FROM THE 2008 CRISIS TO CURRENT DEVELOPMENTS OF VOCATIONAL TRAINING ACTIVITIES BY ISKUR

Abstract

Turkey has a growing economy and young workforce. vocational training is a program which highly focused on results at a strategic area such as education. İŞKUR as implementing active labor market policies has accelerated vocational training activities after the 2008 economic crisis. The number of activities increased significantly during the crisis period with aim to resolve structural problems. They preserved well implementation and proper approaches. Whereas the implementation of these activities and according to feedbacks some modifications have been made. These modifications have impacts on both number of programs/courses and their participant. In this study, after highlighting the importance of vocational training activities for Turkey, we investigate the vocational training activities of İŞKUR and the modifications which have been done over the years, part of finding, we try to determine the efficiency of those profound changes at legislation and implementation level

Keywords

• Vocational Training,İŞKUR,Active Labormarket Policies,Young Unemployed

2008 KRİZİNDEN GÜNÜMÜZE İŞKUR’UN MESLEKİ EĞİTİM FAALİYETLERİNİN GELİŞİMİ

Öz

Büyüyen bir ekonomi ve genç işgücüne sahip Türkiye’de mesleki eğitim oldukça önemli bir konudur. Aktif işgücü politikalarının uygulayıcısı olan İŞKUR, 2008 Ekonomik Krizinden sonra mesleki eğitim faaliyetlerine hız vermiştir. Aslında yapısal problemleri çözmek için uygulanan bu faaliyetler ilk defa kriz döneminde hızlandırılmış olsa da doğru bir yaklaşımla kriz sonrası dönemde de artırılarak devam ettirilmiştir. Yaşanan bu süreçte alınan geri bildirimler çerçevesinde çeşitli uygulama değişikliklerine gidilmiştir. Yapılan bu değişiklikler gerek kurs/program sayılarını gerekse de kursiyer/katılımcı sayılarını etkilemiştir. Bu çalışmada mesleki eğitim faaliyetlerinin Türkiye açısından önemi üzerinde durulduktan sonra, İŞKUR’un gerçekleştirmiş olduğu mesleki eğitim faaliyetleri ve bu faaliyetlerin sayılarının yıllar itibariyle değişimleri incelenmiş, yapılan mevzuat ve uygulama değişikliklerinin çıktıları ne derece etkilediği tespit edilmeye çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Mesleki Eğitim,İŞKUR,Aktif İşgücü Politikaları,Genç İşsiz

Kaynakça

1. Sayılı Türkiye İş Kurumu Kanunu, 05.07.2003 Tarihli Resmi Gazete, Sayı: 25159.
2. Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, 30.06.2012 Tarihli Resmi Gazete, Sayı: 28339.
3. Aktif İşgücü Yönetmeliği, 12.03.2013 Tarihli Resmî Gazete, Sayı: 28585.
4. Bozkurt, Ö. Ç., Kalkan, A., Koyuncu, O., & Alparslan, A. M. (2012). Türkiye’de girişimciliğin gelişimi: Girişimciler üzerinde nitel bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15, 229-247.
5. ÇSGB. (2010). İstihdam ve meslekî eğitim ilişkisinin güçlendirilmesi eylem planı. 15.07.2010 tarihli Resmi Gazete, Sayı: 27642.
6. Dankert, C. E. (1941). Labor immobility and technological unemployment. Social Forces, 19(3), 426-434.
7. Dünya Bankası. (2013). Rapor No: 82306 – TR.
8. Doğan, H. (1997). Mesleki ve teknik eğitimin yeniden yapılandırılması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 30(1), 1-26.

