KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ

Salih Saydam; Gökhan Kalağan

doi:10.17130/ijmeb.798496

KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ

Öz

İnsan açısından, kaos ve düzen kavramları önemli bir soru olmuştur. Filozoflar başlangıçta kaos ile ilişkilendirilen evren ve doğa işleyişlerini akıl ve düşünce ile kavranabilecek seviyeye getirmişlerdir. Gerek düşünsel gerekse de bilimsel alandaki her yenilik mevcut düzeni değişime zorlayarak bir kaos durumu, her kaos durumuda yeni bir düzeni yaratmıştır. Roma Kilisesi’nin yarattığı geleneksel yönetim anlayışı Rönesans ve Reform Hareketleri ile dönüşüme uğramış. Ardından Newtonyen Fizik anlayışı etrafında rasyonel ve hukuki zemine oturan Weberyan Bürokrasi doğmuştur. 20. Yüzyıla gelindiğindeyse Newtonyen Fizik, Kuantum Fiziği ile düzeltilmiştir. Bu Weberyan Bürokrasiyi’de etkileyerek, Kuantum, Kaos ve Karmaşıklık teorileri etrafında Post Modern Kamu Yönetimi anlayışının doğmasını sağlamıştır. Bu değişikliklerle birlikte yönetim anlayışı bilimsel temeller yerine daimi bir kaos sürecine girmiştir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Akın, G., Koca Özer, B., & Gültekin, T. (2004). İnsanın evrim sürecine ait bir hipotezin değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 44(1), 111-124.
Akkuş, E. (2005). Desiderius Erasmus ve Martin Luther’in reform görüşlerinin Avrupa Kültürel Birliği bağlamında değerlendirilmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Ambika, G. (2015). Ed Lorenz: Father of the butterfly effect. Resonance, 20(3), 198-205.
Ashby, W. R. (1957). An ıntroduction to cybernetics. London: Chapman & Hall.
Barnet, R. J., & Cavanagh, J. (1985). Küresel düşler. (Çev. G. Şen). İstanbul: Sabah Yayınları.
Bryan, M. (2000). Felsefenin öyküsü. (Çev. B. S. Şener). İstanbul: Dost Yayınları.
Durmaz, S. (2010). Yüksek Ortaçağ’da Papa-İmparator çatışması: Kılıç ile Âsâ’nın savaşı. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, No. 1, 93-120.
Eryılmaz, B. (2018). Kamu yönetimi düşünceler, yapılar, fonksiyonlar, politikalar. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.

