THE EFFECT OF POLICE PRIVATE SECURITY COOPERATION ON PRIVATE SECURITY OFFICERS’ WORK STRESS

Öz

The purpose of this study is to determine whether the private security officers’ police cooperation perception is effective on their job stress or not. The population of the study includes the private security officers who work in Sivas. Full count sample was used in the study. As a result of questionnaires 428 data were found analyzable. In the study, Police Private Security Cooperation Level Scale developed by Demirci (2019a) and Work Stress Scale developed by House and Rizzo (1972) were used. According to the result of the study, it was revealed that the private security officers’ police cooperation perception had a negative effect on their job stress, and that the participants’ police cooperation perception and job stress differed according to some demographic characteristics.

Anahtar Kelimeler

• private security
• police
• police private security cooperation
• job stress

POLİS ÖZEL GÜVENLİK İŞBİRLİĞİNİN ÖZEL GÜVENLİK GÖREVLİLERİNİN İŞ STRESLERİ ÜZERİNE ETKİSİ

Öz

Bu araştırmanın amacı özel güvenlik görevlilerinin polis işbirliği algılarının, kendilerinin iş stresleri üzerinde etkili olup olmadığını tespit etmektir. Araştırmanın evrenini Sivas’ta çalışan özel güvenlik görevlileri oluşturmaktadır. Araştırmada tam sayım örneklem kullanılmıştır. Katılımcılara uygulanan anket neticesinde analize uygun 428 veri araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmada, Demirci (2019a) tarafından geliştirilen Polis Özel Güvenlik İşbirliği Düzeyi Ölçeği ile House ve Rizzo (1972) tarafından geliştirilen İş Stresi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre özel güvenlik görevlilerinin polis işbirliği algılarının kendilerinin iş stresleri üzerinde negatif yönde etkisinin olduğu ve katılımcıların polis işbirliği algıları ile iş streslerinin bir kısım demografik özelliklere göre farklılaştığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• özel güvenlik
• polis
• polis özel güvenlik işbirliği
• iş stresi

Kaynakça

1. Akova, O. & Işık, K. (2008). Otel işletmelerinde stres yönetimi: İstanbul’daki beş yıldızlı otel işletmelerinde bir araştırma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (15)1: 17-44.
2. Aktaş, A.M. (2001). Bir kamu kuruluşunun üst düzey yöneticilerinin iş stresi ve kişilik özellikleri. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 56(4), 25-42.
3. Anderson E.S., Coffey S.B., & Byerly T.R. (2002). Formal organizational ınitiatives and ınformal workplace practices: Links to work-family conflict and job-related outcomes. Journal of Management, 28,787.
4. Awan, K. Z. & Jamil, F. (2012). A comparative analysis: Differences in over all job stress level of permanent employees in private and public sector banks. International Journal of Economics and Management Sciences, 1(10), 45-58.
5. Bayar, H.T. & Öztürk, M. (2017). İş stresinin iş tatmini üzerindeki etkisi: Süleyman Demirel Üniversitesi araştırma görevlileri üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(2), 525-546.
6. Birks, Y., McKendree, J. & Watt, I. (2009). Emotional ıntelligence and perceived stress in healthcare students: A multi-institutional, multi-professional survey. BMC Medical Education, 9(61), 1-8.
7. Büte, M. (2011). Nepotizm ve iş tatmini ilişkisinde iş stresinin aracı rolü var mıdır?. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 29, 175-184.
8. Cam, E. (2004). Çalışma yaşamında stres ve kamu kesiminde kadın çalışanlar. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, http://www.insanbilimleri.com/ojs/index.php/uib/article/viewFile/71/2 10.

