-

Abstract

The study was aimed to investigate the influences of pre-service teachers' learnings, thoughts and feelings, and opinions about the approach during the course period by using creative drama as a teaching method. The research group included 22 pre-service teachers who were studying at second class of a state university’s elementary mathematics teacher department. The history of mathematics course activities which were prepared with using creative drama method were implemented in two hours per week for 10 weeks. Qualitative and quantitative approaches were used for collecting data. The constructivist learning environments assessment scale, general assessment form that evaluates the learners feelings, thoughts and gains about course, reflective diaries, video camera records that were recorded during the courses and interviews at the end of the courses have been investigated as data collected instruments. According to the survey; pre-service teachers found creative drama which is teachers faced new method that effective in teaching mathematics and its history. Pre-service teachers indicated that they wanted to use creative drama in their professional working life because of reasons and benefits such as provide attention and motivation for course, learning retention, recovery the course from boredom. Another important result obtained from findings is pre-service teachers’ thinking about course; they don’t define the course such as “very bad, don’t understand” and all pre-service teachers marked “learned” on the general assessment form by supporting positive comments

Keywords

• mathematics education, creative drama, history of mathematics, pre-service teachers

Matematik Tarihinin Öğretimi İçin Alternatif Bir Öğretim Yöntemi: Yaratıcı Drama

Öz

Çalışmada, yaratıcı drama yöntemi kullanılarak işlenen Matematik Tarihi Dersinin öğretmen adaylarının öğrenmelerine, duygu ve düşüncelerine etkisinin ve öğretmen adaylarının bu yaklaşımla ilgili görüşlerinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, bir devlet üniversitesinin İlköğretim Matematik Öğretmenliği bölümü 2. sınıfında öğrenim gören 22 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Öğretmen adaylarına haftada iki saat olmakla birlikte 10 hafta süreyle Yaratıcı Drama yöntemi kullanılarak hazırlanan etkinliklerle matematik tarihi dersi anlatılmıştır. Nitel ve nicel araştırma yöntemlerinin her ikisi de kullanılmıştır. Veri toplama araçları olarak, yapılandırmacı öğrenme ortamlarını değerlendirme ölçeği ile öğrencilerin süreç sonunda duygu, düşünceleri ve edindikleri kazanımları belirlemek için genel değerlendirme formu, yansıtıcı günlükler, video gözlem kayıtları ve görüşmeler kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; öğretmen adayları yeni karşılaştıkları yaratıcı drama yöntemini, matematik ve tarihini öğretmekte etkili bulmuşlardır. Yaratıcı drama yöntemini, derse ilgi ve motivasyon sağlaması, öğretilenlerin kalıcılığı, dersi sıkıcılıktan kurtarması gibi nedenlerle kendi meslek yaşantılarında da kullanmak istediklerini belirtmişlerdir. Yaratıcı dramanın etkili bir yöntem olduğunu hem günlüklerinde hem de yapılan tartışmalarda dile getiren öğretmen adaylarının hemen hepsinin değerlendirme formundaki “öğrendim” ifadesini olumlu açıklamalarla destekleyerek işaretledikleri tespit edilmiştir. Öğretmen adaylarının dersle ilgili düşünceleri arasında ders “anlaşılmadı, çok kötü” gibi ifadelere rastlanmaması bulgulardan elde edilen bir diğer önemli sonuçtur.

Anahtar Kelimeler

• matematik eğitimi, yaratıcı drama, matematik tarihi, öğretmen adayları

Kaynakça

1. Adıgüzel, Ö. (2006). Yaratıcı Drama Kavramı, Bileşenleri ve Aşamaları. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(1).
2. Adıgüzel, Ö. (2010). Eğitimde Yaratıcı Drama. Ankara: Naturel Yayınevi.
3. Akbaş, Ö. (2007). Yaratıcı Drama ile Küresel Isınma ve Kuraklık. Çağdaş Drama Derneği Yaratıcı Drama Liderlik/Eğitmenlik Programı Yayınlanmamış Bitirme Projesi. Ankara.
4. Akkuş, O., & Özdemir, P. (2006). Yaratıcı Drama ile Matematik ve Fen Alanındaki Bilim İnsanlarının Yaşam Öykülerine ve Bilime Katkılarına Yeni Bir Bakış. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(1), 59-74.
5. Arkün, S., & Aşkar, P. (2010). Yapılandırmacı öğrenme ortamlarını değerlendirme ölçeğinin geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39(32-41).
6. Bolinger-Horton, L. (2011). High school teachers' perceptions of the inclusion of history of mathematics in the classroom. ((Published doctoral dissertation). Retrieved from Proquest Dissertations and Thesis database (UMI No: 3479616).)
7. Dönmez, A. (2002). Matematiğin öyküsü ve serüveni: Dünya matematik tarihi ansiklopedisi 1. İstanbul: Toplumsal Dönüşüm Yayınları.
8. Duatepe, A., & Akkuş, O. (2006). Yaratıcı Dramanın Matematik Eğitiminde Kullanılması: Kümeler Alt Öğrenme Alanında Bir Uygulama. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(1), 89-95.

