The Relationship Between Self-Monitoring and Consumption Behavior for Clothing Products

Öz

Self-monitoring is a concept introduced by social psychologist Mark Snyder in 1974. However, this concept is still up to date today. The reason for this is that no matter how much time passes, human nature does not change. Self-monitoring, a personality trait, is a measure of an individual's control and regulation of his or her behaviors in relation to other people with whom he or she interacts. Individuals with high self-monitoring tendency easily adapt themselves to the environment and situation, while individuals with low self-monitoring tendency behave in a way that reflects their real thoughts and attitudes. As a result, it can be stated that everyone has a tendency to monitor themselves more or less. Within the scope of the research, the self-monitoring tendency of individuals was tried to be determined with the Self-Monitoring Scale, which was first introduced by Synder and developed by Lennox and Wolfe in the following years. One of the first results of the study is that individuals' self-monitoring abilities do not change according to their demographic characteristics. In other words, the educational status, gender and age of individuals do not make any significance in terms of self-monitoring tendency. However, self-monitoring tendencies of individuals are not a factor that determines the frequency of shopping for clothing products and the amount of money spent on clothing products. On the other hand, the frequency of shopping for clothing products varies according to the degree of importance of the clothing products purchased by others. Therefore, it can be stated that individuals do not actually shop for themselves, but for reasons such as being accepted, liked and respected by other people. One of the remarkable findings of the study is that when it comes to purchasing clothing products, the most dominant reason is that they feel that the products they own are outdated.

Anahtar Kelimeler

• Self-monitoring
• Clothing Products
• Consumer Behavior

Kendini İzleme ve Giyim Ürünlerine Yönelik Tüketim Davranışı İlişkisi

Öz

Kendini izleme (self-monitoring), sosyal psikolog Snyder’in 1974 yılında ortaya attığı bir kavramdır. Bir kişilik özelliği olan kendini izleme, sosyal etkileşim durumundaki bir bireyin davranışlarını etkileşimde bulunduğu diğer insanlara göre denetleyip düzenlemesinin bir ölçüsüdür. Kendini izleme eğilimi yüksek olan bireyler, farklı ortamlara ve durumlara kolaylıkla adapte olurken, kendini izleme eğilimi düşük olan bireyler ise daha çok gerçek düşünce ve tutumlarını yansıtacak şekilde davranmaktadır. Synder, kendini izlemenin özellikle tüketici davranışları üzerinde etkili olduğunu ve bireylerin diğer insanları referans alarak kişisel sunumlarını şekillendirdiklerini ifade etmektedir. Araştırmanın amacı, kendini izleme eğilimi ve giyim kategorisinde yer alan ürünlerin tüketimi arasında anlamlı bir ilişkinin var olup olmadığının ortaya konmasıdır. Araştırma kapsamında, bireylerin kendini izleme eğilimi Lennox ve Wolfe’un Gözden Geçirilmiş Kendini İzleme Ölçeği (Self-Monitoring Scale: Revised Form) ile belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma bulguları, bireylerin kendini izleme eğilimlerinin giyim ürünlerine yönelik olarak yapılan alışveriş sıklığını ve harcanan para miktarını belirleyen bir unsur olmadığını ortaya koymuştur. Bununla birlikte, bireylerin kendini izleme eğilimi ister düşük olsun, isterse de yüksek olsun, giyim ürünleri söz konusu olduğunda başka insanların beğenisine atfedilen önem ile alışveriş sıklığı arasında anlamlı bir ilişki vardır.

Anahtar Kelimeler

• Kendini İzleme
• Giyim Ürünleri
• Tüketici Davranışı

Kaynakça

1. Anderson, L. R. (1987). Self-Monitoring and Performance in Nontraditional Occupations. Basic and Applied Social Psychology, 8(1-2), 85-96. https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/01973533.1987.9645878 (Erişim tarihi: 1 Ekim 2022).
2. Baş, T. (2005). Anket: Nasıl Hazırlanır? Nasıl Uygulanır? Nasıl Değerlendirilir? Ankara: Seçkin Yayınları.
3. Batı, U. (2015). Tüketici Davranışları: Tüketim Kültürü, Psikolojisi ve Sosyolojisi Üzerine Şeytanın Notları. İstanbul: Alfa Yayınları.
4. Batı, U. (2020). Markethink Ya Da Farkethink: Deneyimsel Pazarlama ve Duyusal Markalama. İstanbul: Destek Yayınları.
5. Bearden, W. O., Netemeyer, R. G. & Haws, K. L. (2011). Handbook of Marketing Scales: Multi-item Meassures for Marketing and Consumer Behavior Research. Los Angeles: Sage Publications.
6. Deeter-Schmelz, D. R. & Ramsey, R. P. (2010). A psychometric assessment of the Lennox and Wolfe self-monitoring scale in the sales force. Industrial Marketing Management, 39(7), 1162-1169. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S001985010900203X?via%3Dihub (Erişim tarihi: 8 Eylül 2022).
7. Fuglestad, P. T. & Snyder, M. (2009). Self-monitoring. Leary, M. R. & Hoyle, R. H. içinde, Handbook of Individual Differences in Social Behavior (s. 574-591). New York: The Guilford Press.
8. Gangestad, S. W. & Synder, M. (1985). To Carve Nature at Its Joints. On the Existence of Discrete Classes in Personality. Psychological Review, 92(3), 317-349. https://www.researchgate.net/publication/232596339_To_Carve_Nature_at_Its_Joints_On_the_Existence_of_Discrete_Classes_in_Personality (Erişim tarihi: 12 Ekim 2022).

