THE RELATION BETWEEN CHILD NARCICSM AND CHILDHOOD TERM HAPPINESS AND SERENITY

Öz

Narkhissosun, who first saw the reflection of the sea in Greek mythology for the first time, introduced the concept of narcissism, inspired by the mythology of falling in love with himself, and explained that narcissistic personality disorders are the result of megalomania by considering normal and pathological dimensions. It is aimed to investigate the relationship between child narcissism and childhood happiness/ peacefulness in working with the assumption that personality disorders and bases of narcissistic behaviors in this context can withstand childhood. The research group of the study sample consisted of 265 university students, 125 of them female and 140 male which training at faculty of education and faculty of healthy. In the research conducted as a relational screening model, the data were collected by using the Personal Information Form created by the researcher and Thomaes et al. (2008) developed the 'Childhood Narcissism Scale' developed by Akın, Uysal, Citemel (2013) using validity reliability and Turkish adaptation study and 'Childhood Happiness / Peace Memories Scale' developed by Richter, Gilbert and McEwan. As a result of the research, it was found that there was a meaningful relationship between the childhood narcissism and the childhood happiness / peacefulness of the students and a number of suggestions were made about the importance of ensuring the happiness and peaceful environments of the children in controlling childhood narcissism.

Anahtar Kelimeler

• Child, happiness, serenity, narcicism memory

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN ÇOCUK NARSİSİZMİ İLE ÇOCUKLUK DÖNEMİ MUTLULUK VE HUZUR ANILARI ARASINDAKİ İLİŞKİ

Öz

Yunan mitolojisinde sudaki yansımasını ilk kez gören Tanrı Narkhissosun kendine aşık olma mitolojisinden esinlenerek ortaya konan narsisizm kavramı psikolojiye ‘kendine hayran olma’ durumu ile giriş yapmış ve normal ve patolojik boyutları ele alınarak narsisistik kişilik bozukluklarının megalomani sonucu oluştuğu açıklanmıştır. Kişilik bozukluklarının ve bu bağlamda narsistik davranışların temellerinin çocukluk dönemine dayanabileceği varsayımı ile çalışmada çocuk narsisizmi ile çocukluk dönemi mutluluk/huzur anıları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu eğitim fakültesi ve sağlık bilimleri fakültesinde öğrenim gören 125’i kadın, 140’ı erkek olmak üzere 265 üniversite öğrencisinden oluşturulmuştur. İlişkisel tarama modelli olarak yürütülen araştırmada, veriler, araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu ile Thomaes ve diğ. (2008) tarafından geliştirilen ‘Çocukluk Çağı Narsisizm Ölçeği’ ile Richter, Gilbert ve McEwan (2009) tarafından geliştirilen ve Akın, Uysal, Çitemel (2013) tarafından geçerlik güvenirlik ve Türkçe uyarlama çalışması yapılan ‘Çocukluk Dönemi Mutluluk/Huzur Anıları Ölçeği’ kullanılarak toplanmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin çocukluk narsizmi ile çocukluk dönemi mutluluk/huzur anıları arasında bir anlamlı ilişki bulunduğu görülmüş ve çocukluk narsisizminin kontrol altına alınması konusunda çocukların mutlu ve huzurlu ortamlarının sağlanmasının önemine ilişkin bir takım öneriler getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk, mutluluk, huzur, narsizm, anı

