Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Özgül Öğrenme Güçlüğü Yaşayan Öğrencilere Yönelik Tutumlarının İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada sosyal bilgiler öğretmenlerinin, özgül öğrenme güçlüğü olan öğrencilere yönelik tutumlarının ne düzeyde olduğunun ve bu tutumlarının “cinsiyet, eğitim düzeyi, sınıfında özgül öğrenme güçlüğü olan öğrenci bulunma durumu, ailesinde veya yakın çevresinde özgül öğrenme güçlüğü olan öğrenci bulunma durumu, özgül öğrenme güçlüğü ile ilgili yeni bilgiler edinmeyi isteme durumu ve mesleki deneyim” değişkenleri açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Genel tarama deseninde tasarlanan araştırma, 371 sosyal bilgiler öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, Kaptanoğlu (2016) tarafından geliştirilen “Özgül Öğrenme Güçlüğü Tutum Ölçeği” aracılığı ile toplanmış, normallik testine dayalı olarak betimsel analizler, t testi ve anova testleri uygulanarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, sosyal bilgiler öğretmenlerinin özgül öğrenme güçlüğü olan öğrencilere yönelik tutumlarının orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Bununla birlikte, sosyal bilgiler öğretmenlerinin özgül öğrenme güçlüğü olan öğrencilere yönelik tutumlarının; “cinsiyet”, “eğitim düzeyi”, “sınıfında özgül öğrenme güçlüğü olan öğrenci bulunma durumu”, “ailesinde veya yakın çevresinde özgül öğrenme güçlüğü olan öğrenci bulunma durumu”, “özgül öğrenme güçlüğü ile ilgili yeni bilgiler edinmeyi isteme durumu” ve “mesleki deneyim” değişkenleri açısından anlamlı farklılık göstermediği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Bilgiler Öğretmeni
• Özgül Öğrenme Güçlüğü
• Tutum

Searching the Attitudes of the Social Studies Teachers towards Students with Spesific Learning Difficulties

Öz

This paper aims to survey what level the attitudes of social studies teachers are at towards students with specific learning disabilities and these manners in terms of variables such as gender, level of education, having these students in the classroom, family or relatives, the acquisition of new information about specific learning disabilities and professional experience. For this aim, the research in which the general screening design was used was conducted with 371 social studies teachers. Data were collected using the ‘Specific Learning Difficulty Attitude Scale’ enhanced by Kaptanoglu (2006), and descriptive analyses based on normality tests were investigated using t-tests and ANOVA tests. As a result of the study, it was specified that the attitudes of social studies teachers toward the mentioned students were at a moderate level. Additionally, it was determined that the teachers' attitudes above haven’t shown differences about the preceding variables.

Anahtar Kelimeler

• Social Studies Teachers
• Spesific Learning Disability
• Attitude

Kaynakça

1. Akçay, D. (2014). İlkokul 1-4. Sınıf öğretmenlerinin disleksi ile ilgili farkındalık düzeylerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
2. Alahmadi, N. A. & El Keshky, M. E. S. (2019). Assessing primary school teachers’s knowledge of specific learning disabilities in the Kingdom of Saudi Arabia. Journal of Educational and Developmental Psychology, 9(1).
3. Alghazo, M. E., & Naggar Gaad, E. (2004). General education teachers in the United Arab Emirates and their acceptance of the inclusion of students with disabilities. British Journal of Special Education, 31(2), 94-100.
4. Alrubaian, A. A. (2014). General education teachers’ attitudes, knowledge and strategies related to teaching wtudents with learning disabilites in Saudi Arabia. (Yayınlanmamış doktora tezi). Washington State University. Washington.
5. Altuntaş, F. (2010). Sınıf öğretmenlerinin disleksiye ilişkin bilgileri ve dislektik öğrencilere yönelik çalışmaları. (Tamamlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
6. Altun, T. ve Uzuner, F. G. (2016) Sınıf öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin eğitimine yönelik görüşleri. The Journal of Academic Social Science Studies, 44, 33-39.
7. Apak, Ö. (2022). Okul öncesi öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğü hakkında farkındalıkları. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Maltepe Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
8. Arabacı, Ö. (2018). Sınıf öğretmeni adaylarının özel öğrenme güçlüğüne ilişkin bilgi düzeylerinin ve yeterlilikleri hakkındaki düşüncelerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gaziantep Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.

