Kamu Yönetimi Reformlarının Siyasi Perspektifleri: Parti Bildirgeleri Üzerinden Bir Analiz

Öz

Bu çalışma, 2023 yılı içeresinde gerçekleştirilen seçimler üzerinden siyasi partilerin kamu yönetiminde reform öngörülerini ortaya koyma ve analiz etme amacını taşımaktadır. Literatürde siyasi partilerin kamu yönetimi reformlarına ilişkin öngörülerini ve söylemlerini ideolojik bağlamda inceleyen çalışmaların sınırlı olması, araştırmanın temel hareket noktasını oluşturmuştur. Yöntemsel açıdan çalışmada, Cumhur ve Millet İttifakı partilerinin seçim beyannameleri doküman analizi yöntemiyle ele alınmıştır. Doküman analizinde kamu yönetimi reformlarına ilişkin anahtar kavramlar, stratejiler kodlanarak kategorize edilmiş ve ittifak gruplarının seçim stratejileri ele alınmıştır. Çalışmada, Cumhur İttifakında merkeziyetçi yönetim ve güçlü liderlik anlayışı ön plana çıktığı, Millet İttifakında ise parlamenter sisteme dönüş, demokratikleşme, liyakat, şeffaflık ve yerelleşme konularının ön planda tutulduğu görülmüştür. Bu bağlamda çalışmanın temel iddiası, Türkiye’de siyasi partilerin kamu yönetimi reform öngörüleri merkeziyetçi yönetim anlayışı ile demokratikleşme ve yerelleşme eğilimleri arasında ideolojik bir ayrışma gösterirken bürokrasinin etkinleştirilmesi ve devletin dijital dönüşümü noktasında benzerlik gösterdiği, şeklindedir. Araştırma sonucunda, her iki ittifakın kamu yönetimi reformlarına ilişkin farklı önceliklere ve yaklaşımlara sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Siyasal Partiler
• Seçimler
• Kamu Yönetimi
• Kamu Reformu

Political Perspectives of Public Administration Reforms: An Analysis of Party Declarations

Abstract

This study analyzes the public administration reform forecasts of Türkiye political parties based on the 2023 elections. The limited number of studies in the literature that examine the projections and discourses of political parties regarding public administration reforms in an ideological context has constituted the main starting point of the research. Using document analysis methods, it examines the election manifestos of the People's and Nation Alliances and their leaders' statements. In the document analysis, key concepts and strategies related to public administration reforms were coded and categorized and the electoral strategies of the alliance groups were analyzed. The findings reveal that the People's Alliance emphasizes centralized governance and strong leadership, whereas the Nation Alliance advocates for a return to the parliamentary system, democratization, meritocracy, transparency, and localization. The study argues that these reform forecasts show an ideological divide between centralist governance and democratization tendencies, despite common goals of improving bureaucratic efficiency and promoting digital transformation. The research concludes that both alliances propose different priorities and approaches to public administration reforms in Türkiye.

Keywords

• Political Parties
• Elections
• Public Administration
• Public Reform

Kaynakça

1. 10. Kalkınma Planı. (2013). Onuncu kalkınma planı (2014-2018). https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/08/Onuncu_Kalkinma_Plani-2014-2018.pdf
2. 8. Beş Yıllık Kalkınma Planı. (2001). Sekizinci beş yıllık kalkınma planı. https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/07/Uzun_Vadeli_Strateji_ve_Sekizinci_Bes_Yillik_Kalkinma_Plani-2001-2005.pdf. (22.09.2023).
3. Adalet ve Kalkınma Partisi. (2023, 1 Ekim). Türkiye yüzyılı için doğru adımlar 2023 secim beyannamesi. Ankara. https://www.akparti.org.tr/media/dwyd05pu/tu-rkiye-yu-zy%C4%B1l%C4%B1-ic-in-dog-ru-ad%C4%B1mlar-2023-sec-im.pdf
4. Cumhuriyet Halk Partisi. (2023, 2 Ekim). Ortak politikalar mutabakat metni. https://chp.org.tr/yayin/ortak-politikalar-mutabakat-metni/Open
5. Çam, E. (2011). Siyaset bilimine giriş. İstanbul: Der Yayınları.
6. Çevik, H. (2012). Kamu yönetimi: Kavramlar, sorunlar, tartışmalar. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
7. Çolak, Ç. (2020). Seçim ittifakı sisteminin 2018 milletvekili genel seçimine etkileri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 15(2), 719-742. https://doi.org/10.17153/oguiibf.532102
8. Dilber, F., ve Usta, S. (2023). Türkiye’de siyasi partiler arası seçim ittifaklarına yönelik seçmen algısı: Karaman ilinde bir araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 159-190. https://doi.org/10.18037/ausbd.700343

