Babalar ve Oğullar: Ahlat Ağacı Üzerine Psikanalitik Bir İnceleme
Öz
Anahtar Kelimeler
Türk Sineması, Babalar ve Oğullar, Psikanalitik Yaklaşım, Kaçış Mekanizmaları
Kaynakça
- Adorno. Theodor W., (2011). Otoritaryen Kişilik Üstüne. Niteliksel İdeoloji İncelemeleri, Doğan Şahin (çev.), İstanbul: Say.
- Arslan, Umut Tümay, (2005). Bu Kâbuslar Neden Cemil? Yeşilçam’da Erkeklik ve Mazlumluk, İstanbul: Metis.
- Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1961). Aynadaki Gibi [Film]. Yönetmen: Ingmar Bergman. İsveç: Svensk Filmindustri.
- Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1963). Kış Işığı [Film]. İsveç: Svensk Filmindustri.
- Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1963). Sessizlik [Film]. İsveç: Janus Films.
- Bergman, Ingmar (Yönetmen). (1966). Persona. [Film]. İsveç: Svensk Filmindustri.
- Bergman, Ingmar, (2007). Büyülü Fener, Gökşin Taşkın (çev.), İstanbul: Agora.
- Cebenoyan, Cüneyt (2018). “Ahlat Ağacı: Baba, oğul ve kutsal isyan”, Birgün. 02.06.2018.
- Ceylan, Nuri Bilge (Yönetmen). (2014). Kış Uykusu [Film]. Türkiye: Zeyno Film, Mars Cinema Group.
- Çiftçi, Ayça, (2018). “Dipsiz Kuyu”, Altyazı, 184: 18-25.