Çevrim İçi Gazetelerin Rekabeti: Hürriyet ve Sözcü Web Siteleri Üzerinden Bir Performans Değerlendirmesi
Öz
Yeni nesil iletişim araçlarının kullanımının yaygınlaşması habere erişim biçimini de çeşitlendirmiştir. Okur kitle çevrim içi medyayı genellikle hızlı güncellenebilir ve zaman ve mekân kısıtlılığının olmaması nedeniyle tercih etmektedir. Ayrıca, çevrim içi medyada etkileşim sayesinde içerik oluşturma, dağıtma, yorum yapma ve müzakere zemini oluşturma gibi faaliyetlerle katılım imkânı üst düzeydedir. Bu yüksek katılım olanaklarının yanı sıra; multimedya, kişiselleştirilmiş içerik ve yakınsama gibi dijital avantajlar da yeni iletişim platformlarının tercih edilmesinde etkili olmaktadır. Bu bağlamda, araştırma, çevrim içi gazetelerin web sitesi performansını ölçmek ve rakip analizlerini gerçekleştirmek amacıyla Similarweb uygulaması kullanılarak yürütülmektedir. Ayrıca araştırma, okurların web sitesi gezinme alışkanlıklarının çevrim içi gazetelerin performansında nasıl bir rol oynadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Analizde Hürriyet gazetesi ve Sözcü gazetesinin performansı en yüksek gazeteler olduğu bulgulanmıştır. Ayrıca araştırmada; gazetelerin web trafiği, etkileşim lokasyonları, ziyaretçilerin sayfada geçirdiği süre, okurların demografik bilgileri, sosyal medya trafiği gibi bulgular elde edilerek bu bulgular içerik analizi yöntemi ile ele alınmıştır. Araştırmada gazeteleri ziyaret eden kitlenin kimi demografik özelliklerinin haber tüketim biçimlerine şekil verdiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca sosyal medya platformlarının, çevrim içi gazetelerin ziyaretçi trafiğini olumlu yönde etkilediği de ulaşılan sonuçlar arasındadır. Araştırmada ulaşılan sonuçlardan bir diğeri ise okurların web sitesi gezinme alışkanlıklarının neredeyse aynı olmasıdır. Bu araştırma kullanıcıların web sayfası ile etkileşimini ortaya koyarak çevrim içi gazetecilik anlayışına yeni bir perspektiften bakılmasına imkân tanımaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alp, H., & Altın, M. S. (2023). Basılı gazetelerden dijital platformlara: Medya tüketimindeki paradigma kayması. Meriç Uluslararası Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 7(20), 364–383. https://doi.org/10.54707/meric.1402667
- Atabek, Ü. (2005). İletişim teknolojileri ve yerel medya için olanaklar. İçinde S. Alankuş (Editör), Yeni iletişim teknolojileri ve medya (ss. 61–90). IPS İletişim Vakfı Yayınları.
- Balkin, J. M. (2004). Digital speech and democratic culture: A theory of freedom of expression for the information society. New York University Law Review, 79, 1–55.
- Baudrillard, J. (2003). Simulakrlar ve simülasyon (O. Adanır, Çevirmen). Doğu Batı Yayınları.
- Binark, M., & Bayraktutan, G. (2013). Ayın karanlık yüzü: Yeni medya ve etik. Kalkedon Yayınları.
- Binark, M., & Löker, K. (Editörler). (2011). Sivil toplum örgütleri için bilişim rehberi. Sivil Toplum Geliştirme Merkezi.
- Blackman, C. R. (1998). Convergence between telecommunications and other media: How should regulation adapt? Telecommunications Policy, 22(3), 163–170. https://doi.org/10.1016/S0308-5961(98)00003-2
- Castells, M. (2005). Enformasyon çağı: Ekonomi, toplum ve kültür: Ağ toplumunun yükselişi (E. Kılıç, Çevirmen). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Castells, M. (2008). The new public sphere: Global civil society, communication networks, and global governance. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 78–93. https://doi.org/10.1177/0002716207311877
- Dacheux, É. (2019). Kamusal alan, kamu yararı ve medya. İçinde H. Köse (Editör), Kamusuz yararlar ülkesi: Sağ popülist siyaset çağında medya ve kamu yararı ilkesi (ss. 79–102). Ütopya Yayınevi.