9. Durgun, S. (2014). Siyasi partiler ve parti sistemleri. Y. Taşkın (Ed.), Siyaset: Kavramlar, kurumlar içinde (s. 337-354). Ankara: İletişim Yayınları.
10. İnan, C. (2016). Türkiye’de göç politikaları: İskân kanunları üzerinden bir inceleme. Göç Araştırmaları Dergisi, 2(3), 10-33. https://dergipark.org.tr/tr/pub/gad/issue/43300/526452
11. Karadağ, A., ve Mirioğlu, G. (2011). Türkiye’de kentsel dönüşüm politikaları ve uygulamaları üzerine coğrafi değerlendirmeler: İzmir Örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 20(2), 41-57. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ecd/issue/4870/66890
12. Kıral, B. (2020). Nitel bir veri analizi yöntemi olarak doküman analizi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(15), 170-189. https://dergipark.org.tr/tr/pub/susbid/issue/54983/727462
13. Koçak, A. ve Arun, Ö. (2006). İçerik analizi çalışmalarında örneklem sorunu. Selçuk İletişim, 4(3), 21-28. https://dergipark.org.tr/tr/pub/josc/issue/19013/200754
14. Küçüksüslü, Ş. (2023). Anayasa’nın 67. Maddesi karşısında seçim kanunlarındaki değişikliklerin uygulanması sorunu. Ankara Barosu Dergisi, 81(2), 321-324. https://dergipark.org.tr/tr/pub/abd/issue/77241/1294964
15. Metin, O. ve Ünal, Ş. (2022). İçerik analizi tekniği: İletişim bilimlerinde ve sosyolojide doktora tezlerinde kullanımı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 273-294. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227356
16. Milliyetçi Hareket Partisi. (2023, 2 Ekim). 2023’e doğru yükselen ülke Türkiye-seçim beyannamesi.https://www.mhp.org.tr/dosya_indir.php?sub=gbkitap&id=24
17. Övgün, B. ve Kantaş, Ö. (2017). Kamu yönetimi reformunun psikolojik süreci ve insan unsuru, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, 313-326. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sbe/issue/29477/451664
18. Özbudun, E. (1974). Siyasal partiler. Ankara: Sevinç Matbaası.
19. Özdemir, A. (2023). Seçim Kanunu'nda 2022 yılında yapılan değişikliklerin 2023 yılı milletvekili seçimlerine etkileri. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 168, 103-128. https://tbbdergisi.barobirlik.org.tr/m2023-168-2139
20. Sadioğlu, U. (2017). Siyasi partilerin kamu yönetimi reformu üzerine politikaları: 2015 yılı milletvekili genel seçimleri örneği. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (Özel Sayı 4), 368-384.
21. Sak, R., Şahin Sak, İ. T., Öneren Şendil, Ç., Nas, E. (2021). Bir araştırma yöntemi olarak doküman analizi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(1), 227-256. https://doi.org/10.33400/kuje.843306
22. Savut, E. (2020). Geçmişten bugüne Türkiye siyasetinde seçim ittifakları: Tercih mi? Zorunluluk mu?. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (39), 33-48. https://doi.org/10.30794/pausbed.660099
23. Stephanie, T. (2013). What is discourse analysis?. London: Bloomsbury.
24. Şah, U. (2020). Eleştirel söylem analizi: Temel Yaklaşımlar. Kültür Araştırmaları Dergisi, (7), 210-231. https://doi.org/10.46250/kulturder.819362
25. Ulaş, M. ve Yılmaz, A. (2019). Cumhur ittifakı oluşum sürecinde Ak Parti ve MHP liderlerinin nasıl bir ikna dili kullandığı; parti grup toplantıları örneği. Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(3), 79-94. https://dergipark.org.tr/tr/pub/anadoluakademi/issue/49761/638443
26. Yeniden Refah Partisi. (2023, 20 Eylül). Türkiye'nin değerleri-14 Mayıs 2023 genel seçim beyannamesi. https://tinyurl.com/mx5tsbf7
27. Yüksek Seçim Kurulu. (2023, 20 Eylül). Cumhurbaşkanı seçimi ve 28. dönem milletvekili genel seçimi. https://www.ysk.gov.tr/tr/14-mayis-2023-secimleri/8249