Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye'de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi?

Durmuş A. Yüksek

doi:10.46442/intjcss.701352

Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye'de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi?

Öz

Geçmişte yapılan birçok araştırmada refah devleti ve sosyal sermaye arasındaki ilişki incelenmiş ve birbiriyle çelişen sonuçlar bulunmuştur. Bu araştırmaların bir kısmı, refah devletinin mevcut uygulamaları vasıtasıyla sivil toplumu gereksiz kıldığını ve sosyal sermaye üretimini zorlaştırdığını belirtirken, diğer bir kısmı ise, refah devletinin sosyal sermaye üzerinde olumlu ve canlandırıcı bir etkisinin olduğunu ortaya koymuştur. Ancak, bu çalışmaların neredeyse tamamı 1970’ler sonrasından başlayarak Avrupa ülkelerine odaklanmıştır ve Türkiye’yi kapsamına alan bir çalışma literatürde bulunmamaktadır. Bu nedenle, mevcut çalışmanın amacı bu eksikliği ortadan kaldırmak, Avrupa refah devletlerine odaklanan örnek çalışmayı model alarak refah devleti ve sosyal sermaye arasındaki ilişkiyi Türkiye odaklı incelemek ve Türkiye'deki refah devleti politikalarının bireyler arasındaki sosyal sermaye (güven) oluşumunu olumlu veya olumsuz ne şekilde etkilediğini ortaya koyabilmektir. Çalışma sonucunda, Türkiye’de refah devleti politikalarına yönelik oluşan birey tutumlarının sosyal sermayeye etkisi üzerine değerlendirmelerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Refah Devleti,Sosyal Sermaye,Güven,Dışlama,Pekiştirme

Kaynakça

Alp, S. (2009). Refah devleti düşüncesinin gelişimi ve bir liberal alternatif olarak üçüncü sektör. Maliye Dergisi, 156, 265-279. https://ms.hmb.gov.tr/uploads/2019/09/16.Salih_.ALP_.pdf.
Arts, W., Gelissen, J. (2002). Three worlds of welfare capitalism or more? A state of-the-art report. Journal of European Social Policy, 12(2), 137-158. https://doi.org/10.1177/0952872002012002114.
Delhey, J., Newton, K. (2003). Who trusts?: The origins of social trust in seven societies. European Societies, 5(2), 93-137. https://doi.org/10.1080/1461669032000072256.
Eagly, A., Chaiken, S. (2005). Attitude research in the 21st century: The current state of knowledge. In D. Albarracin, B. T. Johnson ve M. P. Zanna (Der.), Handbook of attitudes (ss. 743-767). Mahwah, NJ: Erlbaum.
Elveren, M. A., Elveren, A. Y. (2010). Türkiye’de refah rejiminin dönüşümü ve bireysel emeklilik sistemi. Mülkiye Dergisi, 266, 243-258. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/501.
Esping-Andersen, G. (1990). The three worlds of welfare capitalism. Polity Press.
Etzioni, A. (1995). The spirit of community. London: Fontana Books.
Fukuyama, F. (1995). Trust: The social virtues and the creation of prosperity. New York: The Free Press.