9. Duatepe, A., & Ubuz, B. (2004). Drama Based Instruction and Geometry. Paper presented at the 10th International Congress on Mathematics Education.
10. Ekinözü, İ. (2003). İlköğretimde Permütasyon ve Olasılık Konusunun Dramatizasyon İle Öğretiminin Başarıya Etkisinin İncelenmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
11. Ekinözü, İ., & Şengül, S. (2007). Permütasyon ve Olasılık Konusunun Öğretiminde Canlandırma Kullanılmasının Öğrenci Başarısına ve Hatırlama Düzeyine Etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 251-258.
12. Erdoğan, S. (2008). Drama ile Matematik Etkinlikleri. Ankara: Nobel Yayınları.
13. Fauvel, J., & Maanen, J. v. (1997). The role of the history of mathematics in the teaching and learning of mathematics Discussion document for an ICMI study (1997–2000). ZDM, 29(4), 138-140.
14. Fauvel, J., & Maanen, J. v. (2000). History in Mathematics Education. Dordrecht/Boston/London: Kluwer Academic Publishers.
15. Furinghetti, F. (1997). History of Mathematics, Mathematics Education, School Practice: Case Studies Linking Different Domains. For the Learning of Mathematics, 17(1), 55-61.
16. Furinghetti, F. (2000). The History of Mathematics as a Coupling Link Between Secondary and University Teaching. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 31(1), 43-51.
17. İspir, E., & Üstündağ, T. (2008). Ortaöğretim 9. Sınıf Kimya Dersi ve Yaratıcı Drama Yöntemi. Yaratıcı Drama Dergisi, 3(6), 89-100.
18. Jahnke, N. H. et al. (2000). The use of original sources in the mathematics classroom. In J. Fauvel & J. v. Maanen (Eds.), History in Mathematics Education: The ICMI study (pp. 291-328). Dordrecht: Kluwer.
19. Jardine, R. (1997). Active Learning Mathematics History. Primus, 7(2), 115-122.
20. Karamanoğlu, Ş. Ş. (1999). İngilizce Öğretiminde Yaratıcı Drama Uygulamalarının Hedef Kelime Bilgisi ve Hatırlamaya Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Uludağ Üniversitesi Bursa.
21. Lit, C. K., Siu, M. K., & Wong, N. Y. (2001). The Use of History in the Teaching of Mathematics: Theory, Practics, and Evaluation of Effectiveness. Educational Journal, 29(1).
22. Marshall, G. L., & Rich, B. S. (2000). The Role of History in a Mathematics Class. Mathematics Teacher, 93(8), 704-706.
23. McBride, C. C., & Rollings, J. (1977). The Effects of History of Mathematics on Attitudes toward Mathematics of College Algebra Students. Journal for Research in Mathematics Education, 8(1), 57-61.
24. Merriam, S. B. (2009). Qualitative Research. San Francisco, CA: Jossey Bass.
25. NCTM. (2000). Principles and Standards for School Mathematics. (0873534808). Reston, VA: NCTM.
26. Özdemir, P. (2006). Fen ve Teknoloji Alanındaki Ünlü Bilim Adamlarının Bilime Katkılarına İlişkin Bir Yaratıcı Drama Sürecinin Planlanması Çağdaş Drama Derneği Yaratıcı Drama Liderlik/Eğitmenlik Programı Yayınlanmamış Bitirme Projesi. Ankara.
27. Saraç, G. (2007). The Use of Creative Drama in Developing the Speaking Skills of Young Learners. (Master of Arts Thesis), Gazi University, Ankara.
28. Schubring, G. (2000). History of mathematics for trainee teachers. In J. Fauvel & J. v. Maanen (Eds.), History in mathematics education, The ICMI study (pp. 91-142). Boston MA: Kluwer.
29. Siu, M. K. (2006). No, I don’t use history of mathematics in my class: Why? Paper presented at the HPM 2004 & ESU 4, Iraklion, Greece.
30. Şaşan, H. H. (2002). Yapılandırmacı Öğrenme. Yaşadıkça Eğitim, 74-75, 49-52.
31. Tez, Z. (2008). Matematiğin Kültürel Tarihi. Ankara: Doruk Yayınları.
32. Tözlüyurt, E. (2008). Sayılar Öğrenme Alanı İle İlgili Matematik Tarihinden Seçilen Etkinliklerle Yapılan Dersler Hakkında Lise Son Sınıf Öğrencilerinin Görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Gazi Üniversitesi. Ankara.
33. Tzanakis, C., & Arcavi, A. (2000). Integrating history of mathematics in the classroom. In J. Fauvel & J. v. Maanen (Eds.), History in mathematics education: The ICMI study (pp. 201-240). Dordrecht: Kluwer.
34. Umay, A. (2004). Matematik Eğitiminde Değişim, Matematikçiler Derneği Bilim Köşesi. http://www.matder.org.tr/index.php?option=com_content&view=article&catid=8:matematik-kosesi-makaleleri&id=80:matematik-egitiminde-degisim-&Itemid=38 sitesinden 20.01.2014 tarihinde alınmıştır.
35. Wilson, P. S., & Chauvot, J. B. (2000). Who? How? What? A Strategy for Using History to Teach Mathematics. Mathematics Teacher, 93(8), 642-645.
36. Yenilmez, K. (2010). Matematik Öğretmen Adaylarının Matematik Tarihine İlişkin Düşünceleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 79-90.
37. Yenilmez, K., & Uygan, C. (2010). Yaratıcı Drama Yönteminin İlköğretim 7. Sınıf Öğrencilerinin Geometriye Yönelik Öz-yeterlik İnançlarına Etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(3), 931-942.