9. Carroll, R.H. & Seaman, T.M. (2011) Policy paper: Private security/public policing partnerships. Available at: http://www.cops. usdoj.gov./file/ric/publications/nationalpolicy. summit.pdf.
10. Chang, E.M., Daly, J., Hancock, K.M., Bidewell, J.W., Johnson, A., Lambert, V.A. & Lambert, C.E. (2006). The relationships among workplace stressors, coping methods, demographic characteristics, and health in australian nurses. Journal of Professional Nursing, 22(1), 30-38.
11. Connors, E.F., Cunningham, W.C. & Ohlhausen, P.E. (1999). A literature review of cooperation and partnership between law enforcement and private security organizations. New York: Institute for Law and Justice.
12. Cropanzano, R., Howes, J.C., Grandey, A.A. & Toth, P. (1997). The relationship of organizational politics and support to work behaviors, attitudes, and stress. Journal of Organizational Behavior, 18, 159-180.
13. Davis, K. (1987). Human behavior at work: Organizational behavior. New Delhi: TATA McGraw Hill.
14. Demirci, U. (2019a). The effect of private security police cooperation on the relationship between job satisfaction and occupational commitment. BMIJ, 7(2), 969-997.
15. Demirci, U. (2019b). Özel güvenlik polis işbirliğinin özel güvenlik görevlilerinin iş doyumları üzerine etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(1), 490-503.
16. Demirci, U. (2019c). The effect of private security police cooperation perception on private security officers’ Professional commitment level. The International Journal of Business & Management, 7(4), 71-81.
17. Demirci, U. (2020). Türkiye’de polis özel güvenlik işbirliği örneği-KAAN: Bir eylem araştırması. (Tam metin bildiri). Uluslararası Marmara Sosyal Bilimler Kongresi, Bahar, Türkiye: Kocaeli.
18. Efeoğlu, İ. E. (2006). İş-aile yaşam çatışmasının iş stresi, iş doyumu ve örgütsel bağlılık üzerindeki etkileri: İlaç sektöründe bir araştırma. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
19. Ergün, E. & Çelik, S. (2015). Yöneticilerin görev ve çalışan odaklı liderlik davranışları ve hemşirelerin iş tatmini, örgütsel bağlılığı ve iş stresi arasındaki ilişki. F.N. Hemşirelik Dergisi, 23(3), 203-214.
20. Folkman, S. (1984). Personal control and stress and coping processes: A theoretical analysis. Journal of Personality and Social Psychology, 46(4), 839–852. https://doi.org/10.1037/0022-3514.46.4.839
21. Furnham, A. (2005). The psychology of behaviour at work: The individual in the organization. Second Edition, Psychology Press.
22. Gentry, L.A., Chung, J.J., Aung, N., Keller, S., Heinrich, K.M. & Maddock J.E. (2007). Gender differences in stress and coping among adults living in Hawai`i. Californian Journal of Health Promotion,5(2), 89-102.
23. Golsby, M. & O’Brien, R. (1996). A co-operative approach to crime prevention: Police and security working together. Perth: Australian Institude of Security and Applied Technology, Edith Cowan University
24. Grandey, A.A. & Cropanzano, R. (1998). The conversation of resources model applied to work-family conflict and strain. Journal of Vocational Behavior, 54, 350–370.
25. Gündoğdu, S. (2014). Su ürünlerinde çoğunlukla uygulanan çoklu karşılaştırma (POST-HOC) testleri, Journal of Fisheries Sciences.com, 8 (4), 310-316.
26. Hair, R. A. (1979). Private security and police relations. Crime and Justice in America, 113-123.(Kitap bölümü) https://doi.org/10.1016/B978-0-08-023857-9.50012-1
27. Hardie, E., Kashima, E. S., & Pridmore, P. (2005). The influence of relational, individual and collective self aspects on stress, uplifts and health. Self and Identity, 4(1), 1-24. doi: 10.1080/13576500444000146.
28. House, R.J. & Rizzo, J.R. (1972). Role conflict and ambiguity as critical variables in model of organizational behavior. Organizational Behavior and Human Performance, 7, 467–505.
29. Işıkhan, V. (1988). Sosyal hizmet ve sağlık alanında görev yapan yöneticileri etkileyen iş stres faktörleri (Yayınlanmamış Doktora Tezi), H.O.Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Ivancewich, J.M. & Mattason, M. T. (1996). Organizational stres and management, Irwin Pub.
