-

Öz

Erken çocukluk veya ilkokul dönemi çocuklarında antisosyal davranış gösterme riski ve bu çocuklarda antisosyal davranışların tamamen yerleşmesi giderek artmaktadır. Antisosyal davranışlar, içinde bulunduğu çevreye uyum sağlamada zorlanma, toplumun kurallarına aykırı davranma, istendik yönde davranmama veya toplumun geneli tarafından olumsuz olarak kabul edilen davranışlardır. Bu davranışlara ilkokul üçüncü sınıfa kadar etkili bir müdahalede bulunulmazsa antisosyal davranış kalıcı olabilmekte ve çözümü daha geç ve güç olmaktadır. Dolayısıyla etkili erken müdahale yöntemleri antisosyal davranışları önlemede ön plana çıkmaktadır. Başarıya İlk Adım (BİA) Erken Eğitim Programı etkililiğini kanıtlamış programlardan birisidir. Bu anlamda bu araştırmada antisosyal davranışları önlemeye yönelik Başarıya İlk Adım Erken Eğitim Programının etkililiği ile ilgili yapılan bilimsel çalışmaların ayrıntılı analizi yapılmıştır. BİA okul ve evde uygulanan bir programdır. BİA, Tarama/Tanılama, Sınıf ve Ev olmak üzere üç modülden oluşmaktadır. Araştırmanın sonucunda, BİA’nın antisosyal davranışları önlemede etkili bir yöntem olduğu, programı uygulayan öğretmen ve ailelerin programın sonuçlarından memnun oldukları görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• First step to success early intervention program/başarıya ilk adım erken eğitim programı, antisosyal davranış, erken müdahale, erken önleme

Antisosyal Davranışları Önlemeye Yönelik Başarıya İlk Adım Erken Eğitim Programının Etkililiği ile İlgili Yapılan Bilimsel Çalışmaların İncelenmesi

Öz

Erken çocukluk veya ilkokul dönemi çocuklarında antisosyal davranış gösterme riski ve bu çocuklarda antisosyal davranışların tamamen yerleşmesi giderek artmaktadır. Antisosyal davranışlar, içinde bulunduğu çevreye uyum sağlamada zorlanma, toplumun kurallarına aykırı davranma, istendik yönde davranmama veya toplumun geneli tarafından olumsuz olarak kabul edilen davranışlardır. Bu davranışlara ilkokul üçüncü sınıfa kadar etkili bir müdahalede bulunulmazsa antisosyal davranış kalıcı olabilmekte ve çözümü daha geç ve güç olmaktadır. Dolayısıyla etkili erken müdahale yöntemleri antisosyal davranışları önlemede ön plana çıkmaktadır. Başarıya İlk Adım (BİA) Erken Eğitim Programı etkililiğini kanıtlamış programlardan birisidir. Bu anlamda bu araştırmada antisosyal davranışları önlemeye yönelik Başarıya İlk Adım Erken Eğitim Programının etkililiği ile ilgili yapılan bilimsel çalışmaların ayrıntılı analizi yapılmıştır. BİA okul ve evde uygulanan bir programdır. BİA, Tarama/Tanılama, Sınıf ve Ev olmak üzere üç modülden oluşmaktadır. Araştırmanın sonucunda, BİA’nın antisosyal davranışları önlemede etkili bir yöntem olduğu, programı uygulayan öğretmen ve ailelerin programın sonuçlarından memnun oldukları görülmüştür.

