THE MASS NOT IN LABOR FORCE: AN ANALYSIS OF THE DETERMINANTS OF HOMEMAKERS

Abstract

Data released from the Turkish Statistical Institute have indicated that the number of people in labor force is roughly same as the number of those not in labor force and the majority of the people not in labor force is homemakers. A great number of studies in the labor economics or macroeconomics literature have focused on the determinants of female labor force participation unlike the number of the studies dealt with the people outside the labor market which is very limited. Given this knowledge, the goal of this study is to analyze the determinants of the homemakers in Turkey in 2015. Findings obtained from the analyses covering 26 sub-regions listed under the Nomenclature of Territorial Units for Statistics-Level 2 reveal that an increase in household disposable income affects the number of homemakers positively whereas an increase in women’s education level and real minimum wages affect the number of homemakers negatively. In contrast to the demographic factors determining female labor force participation, this finding shows that homemakers are largely influenced by economic factors. In addition, policy implications pertaining to the empirical results are also discussed

Keywords

• Female Labor Force,Homemakers,Turkey

İŞGÜCÜNÜN DIŞINDAKİ KALABALIK: EV İŞLERİYLE UĞRAŞANLARIN BELİRLEYİCİLERİ ÜZERİNE BİR ANALİZ

Öz

Türkiye İstatistik Kurumu tarafından yayınlanan veriler son dönemlerde işgücünün dışında kalanların sayısının işgücü sayısıyla paralel olduğunu ve işgücünün dışında kalanların büyük bir çoğunluğunun ev işleriyle meşgul olduğunu ortaya koymaktadır. Türkiye’de çalışma ekonomisi ve makroekonomi literatüründe yer alan birçok çalışma kadınların işgücüne katılımının belirleyicileri üzerine odaklanırken, işgücünün dışına odaklanan çalışma sayısı oldukça sınırlıdır. Bu noktadan hareketle çalışmanın amacı, 2015 yılında Türkiye’de ev işleriyle uğraşanların belirleyicilerini analiz etmektir. İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması-Düzey 2 altında yer alan 26 bölge verileri ile yapılan analiz neticesinde elde edilen bulgular, hanehalkı kullanılabilir gelirindeki artışın ev işleriyle uğraşanların sayısını pozitif etkilediğini; kadınların eğitim düzeyindeki ve reel asgari ücretteki artışların ise negatif etkilediğini göstermektedir. Bu bulgu, kadınların işgücüne katılımını belirleyen unsurların aksine ev işleriyle uğraşmalarında etkili olan temel faktörlerin demografik değil, iktisadi olduğunu göstermektedir. Ayrıca çalışmada, elde edilen bulgular neticesinde geliştirilebilecek politika çıkarımları da tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kadın İşgücü,Ev İşleriyle Uğraşanlar,Türkiye

Kaynakça

1. Acar, E. O., & Fraker, A. (2016). Kadınların işgücüne katılım oranının belirleyicileri: Türkiye örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 30(4), 907-919.
2. Akgeyik, T. (2016). Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını etkileyen faktörler: TÜİK verileri üzerine bir analiz. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 70, 31-53.
3. Arai, M., & Lechevalier, S. (2005). Gender inequality within the segmentation of the Japanese labor market?. Le Mouvement Social, 1, 121-152.
4. Ayvaz Kızılgöl, Ö. (2012). Kadınların işgücüne katılımının belirleyicileri: Ekonometrik bir analiz. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 13(1), 88-101.
5. Bölükoğlu, A. (2018). Yedek işgücü olarak kadın emeği: Türkiye Örneği, 1988-2013. Ekonomi, Politika & Finans Araştırmaları Dergisi, 3(1), 50-67.
6. Contreras, D., De Mello, L., & Puentes, E. (2011). The determinants of labour force participation and employment in Chile. Applied Economics, 43(21), 2765-2776.
7. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Çalışma Genel Müdürlüğü Asgari Ücret Veritabanı, https://www.csgb.gov.tr/home/Contents/Istatistikler/AsgariUcret
8. Dayıoğlu, M., & Kırdar, M. G. (2010). Türkiye’de kadınların işgücüne katılımında belirleyici etkenler ve eğilimler. DPT Yayınları, Ankara.

