Kriz İletişimi Bağlamında Sosyal Medyada Siyasal İletişim

Öz

Dijital çağda iletişim teknolojilerindeki hızlı gelişmeler, siyasal iletişim alanında köklü değişimlere yol açmıştır. Sosyal medya platformları, siyasi aktörlerin ve kurumların mesajlarını geniş kitlelere hızlı ve doğrudan iletmelerine olanak tanırken, kriz dönemlerinde kriz iletişiminin dinamiklerini kökten değiştirmektedir. Bu çalışma, sosyal medyanın kriz iletişimindeki rolünü ve siyasal iletişim süreçlerine etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu'nun Instagram erişim kısıtlaması sürecinde X (Twitter) platformunda sürece dair açıklamaları içerik analizi yöntemi kullanılarak, kriz iletişim stratejileri değerlendirilmiştir. Araştırma kapsamında, 2-10 Ağustos 2024 tarihleri arasında Bakan Uraloğlu'nun X platformunda paylaştığı 10 adet tweet incelenmiştir. İçerik analizi için oluşturulan kodlama çerçevesi, mesajın teması, duygu durumu, kullanılan dil, hedef kitle, etkileşim türü ve kriz yönetimi stratejileri gibi kategorileri içermektedir. Bu sayede, paylaşımların tematik ve duygusal özellikleri, iletişim stratejileri ve hedef kitleye ulaşma düzeyi detaylı bir şekilde analiz edilmiştir. Paylaşımlarda bilgilendirme, savunma, çözüm arayışı, uyarı ve iş birliği çağrısı gibi kriz iletişim stratejilerinin sıklıkla kullanıldığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Siyasal İletişim
• Sosyal Medya
• Kriz İletişimi
• X
• Dijital Medya

Political Communication on Social Media in the Context of Crisis Communication

Öz

The rapid advancements in communication technologies in the digital age have led to profound changes in the field of political communication. Social media platforms enable political actors and institutions to convey their messages quickly and directly to large audiences, fundamentally altering the dynamics of crisis communication during times of crisis. This study aims to examine the role of social media in crisis communication and its effects on political communication processes. In this context, the statements made by the Minister of Transport and Infrastructure, Abdulkadir Uraloğlu, on the X (Twitter) platform during the Instagram access restriction process are evaluated through content analysis to assess crisis communication strategies. The research analyzes ten tweets shared by Minister Uraloğlu on the X platform between August 2 and August 10, 2024. The coding framework developed for content analysis includes categories such as the theme of the message, emotional tone, language used, target audience, types of interaction, and crisis management strategies. This approach allows for a detailed analysis of the thematic and emotional characteristics of the posts, communication strategies, and the level of outreach to the target audience. It has been determined that crisis communication strategies such as information dissemination, defense, problem-solving efforts, warnings, and calls for cooperation are frequently employed in the posts.

Anahtar Kelimeler

• Political Communication
• Social Media
• Crisis Communication
• X
• Digital Media

Kaynakça

1. Abedin, B., Babar, A., & Abbasi, A. (2014). Characterization of the Use of Social Media in Natural Disasters: A Systematic Review. 2014 IEEE Fourth International Conference on Big Data and Cloud Computing, 449-454. https://doi.org/10.1109/BDCloud.2014.17
2. Alonso-Almeida, M. del M., Bremser, K., & Llach, J. (2015). Proactive and Reactive Strategies Deployed by Restaurants in Times Of Crisis. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 27(7), 1641-1661. https://doi.org/10.1108/IJCHM-03-2014-0117
3. Ata, F., & Çakır, C. (2023). Sosyal Medya Paylaşımlarında Siyasi Etkileşim: Türkiye Örneği. Etkileşim, 12, 340-366. https://doi.org/10.32739/etkilesim.2023.6.12.225
4. Bukar, U. A., Jabar, M. A., Sidi, F., Nor, R. N. H., & Abdullah, S. (2021). Social Media Crisis Communication Model for Building Public Resilience: A Preliminary Study. Business Information Systems, 245-256. https://doi.org/10.52825/bis.v1i.55
5. Chadwick, A., & Dennis, J. W. (2017). Social Media, Professional Media, and Mobilization İn Contemporary Britain: Explaining The Strengths and Weaknesses of The Citizens’ Movement 38 Degrees. Political Studies, 65(1), 42-60. https://doi.org/10.1177/0032321716631350
6. Christensen, T., & Lægreid, P. (2020). The Coronavirus Crisis—Crisis Communication, Meaning-Making, and Reputation Management. International Public Management Journal, 23(5), 713-729. https://doi.org/10.1080/10967494.2020.1812455
7. Coombs, W. T. (2007). Protecting Organization Reputations During a Crisis: The Development and Application of Situational Crisis Communication Theory. Corporate Reputation Review, 10(3), 163-176. https://doi.org/10.1057/palgrave.crr.1550049
8. Coombs, W. T., & Holladay, S. J. (2014). How Publics React to Crisis Communication Efforts. Journal of Communication Management, 18(1), 40-57. https://doi.org/10.1108/JCOM-03-2013-0015

