SWOT Analysis of Sustainable Energy Resources in Terms of Green Economy in Turkey

Öz

The aim of this study is to conduct a SWOT analysis of sustainable energy sources in Turkey in terms of the green economy phenomenon. For this purpose, the policies implemented in the transition to the green economy in Turkey are discussed after explaining the conceptual and theoretical framework of the green economy phenomenon. By virtue of the SWOT analysis chosen as the method in the study, Turkey's strengths, weaknesses, opportunities and threats were determined in terms of sustainable energy resources. The findings of the study highlight hydroelectric, wind and solar energy sources as potential sustainable energy sources in Turkey. Turkey's high potential and geopolitical position in terms of these energy resources are important strengths, while the country's economic situation and the ineffectiveness of sustainable energy policies are important weaknesses. With the effect of the global conjuncture, foreign dependency in energy has become more debatable, and increasing awareness of Turkish people on sustainability are significant opportunities. In terms of increasing sustainable energy resources, the necessity to outsource some inputs for power plant installations, the additional demand brought about by the increasing need for energy in the country, and the negativities caused by the low income of households are important threats.

Anahtar Kelimeler

• Sustainable Development
• Green Economy
• Renewable Energy Resources
• SWOT Analysis

Türkiye’de Yeşil Ekonomi Açısından Sürdürülebilir Enerji Kaynaklarının SWOT Analizi

Öz

Bu çalışmanın amacı yeşil ekonomi olgusu açısından, Türkiye’de sürdürülebilir enerji kaynaklarının SWOT analizinin gerçekleştirilmesidir. Bu amaçla yeşil ekonomi olgusunun kavramsal ve teorik çerçevesi izah edildikten sonra Türkiye’de yeşil ekonomiye geçiş sürecinde uygulanan politikalar ele alınmıştır. Çalışmada yöntem olarak seçilen SWOT analizi sayesinde Türkiye’nin sürdürülebilir enerji kaynakları açısından güçlü yönleri, zayıf yönleri, fırsatlar ve tehditler belirlenmiştir. Araştırmanın bulguları, Türkiye’de potansiyel sürdürülebilir enerji kaynakları olarak hidroelektrik, rüzgâr ve güneş enerjisi kaynaklarını ön plana çıkarmaktadır. Türkiye’nin söz konusu enerji kaynakları açısından sahip olduğu yüksek potansiyel ve jeopolitik konumu önemli güçlü yönleri iken, ülkenin ekonomik durumu ve sürdürülebilir enerji politikalarının etkinsizliği ön plana çıkan önemli zayıf yönleridir. Küresel ölçekte ortaya çıkan konjonktürün enerjide dışa bağımlılığı daha fazla tartışılır hale getirmesi ve Türkiye’de yaşayan bireylerin sürdürülebilirlik yönünde farkındalıklarının artış yönünde olması önemli fırsatlardır. Sürdürülebilir enerji kaynaklarının artırılması noktasında santral kurulumları için bazı girdilerin dışarıdan temin edilme zorunluluğu, ülkede enerji ihtiyacının giderek artmasının getirdiği ilave talep ve hane halkının düşük gelire sahip olmasının getirdiği olumsuzluklar ise ön plana çıkan önemli tehditlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir Kalkınma
• Yeşil Ekonomi
• Yenilenebilir Enerji Kaynakları
• SWOT Analizi

Kaynakça

1. Acaravcı A. ve Erdoğan, S. (2018). Yenilenebilir enerji, çevre ve ekonomik büyüme ilişkisi: Seçilmiş ülkeler için ampirik bir analiz. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 13(1), 53-64.
2. Albelbisi, N.A., Al-Adwan, A.S. ve Habibi, A. (2022). A SWOT analysis on acceptance of mooc in malaysian higher education: The learners' perspective. Turkish Online Journal of Distance Education-TODJE, 1(23), 74-85.
3. Apergis, N. ve Danuletiu, D.C. (2014). Renewable energy and economic growth: Evidence from the sign of panel long-run causality. International Journal of Energy Economics and Policy, 4(4), 578-587.
4. Asantewaa, O.P. ve Sarkodie, S.A. (2016). A review of renewable energy sources, sustainability ıssues and climate change mirigation. Cogent Engineering, 3(1), 1-14.
5. Beyazıt, Y. ve Teymür, B. (2019, 13-15 Kasım). Rüzgâr enerjisi türbinleri yüzeysel temellerinin geoteknik tasarımı. 8. Uluslararası Geoteknik Sempozyumu içinde (s. 424-425). İstanbul.
6. Baykal, T. (2012). Energy and the environment: A review of alternative energy sources. Öneri Dergisi, 9(33), 237-244.
7. Bhattacharya, M., Paramati, S.R. ve Öztürk, İ. (2016). The effect of renewable energy comsumption on economic growth: Evidence from top 38 countries. Applied Energy, 162, 733-741.
8. Cebecioğlu, C. (2006). SWOT analizi ve bir işletme üzerine uygulama, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Kocaeli.