9. De Jong, E., Smits, J., & Longwe, A. (2017). Estimating the causal effect of fertility on women’s employment in Africa using twins. World Development, 90, 360-368.
10. Dünya Bankası, Dünya Gelişim Göstergeleri Veritabanı, https://data.worldbank.org/products/ wdi
11. Elmeskov, J., Martin, J., & Scarpetta, S. (1998). Key lessons for labour market reforms: Evidence from OECD countries’ experience. Swedish Economic Policy Review, 5(2), 205-252.
12. England, P. (2005). Gender inequality in labor markets: The role of motherhood and segregation. Social Politics: International Studies in Gender, State & Society, 12(2), 264-288.
13. Er, Ş. (2013). Türkiye’de kadınların işgücüne katılım oranını etkileyen faktörlerin bölgesel analizi. Öneri, 10(40), 35-44.
14. Fields, G. S. (2006). A public lecture: Labour markets and economic development. Journal of Eastern Caribbean Studies, 31(2), 72-41.
15. Gitter, R. J. (1982). The determinants of the labor force participation rate of prime age males: A study across communities. The American Economist, 26(2), 11-16.
16. Karabıyık, İ. (2012). Structural characteristics of labor market and issue of women’s labor force participation in Turkey. Journal of Human Sciences, 9(2), 1282-1310.
17. Kılıç, D., & Öztürk, S. (2014). Türkiye’de kadınların işgücüne katılımı önündeki engeller ve çözüm yolları: Bir ampirik uygulama. Amme İdaresi Dergisi, 47(1), 107-130.
18. Kıral, G., & Karlılar, S. (2017). Türkiye’de kadın işgücüne katılımını etkileyen faktörler: Adana ili üzerine bir uygulama. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(3), 272-286.
19. Küçükali, A. (2014). Sosyo-ekonomik ve kültürel yapının kadınların çalışma hayatı üzerine etkileri: Erzurum örneği. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, I, 1-19.
20. Layard, R., Layard, P. Y. G., Nickell, S., & Jackman, R. (1991). Unemployment: macroeconomic performance and the labour market. Oxford: Oxford University Press.
21. Palaz, S. (2005). Women’s labour force participation in Turkey. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, (50), 591-606.
22. Palaz, S. (2015). The reasons for women’s labour force non-participation: Empirical evidence from Bandırma. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 13(3), 435-449.
23. Riboud, M. (1985). An analysis of women’s labor force participation in France: Cross-section estimates and time-series evidence. Journal of Labor Economics, 3(1), Part 2, 177-200.
24. Scarpetta, S. (1996). Assessing the role of labour market policies and institutional settings on unemployment: A cross-country study. OECD Economic studies, 26(1), 43-98.
25. Spierings, N., Smits, J., & Verloo, M. (2010). Micro and macro level determinants of women’s employment in six Arab countries. Journal of Marriage and Family, 72(5), 1391-1407.
26. Stier, H., & Yaish, M. (2008). The determinants of women’s employment dynamics: The case of Israeli women. European Sociological Review, 24(3), 363-377.
27. Topel, R. (1999). Labor markets and economic growth. Handbook of Labor Economics, 3 (Part C), 2943-2984.
28. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) Veritabanı. www.tuik.gov.tr
29. Van der Lippe, T., & Van Dijk, L. (2002). Comparative research on women’s employment. Annual Review of Sociology, 28(1), 221-241.
30. Varol, F. (2017). The determinants of labor force participation of women in Turkey: A binary logit analysis. Journal of History Culture and Art Research, 6(2), 92-108.
31. Vlasblom, J. D., & Schippers, J. J. (2004). Increases in female labour force participation in Europe: Similarities and differences. European Journal of Population, 20(4), 375-392.
32. Witkowska, D. (2013). Gender disparities in the labor market in the EU. International Advances in Economic Research, 19(4), 331-354.
33. Yamak, R., Abdioğlu, Z., & Mert, N. (2012). Türkiye’de işgücüne katılımı belirleyen faktörler: Mikro ekonomik analiz. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(2), 41-58.
34. Yıldırım, K., & Doğrul, G. (2008). Çalışmak ya da çalışmamak: Türkiye’de kentsel alanlarda yaşayan kadınların işgücüne katılmama kararlarının olası belirleyicileri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 239-262.
35. Yüceol, H. M. (2017). Kentsel işgücü piyasalarında işgücüne katılım zorlukları ve kadın istihdamı. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(1), 49-63.
36. Zeren, F., & Kılınç Savrul, B. (2017). Kadınların işgücüne katılım oranı, ekonomik büyüme, işsizlik oranı ve kentleşme oranı arasındaki saklı koentegrasyon ilişkisinin araştırılması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 15(30), 87-103.