Türk Dış Politikası İle Sinemanın Yakın İşbirliği: Kore Savaşı Örneği

Kore Savaşı, Türk dış politikası açısından önemli bir dönüm noktasıdır. Türkiye, Birleşmiş Milletler üyesi olarak ABD’nin asker yardımı isteğine karşılık vererek bu savaş içerisinde fiilen yer almıştır. Başka nedenlerin yanı sıra bu savaşa desteği sonucunda Türkiye, NATO üyeliğine kabul edilmiş ve Batılı ülkeler arasındaki yerini pekiştirmiştir. Önemli sonuçlara yol açan Kore Savaşı, henüz savaş devam ederken Türk sinemasında da ele alınmıştır. Bu filmler, dönemin dış politikasındaki temel unsurları anlayabilmek açısından önemli birer kaynaktırlar. Bu çerçevede çalışmanın amacı, dönemin dış politika anlayışının Kore Savaşı’nı anlatan filmlerde nasıl temsil edildiğidir. Bu amaç kapsamında Kore’de Türk Süngüsü (1951, Vedat Örfi Bengü), Yurda Dönüş (1952, Nedim Otyam) ve Şimal Yıldızı (1954, Atıf Yılmaz) filmleri seçilmiş, bu filmler söylemleri açısından belirli kategoriler altında analiz edilmiştir. Analiz sonrasında, Türk sinemasının Kore Savaşı konusunda Türk dış politikasının tezlerini yansıttığı ve savunduğu sonucuna varılmıştır.

Korean War is an important turning point in terms of Turkish foreign policy. Turkey, as a member of United Nations, actively took part in the war by responding the military aid request of the USA. In addition to other reasons, as a result of its support to this war, Turkey was accepted to the membership of NATO and strengthened its place among western countries. Korean War, which led to some important results, was also addressed in Turkish cinema while it was still going on. These movies are important resources in order to understand key elements of the period’s foreign policy. In this respect, the aim of the study is to understand how the period’s foreign policy understanding was represented in the films that were about Korean War. Within the scope of this aim, Kore’de Türk Süngüsü (1951, Vedat Örfi Bengü), Yurda Dönüş (1952, Nedim Otyam) and Şimal Yıldızı (1954, Atıf Yılmaz) films are chosen, and these films are analysed according to their discourse under specific categories. After the analysis, it is concluded that Turkish cinema reflected and defended arguments of Turkish foreign policy about Korean War.