Televizyon Haberlerinde Nesnellik ve Magazinleşme Dikotomisi Kıskacındaki Haber Paradoksallığına Üniversite Öğrencilerinin Bakış Açısı (Fırat Üniversitesi Örneği)

Öz

Televizyon yayın hayatına başladıktan günümüze kadar olan süreçte insan hayatının ayrılmaz bir parçası olmuştur. Televizyonculuğun en önemli programları arasında habercilik vardır. Günümüzde toplumsal yaşamın bir yansıması olan televizyon, rahatlama, sorunlardan kaçış ve eğlenme ihtiyacı olan bireyin duygusunu televizyon haberciliği ile gidermektedir. Bu noktada karşımıza en önemli bozulma olarak magazinleşme olgusu çıkmaktadır. En ciddi haberde bile karşımıza çıkan bu olgu sebebiyle televizyon haberleri ciddiyetten uzaklaşmakta magazinleşmiş öğelere büründürülen içeriksiz bültenler ortaya çıkmaktadır.

Hazırlanan çalışmanın konusu haber içeriğinin ya da sunumunun magazinleşmesi sorunsalıdır. Haberciliğin ana ilkelerinden olan nesnellik olgusu burada işlevini yitirmekte ve bir ikileme yol açılmaktadır. Çalışmada haberde nesnelliğin dikotomisi ve içinde bulunduğu paradoksal durum, kavramsal olarak incelenmiş ve Fırat Üniversitesi öğrencileri örnekleminde anket çalışması yapılmıştır. Araştırmada yapılan bir anket uygulaması ile magazinleşen televizyon haberleri hakkında bireylerin düşüncelerini öğrenmek ve konuya dikkat çekmek amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Televizyon,Haber,Magazinleşme,Nesnellik,Dikotomi

Kaynakça

1. Alver, F. (2007), Gazeteciliğin Kuramsal Temelleri. 1. Baskı, Beta Basım, İstanbul.
2. Balcı, A. (2007), Sosyal Bilimlerde Araştırma: Yöntem, Teknik ve İlkeler, Pegem Yay., Ank.
3. Baudrillard, J. (2008), Tüketim Toplumu, Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
4. BülbüL, A.R. (2001), Haberin Anatomisi ve Temel Yaklaşımlar, Nobel Yayıncılık, Ankara.
5. Eraslan, P. (1993), “Kitle Toplumunun Kültürel Yapısı ve Günümüz Açısından Biçimi Olarak Magazin Söylemi” İletişim Fakültesi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
6. Ergül, H. (2000), Televizyonda Haberin Magazinelleşmesi, İletişim Yayınları, İstanbul.
7. Ertan, B. (2011), Televizyon Haberlerinde Magazinelleşme, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
8. İnal, A. (1993), Haber Üretim Sürecine Farklı İki Yaklaşım, AÜ. İletişim Yıllık.

9. Kaptan, S. (1998) Bilimsel Araştırma ve İstatistik Teknikleri, 11.Baskı, Bilim Yayıncılık, Ank.
10. Krejcie and Morgan (1970), ‘’Determining Sample Size For Research Activities’’ Educational and Psychological Measurement, USA.
11. Mutlu, E. (1991), Televizyonu Anlamak, Gündoğan Yayınları, Ankara.
12. Mutlu, E. (1998), İletişim Sözlüğü, Bilim ve Sanat Yayınları/ARK, Ankara.
13. Özer, K. (2009), Eleştirel Haber Çözümlemeleri, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
14. Özerkan, Ş. (2001), Medya, Dil ve İletişim, Martı Yayınevi, Haziran 2001, İstanbul.
15. Postman, N. and Powers, S. (2008), How To Watch TV News, 2. Basım, Penguin Books, New York.
16. Poyraz, B. (2002), Haber Programlarında İdeoloji ve Gerçeklik, Ütopya Yayınevi, Ankara.
17. • http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/18/1956/20476.pdf, 26.05.2019 tarihinde indirilmiştir.