Eşki, H. (2012). Bugünü anlamak için Max Weber’i yeniden okumak. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 6(11), 187-198.
Farmer, D. J. (1995). The language of public administration: Bureaucracy, modernity and postmodernity. Tuscaloosa: University of Alabama Press.
Fayol, H. (2012). Genel endüstriyel yönetim. (Çev. M. A. Çalıkoğlu). İstanbul: Adres Yayınları.
Francis, F. (1992). The end of history and the last man. Newyork: The Free Press A Division of Macmillan.
Frank, M. (1971). Toward a new publich administration. London: Chander Publishing Company.
Frederickson, H. G., Smith, K. B., Larimer, C. W., & Licari, M. J. (2012). The public administration theory primer. Colorado: Westview Press.
Fry, B., & Raadschelders, J. (2017). Max Weberden Dwight Waldo’ya kamu yönetimi. (Çev. O. Koç vd.). Ankara: Anı Yayınları.
Gane, M. (1993). Baudrillard live selected interviews. New York: Routledge.
Griffths, D. E., Hart, A. W., & Blair, B. G. (1991). Still another approach to administration: Chaos theory. Educational Administration Quarterly, 27(3), 430-451.
Gökmen, A. (2009). Kaos Teorisi’nin genel bir değerlendirilmesi. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(1), 61-79.
Guillen, M. (1995). Five equations that changed the world. New York: Hyperion.
Güneş, B. (2003). Paradigma kavramı ışığında bilimsel devrimlerin yapısı ve bilim savaşları: Cephelerdeki fizikçilerden Thomas S. Kuhn ve Alan D. Sokal. Gazi Üniversitesi Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 23-44.
Hayles, K. (1990). Chaos bound: Orderly disorder in contemporary literature and science. London: Cornell University Press.
Heaton, H. (1985). Avrupa iktisat tarihi. (Çev. M. A. Kılıçbay, O. Aydoğuş). Ankara, Teori Yayınları.
Heper, M. (1977). Türk kamu bürokrasisinde gelenekçilik ve modernleşme: Siyaset sosyolojisi açısından bir inceleme. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
Holden, M. L. (2005). Complex adaptive systems: Concept analysis. Journal of Advanced Nursing, 52(6), 651-657.
Kalağan, G. (2010). Türkiye’de 1980 sonrası bürokratik dönüşüm. İstanbul. Beta Yayınevi.
Köktürk, A. (2011). Modern öncesi devletin yönetim anlayışı. Güvenlik Stratejileri Dergisi. 7(13), 73-97.
Kuhn, T. (1995). Bilimsel devrimlerin yapısı (Çev. N. Kuyaş). İstanbul: Alan Yayınları.
Lamba, M. (2014). Bürokrasinin siyaset karşısında güç kaybetmesine yönelik gelişmeler. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(11), 40-56.
Lindblom, C., E. (1959). Muddling through. Public Administration Review, 19(2), 79-88.
Overman, E. S. (1995). The new sciences of administration: Chaos and quantum theory. Public Administration Review, 56(5), 487-491.
Öğüt, A., & Öztürk, Y. E. (2007). Yönetimin bilimleşme sürecine katkıları açısından Chester Irvıng Barnard ve Herbert Alexander Sımon: Betimleyici ve ilişkilendirici bir çalışma. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 7(14), 29-46.
Özalp, H. (2017). Din-bilim çatışması üzerine: Kopernik merkezli bir okuma. Bilimname, 33(1), 67-88.
Özsoy, S. (2015). Güneş merkezli evren anlayışı: Kopernik, Kepler ve Galilei neyi değiştirdi ?. Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 95-111.
Platon, (2019). Sokrates’in savunması. (Çev. A. Çokona). İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
Saklı, A. R. (2007). Kapitalist gelişim sürecinde fordizm ve post-fordizm. http://www.sakli.info/Fordizm. pdf, Ankara, 1-20.
Sander, O. (2007). Siyasi tarih: İlkçağlardan 1918’e. Ankara: İmge Kitapevi.
Ercil, Y., & Şener, İ. (2017). Örgüt kuramları. İçinde H. C. Sözen, H. N. Basım (ed.), Örgüt Çalışmalarında Kaos ve Karmaşıklık Kuramları (s.327). İstanbul: Beta Yayınevi.
Taylor, F. (2018). Bilimsel yönetimin ilkeleri. (Çev. B. Akın). İstanbul: Çizgi Kitapevi.
Thietart, R. A., & Forgues, B. (1995). Chaos theory and organization. Organization Science, 6(1), 19-31.
Wilson, W. (1961). Seçme parçalar. (Çev. N. Abadan). İstanbul: Yenilik Basımevi.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Salih Saydam Bu kişi benim
0000-0001-7379-3476
Türkiye

Gökhan Kalağan Bu kişi benim
0000-0001-8296-6316
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

13 Ekim 2020

Gönderilme Tarihi

4 Ağustos 2020

Kabul Tarihi

10 Ağustos 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 16 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.17130/ijmeb.798496

IZ

https://izlik.org/JA39PR74EA

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Saydam, S., & Kalağan, G. (2020). KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 16(3), 657-674. https://doi.org/10.17130/ijmeb.798496

AMA

1.Saydam S, Kalağan G. KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ. ijmeb. 2020;16(3):657-674. doi:10.17130/ijmeb.798496

Chicago

Saydam, Salih, ve Gökhan Kalağan. 2020. “KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ”. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi 16 (3): 657-74. https://doi.org/10.17130/ijmeb.798496.

EndNote

Saydam S, Kalağan G (01 Ekim 2020) KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi 16 3 657–674.

IEEE

[1]S. Saydam ve G. Kalağan, “KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ”, ijmeb, c. 16, sy 3, ss. 657–674, Eki. 2020, doi: 10.17130/ijmeb.798496.

ISNAD

Saydam, Salih - Kalağan, Gökhan. “KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ”. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi 16/3 (01 Ekim 2020): 657-674. https://doi.org/10.17130/ijmeb.798496.

JAMA

1.Saydam S, Kalağan G. KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ. ijmeb. 2020;16:657–674.

MLA

Saydam, Salih, ve Gökhan Kalağan. “KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ”. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, c. 16, sy 3, Ekim 2020, ss. 657-74, doi:10.17130/ijmeb.798496.

Vancouver

1.Salih Saydam, Gökhan Kalağan. KAMU YÖNETİMİNİN SON PARADİGMASI: KAOS TEORİSİ. ijmeb. 01 Ekim 2020;16(3):657-74. doi:10.17130/ijmeb.798496

Cited By

CHANGE IN PUBLIC ADMINISTRATION: THE RELATIONSHIP BETWEEN DIGITAL AGE GOVERNANCE AND POSTMODERNISM

Ege Akademik Bakis (Ege Academic Review)

https://doi.org/10.21121/eab.1166635