9. Dollinger, M., J. (2008). Entrepreneurship strategies and resources. 1-589. 4. Ed., USA: Marsh Publications.
10. Driehuis, W. (1978). Labour market inbalances and structural unemployment. Kyklos, 31(4), 638-661.
11. Eichhorst, W. (2015). Does vocational training help young people find a (good) job?. IZA World of Labor, 112, 1-10.
12. E-Journal USA Economic Perspectives January. (2006) Entrepreneurship and small business. Erişim Tarihi: 10.12.2015, http://photos.state.gov/mwg-internal/de5fs23hu73ds/ progress?id=FV6kGzSj9522YQX_cKaJRYO6jQwNPB8Vej_HQj-2RWw, 1-26.
13. Ercan, H. (2011). Türkiye’de mesleki görünüm. ILO-Ankara, Erişim Tarihi: 14.12.2015, Erişim Tarihi: MDG_F_1928/UNDP-TR-YEM_Mesleki Gorunum_Basim_TR.pdf, 1-55.
14. Eroğlu, O., & Pıçak, M. (2011). Entrepreneurship, national culture and Turkey. International Journal of Business and Social Science, 2(16), 146-151.
15. Erol, H., Özdemir, A., & Yurdakul E. M. (2010). Türkiye’de işsizliğin yol açtığı olumsuz sonuçların giderilmesinde 4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanununun işlevi. Tisk Akademi Dergisi, 2, 7-37.
16. European Commission. (2011). Attitudes towards Vocational Education and Training, Special Eurobarometer 36. Erişim Tarihi: 13.12.2015, http://www.undp.org/content/dam/ turkey/docs/projectdocuments/PovRed/MDG_F_1928/UNDP-TR-YEM_Mesleki Gorunum_Basim_TR.pdf, 1-115.
17. Goel, V. P. (2009). Technical and vocational education and training (TVET) system in ındia for sustainable development. Ministry of Human Resource Development Report, 1-21.
18. Gökcan, H. T. (2012). Özel belgede sahtecilik suçu. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 70(2), 59-70.
19. Gülbahar Y., Avcı Ü., & Ergün, E. (2012). Yaparak öğrenme: “Hedefe dayalı senaryo yaklaşımı” uygulamasına bir örnek. Eğitim ve Bilim, 37(165), 293-306.
20. Güllüpınar F., & Gökalp E. (2014). Neoliberal zamanın ruhu, yaşam boyu öğrenme ve istihdam ilişkileri: Yaşam boyu öğrenme politikalarının eleştirel bir analizi, Mülkiye Dergisi, 38(2), 67-92.
21. Harper, D. A. (2003). Taylor & Francis Group, foundations of enrepreneurship and economic development. London and New York: Routledge, 1-276.
22. İŞKUR. (2014). Erişim Tarihi: 12.05.2015, http://www.iskur.gov.tr/kurumsalbilgi/ istatistikler. aspx
23. İŞKUR. (2015). Nitelikli işgücü için çalışıyoruz. İstihdamda 3İ, Şubat-Mart-Nisan, 50-52.
24. Kapar, R. (2005). Aktif işgücü piyasası politikaları. İ.Ü. İktisat Fakültesi Mecmuası, 55(1), 341-371.
25. Karadeniz, O., Karadeniz, H. K., Kocaalan, M. L., & Arpat, B. (2013), Mesleki eğitim kurslarına katılanların işgücü piyasasındaki durumu araştırması, birleşmiş milletler ortak programı “Herkes için insana yakışır iş”. Ulusal Gençlik İstihdam Programı ve Antalya Pilot Bölge Uygulaması.
26. Kenar, N. (2010), Mesleki ve teknik eğitim sisteminin genel değerlendirmesi. MEV: Yaşam Boyu Öğrenme Merkezi, Erişim Tarihi: 08.12.2015, http://www.messegitim.com.tr/ti/577/0/ MESLEKI-VE-TEKNIK-EGITIM-SISTEMININ-GENEL-DEGERLENDIRMESI, 1-7.
27. Kluve, J. (2006). The effectiveness of european active labor market policy. IZA Discussion Paper, 2018, 1-45.
28. Linten, M., Prüstel, S., & Wol C. (2014), Literature database for vocational education and training, vocational education and training in European countries. 2-28.
29. Mair, J., & Marti, I. (2004). University of Navarra IESE Business Scholl, Social Entrepreneurship Research: A Source of Explanation, Prediction, 546, 1-21.
30. Milli Gazete. (2014). Zengine İŞKUR’muş, 21.06.2014.
31. Naude, W. (2013). Entrepreneurship and economic development: Theory, evidence and policy. IZA Discussion Paper Series, 7507, 1-20.
32. Naude, W., & Szirmai, A., & Goedhuys, M. (2011). Innovation and entrepreneurship in developing countries. United Nation University Policy Brief, 1, 1-8.
33. Özdemir, B. (2011). Mevzuatı muhafazadan mevzuat yönetimine. Yasama Dergisi, 15, 49-64.
34. Pfeifer, M. (2012). Comparing unemployment protection and social assistance in 14 european countries. Four worlds of protection for people of working age, International Journal Of Social Welfare, 21, 13-25.
35. Sapancalı, F. (2008). Türkiye’de işgücü piyasası, sorunlar ve politikalar. TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 21(2-3), 9-30.
36. Sgkrehberi. İŞKUR’da sahte istihdam oyunu , Sgkrehberi Çalışan, Emekli ve İşverenin Haber Portalı, Erişim Tarihi: 11.05.2015, http://www.sgkrehberi.com/haber/12046/
37. Şahin, İ., & Fındık, T. (2008). Türkiye’de mesleki ve teknik eğitim: Mevcut durum, sorunlar ve çözüm önerileri. TSA, 3, 65-86.
38. Taghizadeh, R. (2013). Avrupa istihdam stratejisi ve aktif işgücü piyasası politikaları. Sakarya İktisat Dergisi, 2(5), 1-27.
39. Taş, H. Y. (2011). İŞKUR’un mesleki eğitim faaliyetlerinin istihdam üzerine etkileri: Yalova İŞKUR Örneği. Sosyal Siyaset Konferansları, 61, 152-176.
40. TİSK. (2009). Eğitim Reformu Girişimi: Meslek Eğitimi İçin Kritik Adımlar. TİSK İşveren Dergisi, Erişim Tarihi: 01.12.2010, http://www.tisk.org.tr/isveren_sayfa.asp?yazi_ id=2465
41. Toprak, M., & Erdoğan, A. (2012). Yaşamboyu öğrenme: Kavram, politika, araçlar ve uygulama. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(2), 69-91.
42. Tuna, Y. (2010). Eğitim ve İşgücü Piyasası. TİSK İşveren Dergisi, Erişim Tarihi: 01.12.2010, http://www.tisk.org.tr/isveren_sayfa.asp?yazi_id=2717&id=121, 58-59.
43. TÜİK. (2014). Erişim Tarihi: 12.05.2015, http://tuikapp.tuik.gov.tr/isgucuapp/isgucu.zul
44. Türkiye İş Kurumu İşgücü Uyum Hizmetleri Yönetmeliği 31.12.2008 tarihli Resmî Gazete, Sayı: 27097.
45. Uğur, S. (2011). Türkiye’de işsizlik sigortasının gelişimi. Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(2), 95- 114.
46. U.S. Department of State/Bureau of International Information Programs. (2007). Principles of Entrepreneurship. Erişim Tarihi: 12.05.2015, http://www.saylor.org/site/wp-content/ uploads/2012/12/bus305-1.1_What-Is-Entrepreneurship.pdf, 1-2.
47. World Economic Forum. (2011). Global Entrepreneurshipand the successful growth strategies of early-stage companies.
48. Yazıcı, N. (2013). İŞKUR Türkiye’nin her noktasında. İstihdamda 3İ, 8, 4-5.