9. George, D. & Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference 17.0 Update. Boston: Allyn & Bacon.
10. Goffman, E. (2009). Günlük Hayatta Benliğin Sunumu. İstanbul: Metis Yayıncılık.
11. Gudykunst, W. B., Yang, S. M. & Nishida, T. (2016). Cultural Differences in Self-Consciousness and Self-Monitoring. Communication Research, 14(1), 7-34. https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/009365087014001002 (Erişim tarihi: 20 Ocak 2023).
12. Güngör, M. & Bulut, Y. (2008). Ki-Kare Testi Üzerine. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 7(1), 84-89. https:// dergipark.org.tr/tr/pub/fudad/issue/47171/593924 (Erişim tarihi: 22 Ekim 2022).
13. Kalaycı, Ş. (2010). Faktör Analizi. Kalaycı, Ş. içinde, SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri (s. 310- 335). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
14. Karagöz, Y. (2016). SPSS 23 ve AMOS 23 Uygulamalı İstatistiksel Analizler. Ankara: Nobel Yayınları.
15. Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2017). Pazarlama 4.0. Gelenekselden Dijitale Geçiş. İstanbul: Optimist Yayınları.
16. Lan, Y. W. (1998). Teaching Self-Monitoring Skills in Statistics. Schunk, D. H. & Zimmerman, B. J. içinde, Self-Regulated Learning (s. 86-106). New York: The Guilford Press.
17. Lindstrom, M. (2017). Small Data. İstanbul: Optimist Yayınları.
18. Lindstrom, M. (2018). Buy.ology. İstanbul: Optimist Yayınları.
19. Mucuk, İ. (2012). Pazarlama İlkeleri. İstanbul: Türkmen Kitabevi.
20. O’Cass, A. (2000). A psychometric evaluation of a revised version of the Lennox and Wolfe revised self-monitoring scale. Psychology & Marketing, 17(5), 397–419. https://doi.org/10.1002/(SICI)1520-6793(200005)17:5<397::AID-MAR3>3.0.CO;2-D (Erişim tarihi: 28 Aralık 2022).
21. Odabaşı, Y. & Barış, G. (2013). Tüketici Davranışı. İstanbul: MediaCat.
22. Odabaşı, Y. (2009). Postmodern Pazarlama. İstanbul: MediaCat.
23. Özalp Türetgen, İ. & Cesur, S. (2006). Gözden Geçirilmiş Kendini Ayarlama Ölçeği’nin Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, 9(17), 1-17. https://toad.halileksi.net/olcek/gozden-gecirilmis-kendini-ayarlama-olcegi/ (Erişim tarihi: 5 Aralık 2022).
24. Synder, M. (1974). Self-monitoring of Expressive Behavior. Journal of Personality and Social Psychology, 30(4), 526–537. http://www.communicationcache.com/uploads/1/0/8/8/10887248/self-monitoring_of_expressive_behavior.pdf (Erişim tarihi: 3 Aralık 2022).
25. Synder, M. (1979). Self-Monitoring Processes. Berkowitz, L. içinde, Advances in Experimental Social Psychology Vol. 12. (s. 85-128). New York: Academic Press.
26. Ural, A. & Kılıç, İ. (2006). Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
27. Yılmaz Alarçin, E. (2019). Benlik, Kendini İzleme ve Gösterişçi Tüketim İlişkisine Yönelik Bir Araştırma. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 361-390. https://dergipark.org.tr/en/pub/kusbd/issue/49218/528666 (Erişim tarihi: 25 Eylül 2022).
28. Weisinger, H. (1998). İş Yaşamında Duygusal Zeka. İstanbul: MNS Yayıncılık.
29. Wilmot, M. P., DeYoung, C. G., Stillwell, D. & Kosinski, M. (2016). Self-Monitoring and the Metatraits. Journal of Personality, 84(3), 335-347 https://onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1111/jopy.12162 (Erişim tarihi: 6 Ocak 2023).