Kaynakça

1. Akhtar, S., Thompson, J. A. (1982). Overview: Narcissitic personality disorder. American Journal of Psychiatry, 139 (1), 12 - 20.
2. Akın, A., Şahin, M., Gülşen, M. (2015). Çocukluk çağı narsisizm ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 203-215.
3. Akın, A., Uysal, R., Çitemel, N. (2013). Çocukluk dönemi mutluluk/huzur anıları ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması, Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26 (1), 71-80.
4. Ang, R. P., Raine, A. (2009). Reliability, validity and invariance of the narcissistic personality questionnaire for childrenrevised (NPQC-R), Psychopathol Behaviour Assessment, 31, 143–151.
5. Anlı, İ., Bahadır, G. (2007). Kendilik psikolojisine göre narsisistik ve sınır kişilik bozukluğu. İstanbul Üniversitesi Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 27, 1-12.
6. Atay, S. (2009). Narsistik kişilik envanterinin Türkçe’ye standardizasyonu, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11 (1), 181-196.
7. Baumeister, R. F., Vohs, K. D. (2001), Narcissism as addiction to esteem. Psychological Inquiry, 12, (4), 206–209.
8. Campbell, WK. (2001). Is narcissism really so bad? Psychological Inquiry, 12 (4), 214-216.