9. Arttırıcı, A. (2018). Meslek liselerinde çalışan öğretmenlerin öğrenme güçlüğü konusundaki bilgi düzeylerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Okan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
10. Aslan, K. (2015). Özgül öğrenme güçlüğünün erken dönem belirtileri ve erken müdahale uygulamalarına dair derleme. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 1(2), 577-588.
11. Avcı, A. ve Beyhan, N. (2022). Sınıf öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü yaşayan öğrencilere yönelik öğretmen yeterliliklerinin incelenmesi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1). 43-59.
12. Başar, M. ve Göncü, A. (2018). Sınıf öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü ile ilgili kavram yanılgılarının giderilmesi ve öğretmen görüşlerinin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(1), 185-206.
13. Bender, W. N. (2014). Öğrenme güçlüğü olan bireyler ve eğitimleri.(H. Sarı, çev.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
14. Birol, Z. N. ve Zor, E. A. (2018). Sınıf öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğü tanılı öğrencileriyle yaşadıkları sorunlara ilişkin görüşleri. Gazi University Journal of Gazi Educational Faculty (GUJGEF), 38(3), 887-918.
15. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F. (2018). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
16. Brook, U., Watemberg, N. & Geva, D. (2000). Attitude and knowledge of attention deficit hyperactivity disorder and learning disability among high school teachers. Patient Education and Counseling, 40(3), 247-252.
17. Çakıroğlu, O. ve Melekoğlu, M. A. (Edt.) (2018). Özel Öğrenme Güçlüğü Olan Çocuklar. Ankara: Vize Akademik Yayınları.
18. Çoğaltay, N. ve Çetin, İ. (2020). Sınıf öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğüne ilişkin yeterlilikleri: Nitel bir araştırma. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 126-140.
19. Corder, G.W., & Foreman, D.I. (2009). Nonparametric statistics: A step-by-step approach. New Jersey: John Wiley & Sons.
20. Cornoldi, C., Capodieci, A., Colomer Diago, C., Miranda, A. & Shepherd, K. G. (2018). Attitudes of primary school teachers in three western countries toward learning disabilities. Journal of learning disabilities, 51(1), 43-54.
21. Creswell, J. W. (2017). Araştırma deseni: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. S. B. Demir (Edt.). Ankara: Eğiten Kitap.
22. Crawford, M. J. (1983). Attitudes of preservice teachers toward disabled children. Dissertation Abstracts International, 44(4),1983.
23. Dadandı, i. ve Urfalı Dadandı, P. (2015). Özgül Öğrenme Güçlüğü Olan Öğrencilerin Bulunduğu Sınıflarda Derse Giren Türkçe Öğretmenlerinin Yaşadıkları Sorunlara İlişkin Görüşleri. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5(5), 509-532.
24. Donaldson, J., & Martinson, M.C. (1977). Modifying attitudes toward physically disabled persons. Exceptional Children, 43, 337-341.
25. Demir, B. (2005). Okul öncesi ve ilköğretim birinci sınıfa devam eden öğrencilerde özel öğrenme güçlüğünün belirlenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
26. Deveci, M. ve Koç, E. S. (2020). Öğrenme güçlüğü konusunda yayınlanmış makalelerin karşılaştırmalı olarak incelenmesi, WOS ve TR dizin örneği. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(5),4088-4120.
27. Dymock, S., & Nicholson, T. (2023). Dyslexia Seen Through the Eyes of Teachers: An Exploratory Survey. Reading Research Quarterly, 58(2), 333-344.
28. Emre, O., Ulutaş, A., İnci, R., Çoşanay, B., Ayanoğlu, M., Kaçmaz, C., Akif Kay, M. (2020). Öğretmenlerin öğrenme güçlüğü yaşayan öğrencilere yönelik yeterlikleri, öz yeterlik kaynakları ve pozitif öğretmenlik becerileri arasındaki ilişki. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 205-218.
29. Ertaş, H. C. (2022). Okul öncesi öğretmenlerin öğrenme güçlüğüne ilişkin bilgi düzeylerinin belirlenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
30. Eryılmaz, A. (2014). Perceived personality traits and types of teachers and their relationship to the subjective well-being and academic achievements of adolescents. Educational Sciences: Theory & Practice 14(6), 2049-2062.