9. Çakır, E., & Aktaş, H. (2024). Sosyal Medyada Siyasal İletişim: 2023 Cumhurbaşkanlığı Seçimlerinde Cumhurbaşkanı Adaylarının Twitter Kullanımı Üzerine Bir Araştırma. Erciyes İletişim Dergisi, 11(2), 739-760. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1445229
10. Çelebi, E. (2020). Sosyal Medya İletişiminin Kurumsal İtibar Algısı Üzerindeki Rolü. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 41, 108-118. https://doi.org/10.30794/pausbed.737870
11. Demirhan, K. (2017). Türkiye’de 2017 Anayasa Referandumu Sürecinde Siyasal İletişim Aracı Olarak Twitter Kullanımı. Erciyes İletişim Dergisi, 5(2), 262-280. https://doi.org/10.17680/erciyesakademia.312287
12. Enli, G. (2014). Mediated Authenticity. Peterlang.
13. Eren, V., & Aydın, A. (2014). Sosyal Medyanın Kamuoyu Oluşturmadaki Rolü ve Muhtemel Riskler. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 2014(3), 197-205. https://doi.org/10.18493/kmusekad.72819
14. Eriksson, M. (2018). Lessons for Crisis Communication on Social Media: A Systematic Review of What Research Tells the Practice. International Journal of Strategic Communication, 12(5), 526-551. https://doi.org/10.1080/1553118X.2018.1510405
15. Fearn-Banks, K. (2016). Crisis Communications: A Casebook Approach (5. bs). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315684857
16. Friggeri, A., Adamic, L., Eckles, D., & Cheng, J. (2014). Rumor Cascades. Proceedings of the International AAAI Conference on Web and Social Media, 8(1), 101-110. https://doi.org/10.1609/icwsm.v8i1.14559
17. Gökulu, G., & Kılıç, D. (2020). Sosyal Medyada Siyasal İletişim: 31 Mart 2019 Yerel Seçimlerinde Siyasi Liderlerin Twitter Kullanımı Örneği. Journal of Awareness, 5(2), 213-236. https://doi.org/10.26809/joa.5.017
18. Gürhani, E., & Taştan, H. (2019). Yiyecek İçecek İşletmelerinde Sosyal Medya Kullanımı ve Kriz Yönetimi. Gastroia: Journal of Gastronomy And Travel Research, 3(4), 612-623. https://doi.org/10.32958/gastoria.587237
19. Hadma, A. M., & Anggoro, J. D. (2022). Political communication in the age of social media. COMMICAST, 3(1), 1-7. https://doi.org/10.12928/commicast.v3i1.5114
20. Hsieh, H.-F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277-1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687
21. Işık, M., Ertürk, Ö., & Şeşen, E. (2018). 16 Nisan 2017 Anayasa Değişikliği Referandumu Örneğinde İletişim Fakültesi Öğrencilerinin Oy Verme Kararlarında Seçim Mecralarının Etkisi. Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi, 31, 21-40. https://doi.org/10.17829/turcom.456077
22. Işıklı, Ş., & Önce, Ş. (2020). Siyasal Zehirlenme, Semptomları ve Sosyal Medya. AJIT-e: Academic Journal of Information Technology, 11(42), 143-169. https://doi.org/10.5824/ajite.2020.03.006.x
23. Kim, Y., & Lim, H. (Dana). (2020). Activating Constructive Employee Behavioural Responses in A Crisis: Examining The Effects Of Pre-Crisis Reputation and Crisis Communication Strategies on Employee Voice Behaviours. Journal of Contingencies and Crisis Management, 28(2), 141-157. https://doi.org/10.1111/1468-5973.12289
24. Korkmaz, A., Ustakara, F., & Aydın, U. (2018). Dijital Aktivizm Bağlamında Artvin Cerattepe Olayları Üzerine Bir İçerik Analizi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 29. Özel Sayısı, 57-76. Özel Sayısı. https://doi.org/10.31123/akil.459321