9. Capron, E. W. (2004). Types of pampering and the narcissistic personality trait. Journal of Individual Psychology, 60 (1), 76- 93.
10. Carr, S. N., Francis, A. J. (2010). Early maladaptive schemas and personality disorder symptoms: An examination in a non-clinical sample. Psychology and Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 83 (4), 333-349.
11. Ceylan, M. E. (2010). Kişilik bozukluklarında semptomatolojik ve sendromal devamlılık: Bir psikoperiyodik cetvel oluşturabilir miyiz? Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 20 (2),189- 192.
12. Chaplin, L. N. (2009). Please may I have a bike? Better yet, may I have a hug? An examination of children’s and adolescents’ happiness. Journal of Happiness Studies, 10 (5), 541–562.
13. Demiriz, S., İ. Ulutaş, (2016). Çocuklar ne kadar mutlu? Bazı değişkenlere göre çocuklarda mutluluğun belirlenmesi. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Haziran, 7 (1), 16-24.
14. Elliot, A. J., Thrash, T. M. (2001). Narcissism and motivation, Psychological Inquiry, 12 (4), 216-219.
15. Ericsson, E.H. (1968). Identity: Youth and crisis. New York: W.W. Norton&Company,Inc.
16. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education. 6th Ed., McGraw-Hill, New York.
17. Freud, S. (1925). Yaşamım ve psikanaliz, (Çev. K. Şipal), Say Yayıncılık.
18. Geçtan, E. (2004). Psikodinamik psikiyatri ve normaldışı davranışlar. İstanbul: Yaylacık Matbaacılık Ltd.
19. Giacomoni, C. H., Souza, L. C., Hutz, C.S. (2014). O conceito de felicidade em crianças. Psico- USF. Bragança Paulista, 19 (1), 143-153.
20. Güleç, C., Köroğlu, E. (1998). Psikiyatri temel kitabı. Hekimler Yayın Birliği, Cilt:2, Ankara.
21. Güler, A. (2012). Depresif bulguları olan narsisistik olgunun rorschach testiyle değerlendirilmesi. Yansıtma: Psikopatoloji ve Projektif Testler Dergisi, 17, 51-60.
22. Gülmez, N. (2009). Narsisistik liderlik. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, SBE, İstanbul.
23. Hyman, S. (1989). Acil psikiyatri, Çev: İ. Doğaner, A. Ayan, Ege Üniversitesi Basımevi, Bornova, No:133, İzmir
24. Karaaziz, M., Erdem Atak, İ. (2013). Narsisizm ve narsisizmle ilgili araştırmalar üzerine bir gözden geçirme. Nesne Psikoloji Dergisi, 1 (2), 44-59.
25. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi, Nobel Yayınları, Ankara.
26. Kaynak, B., Ergin, B., Arslan, E., Pınarcık, Ö. (2015). Okul öncesi öğretmeni adaylarının benlik saygıları ile çocuk sevmeleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. İlköğretim Online, 14 (1), 86-96.
27. Kernberg O. F.(1975). Borderline conditions and pathological narcissism. New York: Jason Aronson.
28. Kernberg, O. (1999). Sınır durumlar ve patolojik narsisizm. (Çev. M. Atakay), Metis Yayınları.
29. Krusemark, E. A., Lee, C., Newman, J. P. (2015). Narcissism dimensions differentially moderate selective attention to evaluative stimuli in incarcerated offenders. Personality Disorders: Theory, Research, and Treatment, 6 (1), 12.
30. Lyons, C. M. (1999). Etiology and interpersonal correlates of narcissistic personality traits in children, Dissertation Abstract International, 59 (10), 5580B.
31. Miller, S. M. (1987). Monitoring and blunting: Validation of a questionnaire to assess styles of information seeking under threat. Journal of Personality and Social Psychology, 52, 345
32. Özmen, E. (2006). Kendini tanıma rehberi. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
33. Özmen, E. (2012). Kendini tanıma rehberi, Kısadan Hisseler Dizisi, Sistem Yayıncılık, İstanbul.
34. Öztürk, O. (2002). Ruh sağlığı ve bozuklukları. Feryal Matbaası, 9.Baskı, Ankara.
35. Petrocelli, J. V., Glaser, B. A., Calhoun, G. B., Campbell, L. F. (2001). Early maladaptive schemas of personality disorder subtypes. Journal of Personality Disorders, 15 (6), 546.
36. Pınarcık, Ö., Koçak, N., Ergin, B. (2015). Okul öncesi dönem çocuklarının bilişsel gelişim özellikleri ile sosyal becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Asian Journal of Instruction, 3 (1), 21-29.
37. Pınarcık, Ö., Salı, G., Altındiş, M. N. (2016). Okul öncesi öğretmen adaylarının duygusal zekaları ve iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Asian Journal of Instruction, 4 (1), 34-44.
38. Reeves, M., Taylor, J. (2007). Specific relationships between core beliefs and personality disorder symptoms in a non-clinical sample. Clinical Psychology & Psychotherapy, 14 (2), 96-104.
39. Richter, A., Gilbert, P. and McEwan, K. 2009. Development of an early memories of warmth and safeness scale and its relationship to psychopathology. Psychology and Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 82, 171-184.
40. Rohmann, E., Neumann, E., Herner, M. J., Bierhoff, H. W. (2012). Grandiose and vulnerable narcissism. European Psychologist , 17 (4), 279–290.
41. Rose, P. (2002). The happy and unhappy faces of narcissism. Personality and Individual Differences, 33, 379-391.
42. Rozenblatt, S. (2002). In defence of self: The relationship of self-esteem and narcissism to agressive behavior. Yayınlanmamış doktora tezi, Long Island University, New York.
43. Thomaes, S., Bushman, B. J., Castro, B. O., Cohen, G. L., Denissen, J. A. (2009). Reducing narcissistic aggression by buttressing self-esteem, Psychological Science, 20 (12),1536– 1542.
44. Thomaes, S., Bushman, B. J., Poorthuis, A. and Telch, M. J. (2010). I like me if you like me: On the interpersonal modulation and regulation of preadolescents’ state self-esteem. Child Development, 81 (3), 811–825.
45. Timuroğlu, K., İşcan, F. (2008). İşyerinde narsisizm ve iş tatmini. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22, (2), 3-5.
46. Tucker, C. J., Finkelhor, D., Turner, H., Shattuck, A. (2013). Association of sibling aggression with child and adolescent mental health. Pediatrics, 132, 79–84.
47. Uusitalo-Malmivaara, L., Lehto, J. E. (2013). Social factors explaining children’s subjective happiness and depressive symptoms. Social Indicate Research, 111, 603–615.
48. Weaver, R. D., Habibov, N. H. (2010). Are Canadian adolescents happy? A gender-based analysis of a nationally representative survey. US-China Education Review, 7 (4), 1548
49. Young, J. E., Klosko, J. S., Weishaar, M. E. (2003). Schema theraphy: A practitioner’s guide. New York: The Guilford Press.