31. Esen, A. ve Çifci, İ. (2000). Sınıf Öğretmenlerinin Öğrenme Yetersizliği ile İlgili Bilgilerinin Belirlenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(8), 85-90.
32. Fenton, T. R. (1975). The effects of iııservice training on elementary classroom teachers' altitudes toward and knowledge about handicapped children. Dissertation Abstracts international, 55(9), 5966A.
33. Fidan, N. ve Erden, M. (1991). Eğitime giriş. Ankara: Feryal Matbaacılık.
34. Foley, J. (1978). Teacher altitudes toward the handicapped and placement preferences for exceptional students. Dissertation Abstract International, 39(2). 773-A.
35. Geçer, A. ve Deryakulu, D. (2004). Öğretmen yakınlığının öğrencilerin başarıları, tutumları ve güdülenme düzeyleri üzerindeki etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 40, 518-543.
36. Ghimire, S. (2017). Knowledge of primary school teacher regarding learning disabilities in school children. Journal of Nobel Medical College, 6(1), 29-35.
37. Graffi, J. & Minnes, M. P. (1988). Attitutes of primary school children towards the physical appearance and labels associated with down syndrome. American Journal of Mental Retardation, 93(1),28-35.
38. Görgün, B. ve Melekoğlu. M. A. (2019). Türkiye’de özel öğrenme güçlüğü alanında yapılan çalışmaların incelenmesi. Sakarya University Journal of Education, 9(1), 83-106.
39. Güngörmüş Özkardeş, O. (2013). Türkiye’de özel öğrenme güçlüğüne ilişkin yapılan araştırmaların betimsel analizi, Bogazici University Journal of Education, 30(2), 123-153.
40. Hanrahan, J., Goodman.W. & Rapagna, S. (1990). Preparing mentally retarded students for mainstreaming: Priorities of regular class and special education teachers. American Journal On Mental Reterdation.10(4),393-400.
41. Harasymiw, S. J. & Horne, M. D. (1976). Teacher attitudies toward handicapped children and regular class integration. The Journal of Special Edication,
42. Hocaoğlu, N. ve Akkaş Baykal, E. (2019). Nicel araştırma modelleri-desenleri. G. Ocak (Edt.). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri içinde (s. 65-123). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
43. Jamieson, J. D. (1984). Attitudes for educators towards handicapped. R. L. Jones (Eds.). Attidudes and attitude change in special education: Theory and practice in (s. 206-222). ERIC: The Council for Exceptional Children.
44. Kaçar, H. (2018). İlkokul öğrencilerinin matematik öğrenme güçlüğünün sınıf öğretmenlerinin gözlem ve deneyimlerine göre incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
45. Kakabaraee, K., Arjmandnia, A. A., & Afrooz, G. A. (2012). The study of awareness and capability of primary school teachers in identifying students with learning disability in the province of Kermanshah. Procedia-Social and behavioral sciences, 46, 2615-2619.
46. Kaptanoğlu, H. (2016). Sınıf öğretmenlerinin özgül öğrenme güçlüğüne yönelik tutumlarının incelenmesi ve bilgi düzeylerinin saptanması. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). KKTC Yakın Doğu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Lefkoşa.
47. Karasar, N. (2018). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.
48. Karataş Kır, D. (2021). Sınıf öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin eğitimi hakkındaki görüşlerinin incelenmesi.(Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ordu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ordu.
49. Kasap Erdal, D. (2021). Özel öğrenme güçlüğüne sahip öğrencilerin bulunduğu kaynaştırma sınıflarında ortaokul matematik öğretmenlerinin sınıf içi uygulamalarının incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
50. Ketenoğlu, Kayabaşı, E. Z. (2019). Sınıf öğretmenlerinin okuma güçlüklerine ilişkin görüş ve uygulamaları. (Yayımlanmamış doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
51. Kılıç, Yılmaz, G. ve Yangın, S. (2020). Sınıf öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü ve yaygın gelişimsel bozukluk türlerine ilişkin farkındalıklarının incelenmesi. Education Sciences, 15(2), 11-33.
52. Koç, B. (2012). Sınıf öğretmenlerinin sınıflarındaki öğrenme güçlüğü çeken öğrencilerine yönelik uygulamalarının incelenmesi, (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
53. Kocsis, J. (2016). Prımary Teachers' Knowledge About Learnıng Dısabılıtıes. (Doctoral dissertation). Nipissing University, Faculty of Education.
