Mitinglerde Siyasal Retoriğin Kullanımı: 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı Seçimleri

Öz

Bu araştırma, 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanı adaylarının seçim mitinglerindeki konuşmalarının siyasal retorik açısından niteliklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda adayların miting konuşmaları; savaş ve barış, yollar ve araçlar, ulusal savunma, yasalar, dış alım – satım gibi siyasal retorik konuları ile atasözü, deyiş ve sloganlardan yararlanma, siyaset, ekonomi, sosyal-kültürel, dini konular çerçevesinde incelenmiştir. Araştırmanın amacı kapsamında incelenen kriterler, hem siyasal retorikte hem de propaganda faaliyetlerinde kullanılmaktadır. Bu nedenle araştırma; miting konuşmalarındaki retoriksel özelliklerin ve propagandanın ortak noktalarının belirlenmesi açısından önemlidir. Elde edilen bulgulara göre Aristo’nun siyasal retoriği açısından siyasal konuşmada yer alması gereken konular, günümüzde de güncelliğini korumaktadır. Adayların aynı yolları farklı olumlama şekilleriyle kullanarak iktidar mücadelesi verdikleri elde edilen bulgularla kanıtlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Retorik,İkna,Propaganda,Siyasal İletişim

Kaynakça

1. Aksan D. (1998). Her Yönüyle Dil, Atatürk Kültür ve Tarih Yüksek Kurumu. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
2. Altınörs A. (2000). Dil Felsefesi Sözlüğü. İstanbul: Paradigma Yayınları.
3. Anık C. (2000). Siyasal İkna, Ankara: Vadi Yayınları.
4. Aristoteles (2013). Retorik (7.baskı), (çev.) Mehmet H. Doğan İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
5. Atabek G. Ş. ve Atabek Ü. (2007). Medya Metinlerini Çözümlemek. Ankara: Siyasal Kitabevi.
6. Aziz A. (2007). Siyasal İletişim (2.baskı), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
7. Barokas S. K. (2011). Reklam ve Retorik. İstanbul: Derin Yayınları.
8. Bettinghaus, Erwin P., Cody, Michael J. (1994). Persuasive Communication. Fort Worth, TX: Harcourt Brace.

9. Bilgin N. (2003). Sosyal Psikoloji Sözlüğü - Kavramlar, Yaklaşımlar. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
10. Cooper, L. (1932). The rhetoric of Aristotle. New York: Appleton-Century-Crofts.
11. Çobanoğlu Ş. (2007). Suskunluk Sarmalı ve Siyasal İletişim. İstanbul: Fide Yayınları.
12. Dijk V. T. A (2005). Söylemin Yapıları ve İktidarın Yapıları, Mehmet Küçük (der. ve çev.), Medya, İktidar, İdeoloji (3.baskı), Ankara: Bilim Ve Sanat Yayınları.
13. Domenach, J. M. (1995). Politika ve Propaganda. (çev.) Tahsin Yücel, İstanbul: Varlık Yayınları.
14. Dürüşken Ç. (1995). Antik Çağda Doğan Bir Eğitim Sistemi: Rhetorica – Roma’da Rhetorica Eğitimi. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
15. Geray H. (2006). Toplumsal Araştırmalarda Nicel Ve Nitel Yöntemlere Giriş (2.baskı), Ankara: Siyasal Kitabevi.
16. Göçgün Ö. (2000). Güzel Konuşma Sanatı. Ankara: Günce Yayınları.
17. Gökçe O. (1995). İçerik Çözümlemesi – Sosyal Bilimlerde Bir Araştırma Tekniği. Konya: Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları No:1.
18. Göksu O. (2019). Medyatik Bir Siyasal Söylem Örneği: Balkon Konuşmalarının İçerik ve Söylem Analizi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. Cilt:12, Sayı:62.
19. Hendricks, J. A. ve Denton R. (2010). “Political campaigns and communicating with the electorate in the Twenty-First Century”. Communicator-in-chief: How Barack Obama used new media technology to win the White House, s. 1-18
20. Johnson-Cartee, K. S. ve Copeland G. A. (2004). Strategic Political Communication: Rethinking Social Influence. Persuasion, and Propaganda. Lanham, Md: Rowman & Littlefield Publishers.
21. Jowett, G. S. ve O’Donnell, V. (2006). Propaganda and Persuasion. 4. Ed., Sage Publications.
22. Köker E. (2007). Politikanın İletişimi İletişimin Politikası. Ankara: İmge Kitabevi.
23. Meyer M. (2009). Retorik. Ankara: Dost Kitabevi – Kültür Kitaplığı.
24. Örs B. (2016). 19. Yüzyıldan 20. Yüzyıla Modern Siyasal İdeolojiler (4.baskı). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
25. Severin, W. J. ve Tankard, J. W. (1994). İletişim Kuramları, (çev.) Ali Atıf Bir ve Serdar Seven, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
26. Theodorakupulos V. T. (2004). Attika Retoriğe Giriş. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
27. Yavaşgel E. (2004). Siyasal İletişim – Kavramlar ve Ardındakiler. Ankara: Babil Yayıncılık.
28. Yıldırım A. ve Şimşek H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. (8.baskı), Ankara: Seçkin Yayıncılık.
29. Yüksel A. H. (1994). İkna Edici İletişim, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim, Sağlık ve Bilimsel Araştırma Çalışmaları Vakfı Yayınları, No:94.
30. Yüksel A. H. vd. (2013.) İkna Edici İletişim. Mine Oyman (edit), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi, Açık öğretim Fakültesi Yayınları, No:1479.