AN ANALYSIS ON THE RELATIONS BETWEEN PUBLIC ADMINISTRATION AND INDIVIDUAL IN THE ADMINISTRATIVE DEMOCRACY AXIS

Öz

The rationality problem of unilateral decisions made by excluding clients from decisionmaking process in delivering public services, is one of the most important axes of administrative reforms. Public administrations are obliged to change their management techniques and approaches in light of changing conditions. Based on paradigm changes in administration, this study analyzes the transition process in relations between public administration and individuals. The study analyzes the relationship between public administration and individuals based on such traditional approaches as unilateralism, distantness and peremptoriness, and comments on transformational nature of administrative democracy on conventional administrative approaches. In this regard, the study presents the effects of administrative democracy on relations between public administration and individuals, by explaining the theoretical framework and its applications. The study ends with a discussion of limitations of administrative democracy, and general evaluations of the findings on the issue

Anahtar Kelimeler

• Public Administration,Individual,Administrative Democracy

YÖNETSEL DEMOKRASİ EKSENİNDE KAMU YÖNETİMİ İLE BİREY İLİŞKİLERİNİN ANALİZİ

Öz

Kamu hizmet sunumunda hizmetten yararlananların dışlanarak tek yanlı alınan kararların etkinliği sorunu yönetim reformlarının ana eksenlerinden birisidir. Kamu yönetimleri değişen şartlar karşısında yönetim anlayış ve tekniklerini gözden geçirmek durumundadır. Çalışmamız yönetimde paradigma değişikliğine bağlı olarak kamu yönetimi ile birey ilişkilerinin değişim sürecini incelemektedir. Çalışma kapsamında geleneksel anlayışta tek yanlılık, uzaklık ve buyurganlık üzerine kurulu kamu yönetimi ile birey ilişkileri analiz edilmiş ve yönetsel demokrasinin geleneksel yönetim anlayışını dönüştürücü niteliği yorumlanmıştır. Bu bağlamda yönetsel demokrasinin kavramsal çerçevesi ve işleyişi açıklanarak kamu yönetimi birey ilişkilerine etkisi ortaya konulmuştur. Yönetsel demokrasinin içerdiği sınırlılıkların incelenmesi ve konuyla ilgili bulguların değerlendirilmesiyle çalışma tamamlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Yönetimi,Birey,Yönetsel Demokrasi

Kaynakça

1. Ateş, H., & Okur, Yaşar. (2009). Kamu kurumlarında performans ve denetimin etkinliğinin artırılması için bir alternatif: Yurttaş şartları. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 101-125.
2. Auby, J. B. (2011). Remarques préeliminaires sur la démocratie administrative. Revue Française d’Administration Publique, (137-138), 13-19.
3. Baudot, P. Y., & Revillard, A. (2011). Le médiateur de la république au prisme de la démocratie administrative. Revue Française d’Administration Publique, (137-138), 193-207.
4. Belrhali-Bernard, H. (2011). La pratique des consultations sur internet par l’administration. Revue Française d’Administration Publique, (137-138), 181-192.
5. Blondiaux, L. (2008). Démocratie délibérative vs. démocratie agonistique? le statut du conflit dans les théories et les pratiques de participation contemporaines. Raison Politiques, 30, 131-147.
6. Chevallier, J. (1983). L’administration face au public, İçinde CURAPP (ed.), Communication administration-administré (ss.13-60). Paris: PUF.
7. Chevallier, J. (2000). La transformation de la relation administrative: Mythe ou realite. Recueil Dalloz, 38, 575-584.
8. Chevallier, J. (2011). De l’administration démocratique a la démocratique administrative. Revue Française d’Administration Publique, (137-138), 217-227.

9. Daugeron, B. (2011). La démocratie administrative dans la théorie du droit public: Retour sur la naissance d’un concept. Revue Française d’Administration Publique, (137-138), 21-37.
10. Doğan, İ. (1998). Yönetilenlere katılım yollarının kısıtlanması güçlü devlet anlamına gelir mi?. Başbakanlık İdari Usul Kanunu Hazırlığı Sempozyumu Bildiriler, Ankara.
11. Eryılmaz, B. (2011). Kamu yönetimi. Ankara: Okutman Yayıncılık.
12. Frug, J. (1990). Administrative democracy. The University of Toronto Law Journal, 40(3), 559-586.
13. Houillon, G. (2009). Jean Rivero démocratie et administration. Revue Française d’Administration Publique, Septembre-Octobre, 1057-1065.
14. Le Clainche, M. (2011). L’administration consultative, elément constitutif ou substitut de la démocratie administrative?. Revue Française d’Administration Publique, (137-138), 39-48.
15. Maisl, H., Wiener, C., & Woehrling, J. M. (1984). Un décret ne fais pas le printemps. L’Actualité Juridique Droit Administratif, 3, 137-149.
16. Mangenot, M., Lafarge, F., & Larat, F. (2011). İntroduction. Revue Française d’Administration Publique, (137-138), 7-12.
17. Mendes, J. (2011). Transparence et participation: Des principes démocratiques pour l’administration de l’union européenne. Revue Française d’Administration Publique, (137-138), 101-121.
18. Özay, İ. H. (1998). Demokratik yönetim ve yönetimde demokrasi. Başbakanlık İdari Usul Kanunu Hazırlığı Sempozyumu Bildiriler, Ankara.
19. Rosenbloom, D., & Dolan, J. (2006). La bureacratie représentative. Revue Française d’Administration Publique, 118, 251-263.
20. Thomas, İ. (2004, Mars-Avril). Le principe de participation des usagers au fonctionnement des services publics. Revue Française de Droit Administratif, 330-345.
21. Tournepiche, A. M. (2007). Vers de nouveaux champs d’application pour la transparence administrative en droit communautaire. Cahiers de Droit Européen, XLIII (5-6), 623- 646.
22. Waintrop, F. (2011). Ecouter les usagers: De la simplification a l’innovation. Revue Française d’Administration Publique, (137-138), 209-215.
23. Zavoli, P. (2000). La démocratie administrative existe-t-elle? Plaidoyer pour une refonte de l’enquete publique et du référendum local. Revue du Droit Public, 5, 1495-1527.
24. Zoller, E. (2004). Les agences fédérales américaines la régulation et la démocratie. Revue Française de Droit Administratif, Juillet-Aout, 757-771.