54. Konuk Er, R., Arslantas, S. ve Kurnaz, A. (2023). Examination of Pre-School Teachers' Knowledge Levels of the Symptoms of Learning Disability According to Different Variables. International Journal of Educational Methodology, 9(1), 215-226.
55. Kormazlar Oral, Ü. (1999). Özel öğrenme bozukluğu. A. Ekşi. (Edt.). Ben hasta değilim, çocuk sağlığı hastalıklarının psikososyal yönü içinde (s. 285-299). İstanbul: Nobel Tıp Kitapevleri.
56. Korkmazlar Oral, Ü. (2003). Öğrenme bozukluğu ve özel eğitim. A. Kulaksızoğlu (Edt.). Farklı gelişen çocuklar içinde (s.147-171). İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
57. Kottler, J. A. & Kottler, E. (1993). Teacher as a counselor: Developing the helping skills you need. Newbury Park, CA:Corwin Press.
58. Kumaş, Ö. A., Dada, Ş. D. ve Yıkmış, A. (2019). Öğrenme güçlüğü olan ve olmayan öğrencilerin sözel problem çözme ve okuduğunu anlama becerileri arasındaki ilişkiler. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(2), 542-554.
59. Kuruyer, H. G. ve Çakıroğlu, A. (2017). Sınıf öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerin eğitsel değerlendirme ve eğitimsel müdahale sürecinde görüş ve uygulamaları. Turkish Studies, 12(28), 539-555.
60. Lake, M. E. (1978). Atıiuıdes (oward and knowledge of mildly handicapped students held by middle school general educators. Dissertation Abstracts International, 39(2), 814A.
61. Lampropolou, V. & Padeliadu, S. (1997). Teachers of the deaf as compared with other groups of teachers. American Annals of the Deaf, 142(1), 26-33.
62. Layıkbaş, Z. E. (2015). Özel öğrenme güçlüğü olan çocuklarda santral işitsel işlemleme fonksiyonlarının araştırılması. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Turgut Özal Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
63. Makgato, M. M., Leseyane-Kgari, M., Cekiso, M., Mandende, I. P., & Masha, R. (2022). Evaluating the awareness and knowledge of dyslexia among primary school teachers in Tshwane District. African Journal of Disability, 11, 807.
64. Nurkan, M. A. ve Yazıcı, E. (2020). Matematik öğretmenlerinin matematik öğrenme güçlüğü (diskalkuli) farkındalıklarının belirlenmesine ilişkin bir durum çalışması. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 7(1), 95-109.
65. Oral M. ve Karakurt, N. (2020). Psikolojik danışman ve rehber öğretmenlerin dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu ve özgül öğrenme güçlüğü hakkındaki bilgi ve farkındalık düzeyleri. Turk J Child Adolesc Ment Health, 27(1),20-26.
66. Özkardeş, O. G. (2012). Türkiye’de özel öğrenme güçlüğüne ilişkin yapılan uygulamalar. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 25-37.
67. Öztürk, Ş. (2019). Sınıf öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü yaşayan öğrencilere yönelik uygulama yeterliliklerinin incelenmesi (Afyonkarahisar Örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
68. Pekel, D. (2010). Özel öğrenme güçlüğü olan ve olmayan çocukların üst bilişsel özelliklerinin karşılaştırılması. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
69. Pellerone, M. (2013). Time perception in children with developmental dyscalculia. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 103, 1220-1227.
70. Pietroski, M. S.(1980). An analysis ot background variables associated with classroom teachers' altitudes toward mainstreaming. Dissertation Abstracts International, 40(9), 5004-A.
71. Polat, F. (1993). Rehber öğretmenlerin özürlü bireylere yönelik tutumlarının değiştirilmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Ankara.
72. Ringlaben, R. P. & Price, J. R. (1981). Regular classroom teachers perceptions of mainstreaming effects. Exceptional Children, 47(4), 302-304.
73. Sarı, H. ve Bozgeyikli, H. (2003). Öğretmen adaylarının özel eğitime yönelik tutumlarının incelenmesi: Karşılaştırmalı bir araştırma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 183-204.
74. Sağır, Ş. U., ve Bozgün, K. (2018). Sınıf öğretmenlerinin öğrenme güçlüğü olan öğrencilere yönelik yeterliklerinin farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi. In 2nd International Symposium on Innovative Approaches in Scientific Studies, ISAS2018-winter, Samsun, Türkiye.