30. Jamal, M. (2005). Personal and organizational outcomes related to job stress and type A behavior: A study of Canadian and Chinese employees. Stress and Health (formerly Stress Medicine), 21(2), 129-137. doi: 10.1002/smi.1047.
31. Jones ,T. & Newburn, T.(1995). How big is the private security sector?. Policing and Society. 5, 221–232.
32. Kacmar, K.M. (1999). An examinations of the perceptions of organizational politics model: Replication and extension. Human Relations, 52(3), 383- 417.
33. Karakaş, A. & Gökmen, G. (2018). Kamu çalışanlarında iş tatmini, duygusal emek ve iş stresi: Konya’da bir araştırma. AİBU Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(3), 99-127.
34. Kesen, M. & Akyüz, B. (2015). Üniversite örgüt kültürü algılamaları ve demografik değişkenlerin algılanan stresi yordayıcı değişkenler olarak incelenmesi. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdair Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(1), 71-94.
35. Keser, A. (2014). Gelenek ve güncel boyutlarıyla iş stresi kaynakları, Ankara: Türk Metal Yayınları.
36. Lazarus, R. S. (1991). Psychological stress in the workplace. Journal of Social Behavior and Personality, 6. 1-13.
37. Lazarus, R. S. & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. New York: Springer Publishing Company Inc.
38. Morley, H. N. & Fong, R. S. (1995). Can we all get along? A study of why strained relations continue to exist between sworn law enforcement and private security. Security Journal, 6, 85-92
39. Nalla, M. K. & Hwang, E. (2006). Relations between police and private security officers in South Korea. PIJPSM, 29 (3), 482-497.
40. Nalla, M. K. & Hummer, D. (1999). Relations between police officers and security professionals: A study of perceptions. Security Journal, 12(3), 31-40.
41. Nalla, M.K. & Gurinskaya, A. (2019). Private police and security governance: Mapping emerging trends and future directions. Journal of Contemporary Criminal Justice, 00(0), 1-9.
42. Nalla, M.K. Johnson, J. D. & Mesko, G. (2009). Are police and security personnel warming up to each other? A comparison of officers’ attitudes in developed, emerging and transitional economies. PIJPSM, 32 (3), 5058-525.
43. Nalla, M.K. Madan, M. & Mesko, G. (2009). The role of perceived relationships between Slovanian police officers vis-a-vis private security personnel in predicting job satisfaction. VARSTVOSLOVJE, 11(2), 329-344.
44. Netenmeyer, R.G., Johnston, M. & Burton, S. (1990). Analysis of role conflict and role ambiquity in a structural equations framework, Journal of Applied Psychology, 75(2):148–158.
45. Örnek, A. Ş. & Şule, A. (2008). Kriz ve stres yönetimi, Ankara: Detay Yayıncılık, Tıpkı 2. Baskı
46. Özdevecioğlu, M.(2002). Kamu ve özel sektör yöneticileri arasındaki davranışsal çalışma koşulları ve kişilik farklılıkların belirlenmesine yönelik bir araştırma. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19, 115-134.
47. Paek, S. Y., Nalla, M.K. & Lee, J. (2019). Perception of police legitimacy among private security officers. Security Journal, 32, 287-305
48. Paek, S. Y., Nalla, M.K. & Lee, J. (2020). Private security officers’ willingness to cooperate with police: The role of procedural justice. Policing and Society, 1-16. https://doi.org/10.1080/10439463.2020.1773824
49. Panksepp, J. (2004), Textbook of biological psychiatry. Hoboken, New Jersey (USA): Wiley-Liss, ss.113-115.
50. Prenzler, T. & Sarre, R. (2012). Public-private crime prevention partnerships (In: Prenzler T. (Eds)) Policing and Security in Practice. Crime Prevention and Management Series. Palgrave Macmillan, London
51. Sabuncuoğlu, Z. (2001). Örgütsel psikoloji. Bursa: Ezgi Kitabevi.
52. Sanchez, J.I. & Brock, P. (1996). Outcomes of perceived discrimination among hispanic employees: Is dıversity management a luxury or a necessity. Academy of Management Journal, 39(3): 704–720.
53. Sarre, R. & Prenzler, T. (2000). The relationship between police and private security: Models and future directions. International Journal of Comparative and Applied Criminal Justice, 24 (1), 91-113
