Kişisel Değerlerin Boş Zaman Motivasyonu Üzerindeki Etkisine Yönelik Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmanın amacı lisanslı futbolcuların kişisel değerlerinin boş zaman motivasyonu üzerindeki etkisini değerlendirmek aynı zamanda kişisel değerler ve boş zaman motivasyonu arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Çalışma grubunu Ankara ilinde farklı futbol kulüplerinde lisanslı olarak spor hayatına devam eden 208 sporcu oluştururken, verilerin toplanmasında Bireysel Değerler Envanteri (Asan ve diğ., 2008) ve Boş Zaman Motivasyon Ölçekleri (Mutlu, 2008) kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerden, bağımsız örneklem t testinden, Anova gruplar arası farklılıkların analizi için Tukey (HSD-LSD) testlerinden, basit doğrusal regresyon analizinden ve pearson korelasyon testinden yararlanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre KD ve BZM düzeylerinin yüksek olduğu, en yüksek KD puanının saygı ve doğruluk alt boyutunda elde ederken, en düşük ortalamayı disiplin ve sorumluk alt boyutunun aldığı görülmüştür. Katılımcıların eğitim durumu, medeni durum, boş zamanı yeterli bulup bulmama, verimli boş zamana sahip olma durumları ile kişisel değerler ve boş zaman motivasyon ölçekleri arasında anlamlı ilişki saptanamamıştır. Bunun yanı sıra katılımcıların yaş değişkeninde 18 yaş altı grup lehine,  lisanslı sporcu olma kategorisinde en uzun süreyle lisansa sahip olan sporcuların lehine, algılanan gelir değişkeninde gelir düzeyini düşük olarak nitelendiren katılımcıların lehine anlamlı farklılıklar saptandığı, kişisel değerler ve boş zaman motivasyonu arasında zayıf ancak pozitif yönlü ilişki olduğu, yapılan regresyon analizi sonucunda kişisel değerler ile boş zaman motivasyonunu arasında istatistiksel açıdan anlamlı pozitif doğrusal bir ilişki olduğu bulgular arasındadır. Sonuç olarak kişisel değerler ve boş zaman motivasyonu düzeyleri yüksek olduğu, belirli değişkenlerin bu düzeyi etkilediği, KD ve BZM arasında zayıf ancak pozitif yönlü ilişki olduğu, KD’nin BZM üzerinde etkisi olduğu araştırma sonucunu oluşturmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Değer,Boş zaman,Kişisel değerler,Boş zaman motivasyonu

A Study on the Effect of Personal Values on Leisure Motivation

Abstract

The purpose of this study is to assess the effect of the personal values ​​of licensed football players on leisure motivation, as well as to determine the relationship between personal values ​​and leisure motivation. While the study group consisted of 208 footballer who continued to sport life in licensed football clubs in Ankara, While the study group consisted of 208 athletes who continued to sports life in different football clubs in Ankara, Personal Value Inventory (Asan et al., 2008) and Leisure Time Motivation Scale (Mutlu, 2008) were used for collecting data. The descriptive statistics, independent sample t test, Tukey (HSD-LSD) tests for analysis of differences between Anova groups, simple linear regression analysis and pearson correlation test were used. According to the findings obtained, the highest level of PV and LM were found in the highest PV score and the lowest in the respect and accuracy subdimension, while the lowest average was found in the discipline and responsibility subdimension. There was no significant relationship between participants' educational status, marital status, lack of leisure, availability of leisure and personal values ​​and leisure motivation scales. In addition, there is a weak but positive direction between the personal values ​​and the leisure motivation, which is found in favor of the participants with low income level in the perceived income variable, in favor of the longest-licensed players in the category of licensed players, correlation between the personal values ​​and the leisure motivation as a result of the regression analysis revealed that there is a statistically significant positive linear relationship. As a result, it is concluded that personal value and leisure motivation levels are high, that certain variables affect this level, and that there is a weak but positive relationship between PV and LM. And it is the result of research that PV is the effect on LM.

Keywords

• Value,Leisure,Personal value,Leisure motivation

Kaynakça

1. Ağduman, F. (2014). Study on Leisure Motivations and Satisfactions of University Students. Atatürk University Institute of Health Science, Master Thesis.
2. Akyüz, H., Yaşartürk, F., Karataş, İ., Türkmen, M., & Zorba, E., (2018) The effect of free time motivations on happiness level of students in recreation department Journal of Human Sciences, 15(2),1086-1096.
3. Alpar, R. (2014). Spor, Sağlık ve Eğitim Bilimlerinden Örneklerle Uygulamalı İstatistik ve Geçerlik-Güvenirlik-SPSS’de Çözümleme Adımları İle Birlikte. Yenilenmiş 3. Baskı, Ankara: Detay Yayıncılık,356.
4. Asan, T., Ekşi, F., Doğan, A. & Ekşi, H. (2008). Bireysel değerler envanteri’nin dilsel eşdeğerlik geçerlik ve güvenirlik çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 27, 15-38.
5. Ayar, H. & Koç, M.C. (2018). 1980-2018 Yillari Arasi Türkiye’de Rekreasyon Alaninda Yapilan Lisansüstü Tezlerin İncelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 96-107.
6. Aydın, M. Z., Akyol Gürler, Ş. (2014). Okulda Değerler Eğitimi:Yöntemler Etkinlikler Kaynaklar 4. Basım. Ankara: Nobel Yayıncılık,1-4.
7. Beggs, B. A., Kleparski,T., Elkins,D. & Hurd, A. (2014). Leisure Motivation of Older Adults in Relation to Other Adult Life Stages. Activities, Adaptation & Aging, 38:3, 175-187.
8. Beggs, B. A. & Elkins, D. J. (2010). The Influence of Leisure Motivation on Leisure Satisfaction. LARNet - The Cyber Journal of Applied Leisure and Recreation Research, 36.