75. Selvi, H. (2018). Sosyal bilgiler dersi 2005 ve 2018 öğretim programlarının karşılaştırılması. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dumlupınar Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Kütahya.
76. Sezer, S., ve Akın, A. (2011). 6-14 yaş arası öğrencilerde görülen matematik öğrenme bozukluğuna ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 10(2),757-775.
77. Shetty, A., & Rai, B. S. (2014). Awareness and knowledge of dyslexia among elementary school teachers in India. Journal of Medical Science and Clinical Research, 2(5), 1135-1143.
78. Shukla, P., & Agrawal, G. (2015). Awareness of learning disabilities among teachers of primary schools. Online Journal of Multidisciplinary Research, 1(1), 33-38.
79. Sivrikaya, O. (2023). Okul öncesi öğretmenlerinin özgül öğrenme güçlüğü hakkındaki bilgi ve öz yeterliliklerinin incelenmesi.(Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
80. Söğüt, D., A. ve Baldemir, E. (2016). Öğretmenlerin Engellilere Yönelik Tutumları: Kavaklıdere Örneklemi. III. Elmıs (TT and VES) Uluslararası Özel Eğitim Kongresinden Yansımalar, 12-15 Mayıs 2016, Konya, Türkiye, ss. 100-109.
81. Sönmez, V. ve Alacapınar, F. (2011). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
82. Susam, B. ve Bayrakçı, M. (2021). Sınıf öğretmenlerinin özgül öğrenme güçlüğü yaşayan öğrencilerin özelliklerine ve eğitimlerine yönelik görüşleri, Akdeniz Eğitim Dergisi, 4(2), 45-56.
83. Şahin, R. (2019). Sınıf öğretmenlerinin disleksiye yönelik bilgi ve tutumlarının incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Tokat.
84. Şahin, R., Güven, S. ve Alatlı, B. (2020), Sınıf öğretmenlerinin disleksiye yönelik bilgi ve tutumlarının incelenmesi. Turkish Studies-Education, 15(4), 2355-2372.
85. Şahin, Ö. N. ve Koca, F. (2024). Öğretmenlerin öğrenme güçlüğü hakkındaki farkındalık ve bilgi düzeyleri. Uygulamada Eğitim ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 81-105.
86. Temel, Z. F. (2000). Okul öncesi eğitimcilerinin engellilerin kaynaştırılmasına ilişkin görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(18), 148-155.
87. Thams, G.M. (1975). The effects of a professional development seminar on the altitudes, knowledge, and behavioral strategies of counselors toward handicapped students. Dissertation Abstracts International, 36(5). 2651-A
88. Toptaş, S. (1998). Özel eğitim. S. Eripek (Edt.). Öğrenme güçlüğü gözlenenler içinde (s. 54-64). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
89. Tok, N. (2010). Göç alan okullarda ilköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin rehber öğretmen ve sınıf öğretmenlerinin görüşlerine göre öğrenme güçlüklerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
90. Uçgun, D. (2003). Türkçe öğretimi açısından özel öğrenme güçlüğü. Türklük Bilimi Araştırmaları Dergisi, 13, 203-217.
91. Urfalı Dadandı, P. ve Şahin, M. (2018). Özgül Öğrenme Güçlüğü Tanısı Olan ve Normal Gelişim Gösteren Çocukların Benlik Kavramları, Öz-Yeterlilik İnaçları ve Sosyal Becerilerinin Karşılaştırılması. Elementary Education Online, 17(2), 532-545.
92. Ülger, M. (2023). Sınıf öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğü alanına ilişkin yeterlilik düzeylerinin belirlenmesi ve diskalkuliye ilişkin görüşlerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
93. Winzer M., (1987). Mainstreaming exceptional children: teacher attitudes and the educational climate. The Alberta Journal of Educational Research, 33 (1);33-42.
94. Yokuş, T. (2006). Sınıf ortamında güven. İlköğretmen Eğitimci Dergisi, 42-44.
95. Yiğiter, S. (2005). Sınıf öğretmenlerinin özel öğrenme güçlüğüne ilişkin bilgi düzeyleri ile özel öğrenme güçlüğü olan çocukların kaynaştırılmasına yönelik tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
96. Yurdakal, İ. H. (2014). İlkokullarda okuma güçlüğünde yaşanan sorunlar ile eğitim uygulamalarına ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.