Anahtar Kelimeler: First step to success early intervention program/başarıya ilk adım erken eğitim programı, antisosyal davranış, erken müdahale, erken önleme 

Anahtar Kelimeler

• First step to success early intervention program/başarıya ilk adım erken eğitim programı,antisosyal davranış,erken müdahale,erken önleme

Kaynakça

1. Anderson, E. M. (2007). Managing challenging behaviors in early childhood: Effect of theoretical orientation on strategy recommendation. Published doctoral dissertation, University of Florida, USA.
2. Blackbourn, J. M., Patton, J. R.ve Trainor, A. (2004). Exceptional individuals in focus. (7th ed.). Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education.
3. Beard, Y. K.ve Sugai, G. (2004). First Step to Success: An early intervention for elementary children at risk for antisocial behavior. Behavioral Disorders, 29(4), 396–409.
4. Benedict, E. A., Horner, R. H. ve Squires, J. K. (2007). Assessment and implementation of positive behavior support in preschools. Topics in Early Childhood Special Education, 27(3), 174-192.
5. Blalock, E. (2008). First Step to Success benefits for teachers: Treatment fideltiy and teachers’ beliefs and behaviors about encouragement and discouragement. Published doctoral dissertation, University of New Mexico, New Mexico.
6. Bowlby, J. (1958). The nature of the child’s tie to his mother. International Journal of Psycho-Analysis, 39, 350-373.
7. Bowlby, J. (1982). Attachment and Loss: Vol 1 Attachment. (2nd ed.). New York: Basic Books.
8. Bulotsky- Shearer, J. R., Domínguez, X., Bell, R. E., Rouse, L. H. ve Fantuzzo, W. J. (2010). Relations between behavior problems in classroom social and learning situations and peer social competence in head start and kindergarten. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 18(195), 195-211.