9. Çetin, M. (2018). Türkiye’de finansal gelişme ve enerji tüketimi ilişkisi: Bir zaman serisi kanıtı. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 13(3), 69-88.
10. Çiftçi, O. (2020). Türkiye’de yürütülen bölgesel teşvik uygulamalarının Kastamonu ölçeğinde değerlendirilmesi: Karşılaştırmalı bir analiz, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kastamonu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kastamonu.
11. Doğan, N. (2015). The place of renewable energy sources in energy sector in Turkey: SWOT analysis. IIB International Refereed Academic Social Sciences Journal, 6(17), 118-142.
12. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1979). Dördüncü beş yıllık kalkınma planı (1979-1983). Yayın No: DPT 1664, Ankara.
13. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1984). Beşinci beş yıllık kalkınma planı (1985-1989). Yayın No: DPT 1974, Ankara.
14. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1989). Altıncı beş yıllık kalkınma planı (1990-1994). Yayın No: DPT 2174, Ankara.
15. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (1995). Yedinci beş yıllık kalkınma planı (1996-2000). Ankara.
16. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2000. Sekizinci beş yıllık kalkınma planı (2001-2005). Ankara.
17. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2006). Dokuzuncu beş yıllık kalkınma planı (2007-2013). Yayın No: DPT 2733, Ankara.
18. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2013). Onuncu beş yıllık kalkınma planı (2014-2018). Ankara.
19. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı) (2018). Onbirinci beş yıllık kalkınma planı (2019-2023). Ankara.
20. Encyclopedia.com (2022) "Alternative energy sources", Encyclopedia Almanacs Transcripts and Maps, https://www.encyclopedia.com/science/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/alternative-energy-sources, 28.03.2022.
21. Georgeson, L., Maslin, M. ve Poessinouw, M. (2017), The global green economy: A review of concepts, definitions, measurement methodologies and ınteractions. Geography and Environment, 4(1), 1-23.
22. Ghicajanu, M. (2021). Application of SWOT technique in business management. Annals Of The University Of Petroşani, Economics, 21(1), 161-168.
23. Gürcün, D. ve Petek, A. (2021). Jeotermal enerji potansiyelinin SWOT analizi ile değerlendirilmesi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 349-364.
24. Husaini, D.H. ve Lean, H.H. (2022). Digitalization and energy sustainability in ASEAN. Resources, Conservation ve Recycling, 184, 1.
25. IEA (International Energy Agency) (2020). Global energy review 2020: The impacts of the covid-19 crisis on global energy demand and CO2 emissions, https://www.iea.org/reports/global-energy-review-2020, 13.04.2022.
26. IEA (International Energy Agency) (2022). World energy balances: Overview, https://www.iea.org/reports/world-energy-balances-overview/world, 16.04.2022.
27. IRENA (International Renewable Energy Agency) (2022). Renewable capacity statistics, https://www.irena.org/ /media/Files/IRENA/Agency/Publication/2022/Apr/IRENA_RE_Capacity_Statistics_2022.pdf, 16.04.2022.
28. Kabir, E., Kumar, P., Kumar, S., Adelodun, A. ve Kim, K.-H. (2018). Solar energy: Potential and future prospects. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 82, 894-900.
29. Karaaslan, A. ve Aydın, S. (2020). Yenilenebilir enerji kaynaklarının çok kriterli karar verme teknikleri ile değerlendirilmesi: Türkiye örneği, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 34(4), 1351-1375.
30. Karamıklı, A. ve Şaşmaz, M.Ü. (2021). Türkiye'de yenilenebilir enerji tüketiminin ekonomik büyüme ve sağlık harcamaları üzerindeki etkisi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 46, 293-304.