Fukuyama, F. (2001). Social capital, civil society, and development. Third World Quarterly, 22(1), 7-20. https://doi.org/10.1080/713701144.
Kaariainen, J., Lehtonen, H. (2006). The variety of social capital in welfare state regimes—A comparative study of 21 countries. European Societies, 8(1), 27-57. https://doi.org/10.1080/14616690500491399.
Katz, D. (1960). The functional approach to the study of attitudes. Public Opinion Quarterly, 24(2), 163-204. https://doi.org/10.1086/266945.
Knack, S., Keefer, P. (1997). Does social capital have an economic payoff? Quarterly Journal of Economics, 112, 1251-1288. https://doi.org/10.1162/003355300555475.
Kumlin, S., Rothstein, B. (2005). Making and breaking social capital: The impact of welfare-state institutions. Comparative Political Studies, 38(4), 339-365. https://doi.org/10.1177/0010414004273203.
Newton, K. (2001). Trust, social capital, civil society, and democracy. International Political Science Review, 22(2), 201-214. https://doi.org/10.1177/0192512101222004.
Özdemir, S. (2005). Sosyal gelişim düzeyleri farklı refah devletlerinin sınıflandırılması üzerine bir inceleme. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 49, 231-266. https://dergipark.org.tr/en/pub/iusskd/issue/897/10024.
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon and Schuster.
Rostila, M. (2013). Social capital and health inequality in European welfare states. Palgrave Macmillan.
Rothstein, B. (1998). Just institutions matter: The moral and political logic of the universal welfare state. Cambridge: Cambridge University Press.
Rothstein, B., Stolle, D. (2003). Social capital, impartiality and the welfare state: An institutional approach. In M. Hooghe ve S. Dietlind (Der.), Generating social capital: Civil society and institutions in comparative perspective (ss. 191-211). New York, NY: Palgrave Macmillan.
Stolle, D. (2003). The sources of social capital. In M. Hooghe ve S. Dietlind (Der.), Generating social capital: Civil society and institutions in comparative perspective (ss. 19-43). New York, NY: Palgrave Macmillan.
Scheepers, P., Te Grotenhuis, M., Gelissen, J. (2002). Welfare states and dimensions of social capital—Cross national comparisons of social contacts in European countries. European Societies, 4, 185–207. https://doi.org/10.1080/14616690220142781.
Stadelmann-Steffen, I. (2011). Social volunteering in welfare states: Where crowding out should occur. Political Studies, 59, 135–155. https://doi.org/10.1111/j.1467-9248.2010.00838.x.
Taşçı, F. (2013). Refah devleti modelleri içinde Türkiye’nin pozisyonu: Yaşlı algısı üzerinden değerlendirmeler. İnsan ve Toplum Dergisi, 3(5), 5-35. http://dx.doi.org/10.12658/human.society.3.5. M0059.
Tiyek, R., Yertüm, U. (2016). Güney Avrupa refah rejimi bağlamında Türkiye: Bir değerlendirme. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(1), 26-51. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/265289. Tyler, T. R. (2006). Psychological perspectives on legitimacy and legitimation. Annual Review of Psychology, 57, 375-400. https://doi.org/10.1146/annurev.psych.57.102904.190038.
Uslaner, E. M. (2002). The Moral Foundations of Trust. Cambridge University Press.
Uslaner, E. M. (2003). Trust, democracy, and governance: Can government policies influence generalized trust? In M. Hooghe & S. Dietlind (Der.), Generating social capital: Civil society and institutions in comparative perspective (ss. 171-191). New York, NY: Palgrave Macmillan.
van Oorschot, W., Arts, W. (2005). The social capital of European welfare states: the Crowding-out hypothesis revisited. The Journal of European Social Policy, 15(1), 5-26. https://doi.org/10.1177/0958928705049159.
van Oorschot, W., Arts, W., Halman, L. (2005). Welfare state effects on social capital and informal solidarity in the European Union: Evidence from the 1999/2000 European values study. Policy & Politics, 33(1), 33-54. https://doi.org/10.1332/0305573052708474.
Wolfe, A. (1989). Whose keeper? Social science and moral obligation. Berkeley: University of California Press.
Yuksek, D. A., Solakoglu, O. (2019). Individual attitudes toward the welfare state: A test of the ‘crowding out hypothesis’ across European countries. Comparative Sociology, 18(2), 117-147. https://doi.org/10.1163/15691330-12341493.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sosyoloji

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Durmuş A. Yüksek ^*
0000-0002-1153-7853
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2020

Gönderilme Tarihi

10 Mart 2020

Kabul Tarihi

29 Aralık 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 6 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.46442/intjcss.701352

IZ

https://izlik.org/JA86TU79CE

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Yüksek, D. A. (2020). Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye’de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi? International Journal of Cultural and Social Studies (IntJCSS), 6(2), 789-807. https://doi.org/10.46442/intjcss.701352

AMA

1.Yüksek DA. Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye’de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi? UKSAD. 2020;6(2):789-807. doi:10.46442/intjcss.701352

Chicago

Yüksek, Durmuş A. 2020. “Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye’de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi?”. International Journal of Cultural and Social Studies (IntJCSS) 6 (2): 789-807. https://doi.org/10.46442/intjcss.701352.

EndNote

Yüksek DA (01 Aralık 2020) Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye’de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi? International Journal of Cultural and Social Studies (IntJCSS) 6 2 789–807.

IEEE

[1]D. A. Yüksek, “Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye’de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi?”, UKSAD, c. 6, sy 2, ss. 789–807, Ara. 2020, doi: 10.46442/intjcss.701352.

ISNAD

Yüksek, Durmuş A. “Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye’de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi?”. International Journal of Cultural and Social Studies (IntJCSS) 6/2 (01 Aralık 2020): 789-807. https://doi.org/10.46442/intjcss.701352.

JAMA

1.Yüksek DA. Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye’de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi? UKSAD. 2020;6:789–807.

MLA

Yüksek, Durmuş A. “Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye’de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi?”. International Journal of Cultural and Social Studies (IntJCSS), c. 6, sy 2, Aralık 2020, ss. 789-07, doi:10.46442/intjcss.701352.

Vancouver

1.Durmuş A. Yüksek. Refah Devletine Yönelik Birey Tutumları: Refah Devleti Politikaları Türkiye’de Sosyal Sermayeyi Etkiler mi? UKSAD. 01 Aralık 2020;6(2):789-807. doi:10.46442/intjcss.701352

Cited By

Farklı Alanlarda Görevli Sosyal Çalışmacıların Mesleki Uygulamalarını Değerlendirmelerine Yönelik Bir Çalışma

İçtimaiyat

https://doi.org/10.33709/ictimaiyat.1644360