25. Krippendorff, K. (2013). Content Analysis: An Introduction to Its Methodology. SAGE.
26. Ly-Le, T.-M. (2019). How Vietnamese Stakeholders View Current SocialMedia Use in Crisis Communication in Vietnam. Athens Journal Of Mass Media And Communications, 6(1), 65-80. https://doi.org/10.30958/ajmmc.6-1-4
27. Mayring, P. (2000). Qualitative Content Analysis. Forum Qualitative Sozialforschung / Forum: Qualitative Social Research, 1(2), Article 2. https://doi.org/10.17169/fqs-1.2.1089
28. Pennebaker, J., Booth, R., Boyd, R., & Francis, M. (2015). Linguistic Inquiry and Word Count: LIWC2015.
29. Schroeder, A., & Pennington-Gray, L. (2015). The Role of Social Media in International Tourist’s Decision Making. Journal of Travel Research, 54(5), 584-595. https://doi.org/10.1177/0047287514528284
30. Schultz, F., Utz, S., & Göritz, A. (2011). Is the medium the message? Perceptions of and reactions to crisis communication via twitter, blogs and traditional media. Public Relations Review, 37(1), 20-27. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2010.12.001
31. Simon, T., Goldberg, A., Aharonson-Daniel, L., Leykin, D., & Adini, B. (2014). Twitter in the Cross Fire—The Use of Social Media in the Westgate Mall Terror Attack in Kenya. PLOS ONE, 9(8), e104136. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0104136
32. Stewart, M., & Atilano, M. (2018). Reputational Threats Online: Social Media as a Simultaneous Agent of Crisis and Tool for Response and Resolution in the Case Study of an American Academic Library. International Crisis and Risk Communication Conference. https://stars.library.ucf.edu/icrcc/Proceedings/Proceedings/8
33. Taşkıran, H. B., & Ağca, M. E. (2023). Halkla İlişkilerde Kriz İletişimi Ve İlişki Sürdürme Stratejilerinin Kullanımı: Sağlık Bakanlığı’nın Pandemi Dönemi Twıtter İçeriklerine Yönelik Bir Araştırma. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (İNİF E-Dergi), 8(1), 69-86. https://doi.org/10.47107/inifedergi.1242174
34. Uluşan, O., & Kanlı, İ. (2021). 2020 KKTC Cumhurbaşkanlığı Seçimlerinde Sosyal Medyada Yayınlanan Siyasal Reklam Videoları Üzerine Göstergebilim ve Söylem
35. Çözümlemesi. Connectist: Istanbul University Journal of Communication Sciences, 0(61), 241-278. https://doi.org/10.26650/CONNECTIST2021-884570
36. Veil, S. R., Buehner, T., & Palenchar, M. J. (2011). A Work-In-Process Literature Review: Incorporating Social Media in Risk and Crisis Communication. Journal of Contingencies and Crisis Management, 19(2), 110-122. https://doi.org/10.1111/j.1468-5973.2011.00639.x
37. Wang, Y., & Dong, C. (2017). Applying Social Media in Crisis Communication: A Quantitative Review of Social Media-Related Crisis Communication Research from 2009 to 2017. International Journal of Crisis Communication, 1(1), 29-37.
38. Yaşar, İ. H. (2021). Siyasal İfade Amaçlı Sosyal Medya Kullanım Düzeyinin Siyasal İlgi ve Katılım Üzerinde Rolü: Sosyal Medya Platformları Bağlamında Bir Saha Araştırması. OPUS International Journal of Society Researches, 17(34), 1173-1203. https://doi.org/10.26466/opus.816083