ERGONOMİK RİSK FAKTÖRLERİNİN ÇALIŞANLARIN PERFORMANS, SADAKAT VE MEMNUNİYET ALGILARI ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ: CIVATA FABRİKASI ÖRNEĞİ
Öz
Odak noktası insan olan ergonomi biliminin temel amacı, işin insana ve insanın işe uyumunu
artırmaktır. Bu uyumun sağlanamadığı işletmelerde, çalışanlarda kas ve iskelet sistemi
rahatsızlıklarının kolaylıkla ortaya çıkabileceğini ifade etmek mümkündür. Bu çerçevede,
ortaya çıkabilecek ergonomik risklerin, sadece çalışan sağlığı açısından değil performans ve
verimlik açısından da işletmeye yansımalarının değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu
çalışmada, Malatya Organize Sanayi bölgesinde faaliyet göstermekte olan bir işletmenin
imalat süreçlerinde ortaya çıkabilecek fiziksel risk faktörlerinin, çalışanların performansı ve
verimliliği üzerindeki olası etkileri araştırılmıştır. İradi olarak belirlenen bir işyerinde tüm
çalışanlar kapsama alınmıştır. Anketin ilk bölümü çalışanların demografik ve mesleki
özelliklerini ölçmeye yönelik olarak hazırlanmıştır. İkinci bölümde ise, çalışanların kas ve
iskelet sistemi rahatsızlıkları ile birlikte çalışanların ergonomik risk algılarını, performanslarını,
memnuniyet ve sadakat düzeylerini ölçmeye yönelik ölçeklere yer verilmiştir. Bu çerçevede
113 çalışanın katılımı sağlanarak verilerin toplanma süreci tamamlanmıştır. Elde edilen
verilerin istatistiksel analizleri SPSS paket programında yapılmıştır. Çalışanların demografik ve
mesleki özellikleri ile geliştirilen ölçeklere verilen cevaplar arasında anlamlı dağılım
farklılıkları olup olmadığı araştırılmıştır. Ölçekler arası ilişkileri ortaya çıkarmak amacıyla yapılan korelasyon analizine göre, ergonomik risk algıları ile fiziksel rahatsızlıklar arasında
pozitif yönlü; ergonomik risk algıları ile memnuniyet ve sadakat arasında negatif yönlü bir
ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Ergonomi, Ergonomik Risk Faktörleri, Memnuniyet, Performans, Sadakat
Kaynakça
- Arslan, A. (2012). Hazır Giyim İşletmelerinin Ergonomik Olarak Düzenlenmesinin Çalışma Verimliliği ve Kalite Üzerindeki Etkisi. Verimlilik Dergisi, 2012(4), 35–46.
- Aydemir, İ., ve Yenimahalleli Yaşar, G. (2016). Ergonomik Tasarımın Sağlık Çalışanları ve Hasta Güvenliğine Etkisi. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 3(3).
- Ayim Gyekye, S. (2005). Workers’ Perceptions of Workplace Safety and Job Satisfaction. International Journal of Occupational Safety and Ergonomics, 11(3), 291–302.
- Bobocel, D. R., ve Hafer, C. L. (2007). Justice Motive Theory and the Study of Justice in Work Organizations: A Conceptual Integration. European Psychologist, 12(4), 283–289.
- Dawal, S. Z. M., ve Taha, Z. (2006). The Effect of Job and Environmental Factors on Job Satisfaction in Automotive Industries. International Journal of Occupational Safety and Ergonomics, 12(3), 267–280.
- Deste, M. ve Sever, S. (2019). İmalat İşletmelerinde Ergonomik Risk Değerlendirme Yöntemleri Üzerine Bibliyometrik Bir Analiz. Ekev Akademi Dergisi, 209–224.
- Ertaş, C., ve Kızılaslan, Z. (2015). Üretimde Ergonomi Çalışmalarıyla Verimliliğin Artırılması. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 3(3), 651–657.
- Generalis, G. ve Mylonakis, J. (2007). Productivity and Ergonomics: A Strong Relationship Leading to Best Working Results. European Journal of Social Sciences, 5(1), 54–60.
- Gerşil, G. S., ve Aracı, M. (2011). Sosyal Sermayenin Güven Unsurunun İşgörenlerin Performansı Üzerine Etkileri. Çalışma ve Toplum, 1, 39-74.
- Güzel, D. (2014). Erzurum İlinde Faaliyet Gösteren Bayan ve Erkek Kuaförlerinin, Ergonomik Çalışma Koşulları, Mesleki Rahatsızlıklar ve İş Memnuniyeti Yönünden İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(3), 345–358.