31. Karataş, S. (2009). Türkiye'de yenilenebilir enerji kaynakları içerisinde rüzgar ve güneş enerjilerinin yeri, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul
32. Koç, A., Yağlı, H., Koç, Y. ve Uğurlu, İ. (2018). Dünyada ve Türkiye'de enerji görünümünün genel değerlendirilmesi. Mühendis ve Makina, 59(692), 86-114.
33. Koyuncu, T. ve Karabulut, T. (2021). Türkiye'de sürdürülebilir kalkınma ve yeşil ekonomi açısından yenilenebilir enerji: Amprik bir çalışma. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 17(2), 466-482.
34. Külekçi, Ö. C. (2009). Yenilenebilir enerji kaynakları arasında jeotermal enerjinin yeri ve Türkiye açısından önemi. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 1(2), 83-91.
35. Leblebicioğlu, E., Sulukan E. ve Uyar, T.S. (2021). An energy system simulation of Turkey with a %50 renewable energy scenario. Journal of Naval Sciences and Engineering, 17(1), 1-25.
36. Newton, D.E. (2003). Weather. The Gale Encylopedia of Science, 4301-4303.
37. Okumuş, İ. (2020). Türkiye’de yenilenebilir enerji tüketimi, tarım ve CO2 emisyonu ilişkisi. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, 6(1), 21-34.
38. Özçağ, M. ve Hotunluoğlu, H. (2015). Kalkınma anlayışında yeni bir boyut: Yeşil ekonomi. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 303-324.
39. Özen, A., Şaşmaz, M.Ü. ve Bahtiyar, E. (2015). Türkiye’de yeşil ekonomi açısından yenilenebilir enerji kaynağı: Rüzgâr enerjisi. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 85-93.
40. Özsoy, C.E. ve Dinç, A. (2016). Türkiye’nin fosil enerji kaynaklı sorunlarına düşük karbonlu bir çözüm: Yeşil ekonomi. Econworld, 1-15.
41. Rahmani, A. (2019). Türkiye ekonomisinde yenilenebilir enerji tüketimi ve ekonomik büyüme ilişkisi: Bir zaman serisi analizi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tekirdağ.
42. Satman, A. (2013, 17-20 Nisan). Dünyada ve Türkiye’de jeotermal enerji (konferans sunumu), 11. Ulusal Tesisat Mühendisliği Kongresi, İzmir, Türkiye.
43. T.C. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (2022), Yatırım teşvik uygulamaları sunum, https://www.sanayi.gov.tr/destek-ve-tesvikler/yatirim-tesvik-sistemleri/md0103011615, 04.19.2022.
44. T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı (2022a). Rüzgâr, https://enerji.gov.tr/eigm-yenilenebilir-enerji-kaynaklar-ruzgar, 29.03.2022.
45. T.C Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı (2022b). Biyokütle, https://enerji.gov.tr/eigm-yenilenebilir-enerji-kaynaklar-biyokutle, 31.03.2022.
46. TEİAŞ (Türkiye Elektrik İletim A.Ş.) (2022). Mart 2022 kurulu güç raporu, https://www.teias.gov.tr/kurulu-guc-raporlari, 19.04.2022.
47. Topal, M. ve Arslan, E.İ. (2008, 17-19 Aralık). Biyokütle enerjisi ve Türkiye, (konferans sunumu), İstanbul: VII. Ulusal Temiz Enerji Sempozyumu, İstanbul, Türkiye.
48. TSKB (Türkiye Sınai Kalkınma Bankası) (2021). Kurulu güç analizi, https://www.tskb.com.tr/i/assets/document/pdf/enerji-sektor-gorunumu-2021.pdf, 16.04.2022.
49. UNEP (United Nations Environment Programme) (2011), Towards a green economy: Pathways to sustainable development and poverty eradication - a synthesis for policy makers, https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/126GER_synthesis_en.pdf, 26.09.2022
50. Yılmaz, S.S. (2018b). Türkiye’de ve Dünya’da yenilenebilir enerji kaynaklarının durumu, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
51. Yılmaz, V. (2018a). Sürdürülebilir kalkınma ve yeşil büyüme arasındaki ilişki. Journal of International Management, Educational and Economics Perspectives, 6(2), 79-89.
52. Yücel, U., Özdemir, E. ve Ayaz, M. (2021). Yenilenebilir enerji kaynaklarından üretilen elektrik enerjisi teşvik yöntemlerinin incelenmesi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 9, 774-790.