Türkiye’de Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi

Öz

Bu çalışma; Milli Eğitim Bakanlığında (MEB) istihdam edilen, fen bilimleri ve matematik eğitimi alanında hizmet veren öğretmenlerin demografik yapılarının tespit edilmesi ve bu alanlarda hizmet öncesi öğretim veren üniversiteler, üniversitelerin fakülteleri, fakültelerde yer alan bölümler ve ana bilim dallarına ilişkin sayısal verilerin tespitine yöneliktir. Bu amaçla, MEB İnsan Kaynakları Genel Müdürlüğü 2012 Ağustos ayı verilerine göre fen bilimleri ve matematik eğitimi alanında istihdam edilen kadrolu öğretmenler ile 2011-2012 öğretim yılında üniversitelerin fen bilimleri ve matematik alanları, bu alanlarda görev yapan öğretim elemanları örneklem olarak seçilmiştir. Betimsel tarama modelindeki çalışmamızda hizmet öncesi öğretmenliğe kaynaklık eden üniversitelerin fen bilimleri ve matematik eğitimi alanları, bu alanlarda MEB’de istihdam edilen öğretmenler üzerine bir durum analizi yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin frekans ve yüzde dağılımlarına bakılarak bir durum analizi ve karşılaştırmalar yapılmıştır. Üniversitelerin, fen bilimleri ve matematik eğitimi alanında ve örgün eğitim-öğretim içerisindeki rollerinin ve amaçlarının önemini vurgulamaktadır. MEB’de görev yapan öğretmenlerimizin %51,9’u eğitim fakülteleri, %14,1’i fen edebiyat fakültelerinden mezundur. MEB’nın fizik, kimya ve biyoloji alanlarında öğretmen fazlalığı dikkat çekerken, fen ve teknoloji, ilköğretim matematik ve matematik alanlarında ise öğretmen ihtiyacı olduğu görülmektedir. Ancak atama bekleyen öğretmen adayları sayısına bakıldığında ihtiyacın kat kat üstünde bir fazlalık göze çarpmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• fen bilimleri, fen ve matematik eğitimi

Science and Mathematics Education in Turkey

Abstract

This study aims to determine the demopgraphics of the Science and Mathematics teachers’ woring at the Ministry of National Education (MNE). In addition, it is aimed to address the quantitative data with regards to the departments offering Science and Mathematics teacher education departments, the faculties having the necessary departments to train Science and Mathematics teachers. For this purpose, the teachers who are employed according to the data gathered from the Ministry of Human Resources (August, 2012) and instructors employed in science and mathematics departments of the universities in the 2011-2012 academic year were selected as the participant group of the study. In this descriptive design, the study aims to analyze the current state of the pre-service teacher training departments of the science and mathematics departments and the teachers who are currently employed in the MNE. The data were obtained from the frequency and percentage distribution by examining through a situation analysis and comparisons were made . Universities , in the field of science and mathematics education within the formal education emphasize the importance of their role and purposes. 51.9% of theMNE teachers graduated from the faculties of education , 14.1% were graduates from the faculties of science and letters. It is observed that there is a redundancy in physics, chemistry and biology teachers; however, in the fields of science and technology, primary-school level of mathematics and mathematics teacher are lacking. However, considering the number of teacher candidates awaiting to be appointed to become MNE teachers, the redundancy of the current graduates stand out

Keywords

• science, science and mathematics education

Kaynakça

1. Aydın, M.Ş.; Altunya, N.; Arslan, M.; Beydoğan Ö.; Boztaş, İ. ve Taşdemir, M. (2000). Öğretmenlik Mesleği Türkiye Almanya ve Kıbrıs’ta Öğretmen Yetiştirme. Ankara: CTB Yayınları.
2. Bandura, A. (1993). Perceived self-efficacy in cognitive development and functioning. Educational Psychologist, 28 (2), 117–148.
3. Barber, M. & Mourshed, M. (2007). How The World‟s best performing school systems come out on top. London: McKinsey and Company
4. Brad, R. (1994). Eleştirel Düşünme Becerilerini Öğretme. (Çev: Güzin Büyükkurt). Eğitim ve Bilim, 18 (91):45-49.
5. Branch, B., J. (2000). The Relationship Among Critical Thinking, Clinical Decision Making, and Clinical Practica: A Comparative Study. Universty of Idaho PhD Thesis.
6. Bülbül, S. (1999). Yeniye Direnme Olgusu (www.journals.hacettepe.edu.tr).
7. Dam, G., Volman, M (2004). Critical thinking as a citizenship competence:teaching strategies. Learning and Instruction, 14,359–379. Developing Minds, Volume 1. Alexandria: Virinia. Ascd.
8. Dewey, J.(1936). Experience and education. Norwood, Mass, U.S.A

