada-baskanlik-ve-duma-secimleri-ve-bunun-rus-dis-politikasina-etkileri/
40. Uslu, S. (2008). Seçim kampanyalarında siyasal pazarlama karması elemanlarının yeri ve önemi. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(1), 105-118.
41. Ünal, M. (2008). Siyasi lider imajlarının seçimlerde etkisi. İletişim Fakültesi Dergisi, 1, 65-80.
42. Walcott, H. F. (1994). Transforming qualitative data: Description, analysis and interpretation. London: SAGE Publications.
43. Varlamovnews. Komanda meçtı vnov poboretsya za prezidentskoe kreslo v 2018 godu. Erişim Tarihi: 13.05.2018, https://varlamov.ru/1603991.html