9. Bektaş, F. & Nalçacı, A. (2012). The relationship between personal values and attitude towards teaching profession. Educational Sciences: Theory & Practice, 12(2), Supplementary Special Issue, Spring, 1244-1248.
10. Çalık, F., Gülle, M., Sertbaş, K., Sarı, İ. & Kaya, E. (2014). Analysis and examination of the relationship between leisure motivation andacademic motivation of students of schools of physical education and sports. Journal of Physical Education and Sport (JPES), 14 (1) 127 – 133.
11. Çalışkur, A. (2010). Psikoljide Değerler ve Gençlik. İstanbul: Papatya Yayıncılık, 9-22.
12. Choi, S. & Fu, X. (2015). Re-examining the Dimensionality of Leisure Motivation and Leisure Satisfaction in a Multicultural Context: Evidence from Macau. Humanities & Social Sciences Reviews(HSSR).3(1),6-10.
13. Çınar Altıntaş, F. (2006). Bireysel değerlerin örgütsel adalet ve sonuçları ilişkisinde yönlendirici etkisi: akademik personel üzerinde bir analiz. İşletme Fakültesi Dergisi, 7 (2), 19-40.
14. Duran, N. (2017). Leisure Motivation. http://samples.jbpub.com/9781284106817/9781284106879_CH02_Print.pdf
15. Erdoğan, B. S. (2014). A study on personal values of proffesional footbol players. Gazi University Graduate School of Educational Sciences, Ph. D. Thesis.
16. Guinn, B. (2009). Leisure Behavior Motivation and the Life Satisfaction of Retired Persons. Activities, Adaptation & Aging, 23:4, 13-20.
17. Güler, H. (2017). Investigation of the Effects of Leisure Time Constraints of the University Students in Physical Education and Sport Scholls on their Leisure Time Motivation: Bartın University Sample. Bartın University, Institute of Educational Sciences Department of Physical Education and Sports Teaching, Master Thesis.
18. Gumus, H., & Isik, O. (2018). The Relationship of Physical Activity Level, Leisure Motivation and Quality of Life in Candidate Teachers. International Journal of Progressive Education, 14(5), 22-32.
19. Gümüş, H., & Karakullukçu, Ö. F. (2015). Leisure satisfaction in football and basketball fans: a sample of Afyonkarahisar. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS)(3), 401-409.
20. Gumus, H., Honca, A. A., & Cetinkaya, T. (2019). Perceived Social Support in Recreational Activity Participation: A Study on Students. Higher Education Studies, 9(1), 151-158.
21. Karababa, A. (2014). Değer Olgusu. B. Dilmaç, H. H. Bircan (Editörler) Değerler ve Değerler Psikolojisi. Ankara: Pegem Akademi, 2.
22. Konter, E. (1995). Sporda Motivasyon. Saray İzmir:Medikal Yayıncılık,9.
23. Lloyd, C., King, R., McCarthy, M., Scanlan, M. (2007). The association between leisure motivation and recovery: A pilot study. Australian Occupational Therapy Journal, 54, 33–41.
24. McDavid, L., Cox, A. E. & Amorose, A. J. (2012).The relative roles of physical education teachers and parents in adolescents’ leisure-time physical activity motivation and behavior. Psychology of Sport and Exercise. 13, 99-107.
25. Mutlu, İ. (2008). Egzersiz Yapan Kişilerin Boş Zamanlarına Yönelik Tutumları Üzerine Bir Araştırma (Kayseri İli Örneği), Niğde University, Institute of Social Sciences, Unpublished Master Thesis.
26. Pelletier, L.G., Vallerand, R.J., Blais, M.R. & Brière, N.M. (1991). “Leisure Motivation Scale (LMS–28)”, http://www.er.uqam.ca/nobel/r26710/LRCS/echelles_en.htm.
27. Reddon, J. R., Pope, G. A., Friel, J. P., & Sinha, B. K. (1996). Leisure motivation in relation to psychosocial adjustment and personality in young offender and high school samples. Journal of Clinical Psychology, 52(6), 679-685.
28. Rokeach, M. (1972). Beliefs, attitudes, and values: A theory of organization and change. San Francisco, CA: Jossey-Bass Inc.
29. Roy, A. (2003). Factor analysis and initial validation of the personal values inventory. Unpublished doctorate dissertation, Tennessee State University, USA.
30. Uyguç, N. (2003). Gender, personal values and choice of profession. Journal of D.E.Ü.İ.İ.B.F., 18(1), 93-103.
31. Wallhead, T. L., Garn, A. C. & Vidoni, C. (2014). Effect of a Sport Education Program on Motivation for Physical Education and Leisure-Time Physical Activity. Research Quarterly for Exercise and Sport, 85, 478–487.
32. Yarar, B. (2016). The relationship between personal values, calling and work engagement. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
33. Yerlisu Lapa, T., Ağyar, E. & Bahadır, Z. (2012). Life satisfaction, leisure motivation, leisure participaton: An analysis on physical education and sport teachers (Kayseri city example) Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2012, 10(2) 53-59.