54. Sarre, R. & Prenzler, T. (2011a). Private security and public interest. ARC Report. 1-149
55. Sarre, R. & Prenzler, T. (2011b). Private security and public interest: Exploring private security trands and directions for reform in the new era of plural policing. Adelaide: University of South Australia.
56. Schermerborn, J.R., Hunt, J.G. & Osborn, R.N. (1988). Managing organizational behavior. Third Edition, New York: John Wiley & Sons, Inc.
57. Sökmen, A. & Şimşek, T. (2016). Örgütsel bağlılık, örgütsel özdeşleşme, stres ve işten ayrılma niyeti ilişkisi: Bir kamu kurumunda araştırma. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 606-620.
58. Stenning, P. C. (2000). Powers and accountability of private police. European Journal on Criminal Policy and Research, 8(3), 325–352
59. Tabachnick, B.G. & Fidell, L.S. (2013). Using multivariate statistics, (sixth ed.) Pearson, Boston.
60. Tekiner, M.A. & Harputlu, M. (2020). Özel güvenlik ile polis işbirliğinin özel güvenlik görevlilerinin işten ayrılma niyetleri üzerine etkisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19 (76), 2057-2067.
61. Tekingündüz, S. & Kurtuldu, A. (2015). The analysis of relationship between intention to leave, job satisfaction, organizational commitment, leadership and job stress: A hospital example. International Journal of Human Sciences, 12 (1), 1501-1517.
62. Tekingündüz, S., Kurtuldu, A. & Öksüz, S. (2015). İş-Aile yaşam çatışması, iş tatmini ve iş stresi arasındaki ilişkiler. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 27-42.
63. Turunç, Ö. & Mazlum Ç. (2010). Çalışanların Algıladıkları örgütsel destek ve iş stresinin örgütsel özdeşleşme ve iş performansına etkisi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 17 (2), 183-206.
64. Turunç, Ö., Akif, T., Harun, Ş. & Ali, T. (2010). Çalışma yaşamı kalitesinin prosedür adaleti, iş tatmini, iş stresi ve işten ayrılma niyetine etkisi. İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 12 (3), 117-134.
65. Ulutaş, M. (2011). Birey-örgüt uyumunun iş stresi ve verimlilik üzerine etkisi: Dalaman havalimanı çalışanları üzerine bir alan araştırması. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (1-2), 13-30.
66. Uzun, Ö. & Elif, Y. (2011). Örgütsel Stres ve örgütsel bağlılık ilişkisi üzerine orta kademe otel yöneticileri üzerinde yapılan bir araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(1), 181-213.
67. Voluck, P.R. & Abramson, H. (1987). The work envoironment- How to avoid stres-related disability claims. Personal Journal (May).
68. Yanık, A. (2017). Muhasebe meslek mensuplarının algıladıkları stres düzeyine yönelik bir araştırma. Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 3(1), 99-107.
69. Yapraklı, Ş. & Yılmaz, M.K. (2007). Çalışanların iş stresi algılarının iş tatminleri üzerindeki etkisi: Erzurumda ilaç mümessilleri üzerinde bir saha araştırması. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 21(1), 155-183.
70. Yazıcıoğlu, Y. & Erdoğan, S. (2004). Spss uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
71. Yenihan, B., Öner, M. & Çiftyıldız, K. (2014). İş stresi ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişki: Otomotiv işletmesinde bir araştırma. Çalışma İlişkileri Dergisi, 5(1), 38-49.
72. Yousef, D.A. (2002). Job satisfaction as a mediator of the relationship between job stressors and affective, continuance and normative commitment: A path analytical approach, International Journal of Stres Management, 9 (2), 101-102.
73. Yücel, A.S., Orhan, S., Şekeroğlu, B., Karadağ, T.F. & Çeviker, A. (2019). Beden eğitimi öğretmenlerinin örgütsel iş stres düzeylerinin bazı demografik değişkenler açısından değerlendirilmesi. Spor Eğitim Dergisi, 3(2), 58-70.
74. Zedlewski, E.W. (1992) Private security and controlling crime. In Bowman GW, Hakim S & Seidenstat P (eds). Privatizing the United States Justice System: Police Adjudication and Corrections Services from the Private Sector. Jefferson, NC: McFarland, 68–76.