9. Ekinci, A. ve ÖTER, M.Ö. (2010). Finlandiya‟da eğitim ve öğretmen yetiştirme sistemi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi 10-12 Kasım 2012
10. Ennis, R. H. (1991). Goals for a Critical Thinking Curriculum. A. Costa (editör).
11. Gibson, S., Dembo, M. (1984). Teacher efficacy: A consruct validation. Journal of Educational Psychology, 76 (4), 569–582.
12. Güçlü, N. ve Diğerleri. (2002). "Sistem Yaklaşımı ve Eğitim Kurumları," Öğretmenlik Mesleğine Giriş. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım Ltd. Şti., 133-154.
13. Halpern, D., F. (1993). Assessing The Effectiveness of Critik-Thinking Instruction. The Journal of General Education. Vol.42, No:4, 338-353.
14. Kim., E. (2007). The quality and qualifications of the teaching force in the republic of korea. In R. M. Ingersoll (Ed.), A Comparative Study of Teacher Preparation and Qualifications in Six Nations.
15. Kuru, M., Atasoy, B. ve Koç, N. (2005). Eğitim Fakültelerinde Yeniden Yapılandırmanın Sonuçları ve Öğretmen Yetiştirme Sempozyumu. Bildiri Özetleri Kitabı. Ankara: Ümit Ofset Matbaacılık.
16. MEB (2005). İlköğretim Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programı Ve Kılavuzu. Ankara, MEB Yayınevi.
17. MEB (2010). PISA 2009 Türkiye Ulusal Raporu. Ankara
18. MEB (2012). İnsan Kaynakları Genel Müdürlüğü Verileri
19. Mete, Y.A., (2013). Güney Kore, Japonya, Yeni Zelanda Ve Finlandiya’ Da Öğretmen Yetiştirme Ve Atama Politikaları. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume 8/12 Fall 2013, p. 859-878, ANKARA-TURKEY
20. NCEE (National Centre for Entrepreneurship in Education) (2013). “South Korea: Teacher and Principal Quality” http://www.ncee.org/programs-affiliates/center-on-international-education- benchmarking/top-performing-countries/south-korea-overview/ sitesinden 30 Mayıs 2013 tarihinde alınmıştır.
21. OECD (2012), Lessons from PISA for Japan, Strong Performers and Successful Reformers in Education, OECD Publishing
22. ÖSYM (2012). 2011-2012 Öğretim Yılı Yükseköğretim İstatistikleri. http://www.ösym.gov.tr
23. Paul, R. W., L. Elder, (2001). Critical Thinking: Tools For Taking Charge Of Your Learning And Your Life. Upper Saddle River, Nj: Prentice Hall.
24. Polat, M. ve ARABACI,İ.B.(2012). Türkiye‟de eğitim fakültelerine öğrenci alım ölçütlerini yeniden düşünmek: Karşılaştırmalı bir yaklaşım. Journal of Research in Education and Teaching, 1 (3),77-83
25. Sahlberg, P.(2007). Education policies for raising student learning: the Finnish approach. Journal of Education Policy Vol. 22, No. 2, March 2007, pp. 147–171
26. Semerci, N. (2000). “Kritik düşünme ölçeği”. Eğitim ve Bilim. Cilt:25. Sayı116. S:23-26
27. Şişman, M. (1999), Öğretmenliğe Giriş. Ankara: PEGEM Yayıncılık.
28. Şişman, M. (2009). Teacher‟s Competencies: A Modern Discourse and the Rhetoric. Inonu University Journal Of The Faculty Of Education, December 2009 Special Issue/ Volume. 10, Issue. 3, pp.63-82, Invited Paper
29. Şişman, M. (2010). Teacher‟s competencies: a modern discourse and the rhetoric. Inonu University Journal Of The Faculty Of Education December 2009 Special issue/ volume. 10, issue. 3, pp.63- 82
30. Westbury, I., Hansen, S. E., Kansanen, P., & BjorkvŞst, O. (2005). Teacher education for researchbased practice in expanded roles: Finland‟s experience. Scandinavian Journal of Educational Research, 49 (5), 475-485.
31. YÖK (1998). Eğitim Fakültelerinin Yeniden Yapılandırılması. (www.yok.gov.tr). (15.05.2006)
32. YÖK (1999), Türk Yükseköğrenimin bugünkü durumu. Ankara: YÖK Yayınları