48-72 aylık çocukların davranış sorunlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi
Öz
Bu araştırmada, 48-72 aylık çocukların davranış sorunlarının çocuklara ve öğretmenlerine ilişkin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Çocuklara ilişkin değişkenler; yaş, cinsiyet, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, doğum sırası; öğretmenlere ilişkin değişkenler ise, mesleki deneyim, davranış sorunlarını önleme eğitimine katılma durumu ve sosyal beceri eğitimine katılma durumu olarak belirlenmiştir. Araştırma tarama modeli olma özelliği taşımaktadır. Evreni, Kayseri iline bağlı okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 48-72 aylık çocuklar; örneklemi ise, Kayseri ilinin en yüksek nüfus yoğunluğuna sahip ilk üç ilçesinde yer alan okul öncesi eğitim kurumlarından kolay ulaşılabilir örnekleme ile belirlenen 445 çocuk oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Okul Öncesi Davranış Sorunları Tarama Ölçeği kullanılmıştır. Veriler, nonparametrik testler kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; erkek çocukların kız çocuklara kıyasla kavgacı saldırgan olma ve dikkatsiz aşırı hareketli olma ile ilgili davranış sorunlarının daha fazla olduğu saptanmıştır. 60-72 aylık çocukların endişeli ve ağlamaklı olma ile ilgili davranış sorunlarının 48-60 aylık çocuklardan daha fazla olduğu belirlenmiştir. Çocukların doğum sırası, anne ve baba eğitim durumuna göre davranış sorunları arasında anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Sosyal beceri ve davranış sorunlarını önleme eğitimine katılan öğretmenlerin sınıfındaki çocukların endişeli ağlamaklı olma ile ilgili davranış sorunlarının daha düşük olduğu belirlenmiştir. Öğretmenlerin mesleki deneyiminin ise, çocukların davranış sorunlarında anlamlı farklılık yaratmadığı saptanmıştır.
Kaynakça
- Abdi, B. (2010). Gender differences in social skills, problem behaviours and academic competence of Iranian kindergarten children based on their parent and teacher ratings. Procedia Social and Behavioral Sciences, 5, 1175–1179.
- Alisinanoğlu, F. ve Kesicioğlu, O. (2010). Okul öncesi dönem çocuklarının davranış sorunlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Giresun ili örneği). Kuramsal Eğitimbilim, 3 (1), 93-110.
- Arkan, B. ve Üstün, B. (2009). Davranım bozukluğu olan çocuklara psikiyatrik yaklaşımda anne baba eğitim programları: iki örnek bağlamında bir değerlendirme. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar,1, 155-174.
- Aslan, E. (1992). Benlik kavramı ve bireyin yaşamındaki etkileri. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi, Eğitim Bilimleri Dergisi, 4, 7-14.
- Breslau, J., Miller, E., Breslau, Bohnert, N., Lucia, V. & Schweitzer, J. (2009). The ımpact of early behavior disturbances on academic achievement in high school. Pediatrics, 123(6), 1472–1476.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem A Akademi.
- Diken, İ. (2009). Erken çocukluk döneminde davranış problemleri ile baş etme. Ankara: Maya Akademi.
- Dursun, A. (2010). Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Davranış Problemleriyle Anne-Baba Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İlköğretim Anabilim Dalı, Okul Öncesi Öğretmenliği Programı, İzmir.
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Ekim 2016
Gönderilme Tarihi
1 Haziran 2016
Kabul Tarihi
25 Eylül 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 2 Sayı: 4
Cited By
ERKEN ÇOCUKLUKTA GÖRÜLEN DAVRANIŞ PROBLEMLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ
Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi
https://doi.org/10.21550/sosbilder.854768