9. Bullis, M., Walker, H. M. ve Sprague, J. R. (2001). A promise unfulfilled: social skills training with at-risk and antisocial children and youth. Exceptionality: A Special Education Journal, 9(1-2), 67-90.
10. Campbell, S. B. (2002). Behavior problems in preschool children: Clinical development issues. New York/London: Guilford Press.
11. International Journal of Early Childhood Special Education (INT-JECSE), 6(1), 55-79.
12. Carter, D. R. ve Horner, R. H. (2007). Adding functional behavioral assessment to first step to success: A case study. Journal of Positive Behavior Interventions, 1-14.
13. Carter, D. R. ve Horner, R. H. (2009). Adding function-based behavioral support to First Step to Success: ıntegrating ındividualized and manualized practices. Journal of Positive Behavior Interventions, 11(1), 1-11. 216
14. Carter, D. R., Norman, R. K. ve Tredwell, C. (2011). Program-wide positive behavior support in preschool: Lessons for getting started. Journal of Early Childhood Education, 38, 349–355.
15. Çelik, S. (2012). Antisosyal davranışları önlemeye yönelik Başarıya İlk Adım Erken Eğitim Programı anaokulu versiyonunun etkililiği. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi.
16. Diken, İ. H. (2004). First Step to Success early intervention program: A study of effectiveness with children in an American-İndian nation community school. Published doctoral dissertation, University of Arizona State, USA.
17. Diken, İ. H., Bozkurt, F. Arıkan, A., Çolak, A., Çelik, S., Cavkaytar, E. ve Şenbalkan Tomris, G. (2011). Proje BİA-AV: Okulöncesi dönemde antisosyal davranışları erken önlemeye yönelik başarıya ilk adım Erken Eğitim Programıanaokulu versiyonunun uyarlanması ve etkililiği: Pilot çalışma bulguları. 21. Ulusal Özel Eğitim Konferansında sözlü sunu, Cyprus/Kıbrıs.
18. Diken, İ. H., Cavkaytar, A., Batu, S., Bozkurt F. ve Kurtyılmaz, Y. (2008). The effectiveness of the First Step to Success early intervention program in Turkey: Results of the pilot study. Paper presented at the meeting of the 32nd Teacher Educators for Children with Behavioral Disorders (TECBD), Tempe, Arizona, USA.
19. Diken, İ. H., Cavkaytar, A., Batu, S., Bozkurt F. ve Kurtyılmaz, Y. (2010). First Step to Success - a school/home intervention program for preventing problem behaviors in young children: examining the effectiveness and social validity in Turkey. Emotional and Behavioural Difficulties, 15(3), 207-221.
20. Diken, İ. H., Cavkaytar, A., Batu, S., Bozkurt F. ve Kurtyılmaz, Y. (2011). Effectiveness of the Turkish version of “First Step to Success Program” in preventing antisocial behaviors. Education and Science, 36(161), 145-158.
21. Diken H. İ.ve Rutherford, B. R. (2005). First Step to Success early intervention program: A study of effectiveness with Native-American children. Education and Treatment of Children 28(4), 444-465.
22. Forness, R.S., Freeman, N. F. S., Paparella, T., Kauffman, M. J. ve Walker, M. H. (2012). Special education implications of point and cumulative prevalence forchildren with emotional or behavioral disorders. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 20(4), 5-19.
23. Fox, L., Dunlap, G. ve Cushing, L. (2002). Early intervention, positive behavior support, and transition to school. Jorunal of Emotional and Behaviorlar Disorders, 10(3), 149-157.
24. Frey, A. J., Small, J., Feil, E., Seeley, J., Walker, H., & Golly, A. (2013). The feasibility of first step to success with preschoolers. Children & Schools, 35(3), 171. Grossman, D. C., Neckerman, H. J., Koepsell, T. D., Liu, P. I., Asher, K. N. ve Beland, K. (1997). Effectiveness of a violence prevention curriculum among children in elementary school: A randomized controlled trial. Journal of the American Medical Association, 277(20), 1605 – 1611.
25. Golly, A., Sprague, J., Walker, H., Beard, K.ve Gorham, G. (2000). The First Step to Success Program: An analysis of outcomes with identical twins across multiple baselines. Behavioral Disorders, 25(3), 170-182.
26. Golly, A. M., Stiller, B.ve Walker, H. M. (1998). First Step to Success: Replication and social validation of an early intervention program. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 6, 243-250.
27. Gül, O.ve Vuran, S. (2010). An Analysis of studies conducted video modeling in teaching social skills. Educational sciences : Theory & Practice, 10(1), 249-274.
28. Hester, P. P., Baltodano, H. M., Hendrickson, J. M., Tonelson, S. W., Conroy, M. A. ve Gable, R. A. (2004). Lessons learned from research on early intervention: what teachers can do to prevent children's behavior problems. Preventıng School Failure, 49(1), 5-10.
29. Kamps, D., Kravits, T., Stolze, J.ve Swaggart, B. (1999). Prevention strategies for at-risk students and students with EBD in urban elementary schools. Journal of Emotional and Behavioral Disorder, 7, 178-188.
30. Karaoğlu, M. (2011). Başarıya İlk Adım erken müdahale programının 5-6 yaş grubu çocuklarının antisosyal davranışlarına, sosyal becerilerine ve akademik etkinliklerle ilgilenme sürelerine olan etkisi. Yayınlanmış doktora tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
31. Kauffman, J. M. (1999). How we prevent prevention of emotional and behavioral disorders. Exceptional Children, 65, 448-468.
32. Kennedy, C. H. (2005). Single case designs for educational Research. Boston, MA: Allyn and Bacon.
33. Lee, J. (2012). Teacher motivation as an enhancement to the First Step to Success early intervention program for children with tertiary level behavioral challenges. Yayınlanmamış doktora tezi, University of Louisville.
34. Lien-Thorne, S. ve Kamps, D. (2005). Replication study of the First Step to Success early intervention program. Behavioral Disorders, 31(1), 18–32.
35. Loman, S. L., Rodriguez, B. J.ve Horner, R. H. (2010). Sustainability of a targeted intervention package: First Step to Success in Oregon. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 18(3), 178-191.
36. Overton, S., McKenzie, L., King, K. ve Osbourne, J. (2002). Replication of the First Step to Success model: A multiple-case study of implementation effectiveness. Behavioral Disorders, 28(1), 40–56.
37. Özdemir, S. (2011). The effects of the First Step to Success program on academic engagement behaviors of Turkish students with attention-deficit/hyperactivity disorder. Journal of Positive Behavior Interventions, 13(3), 168–177.
38. Özdemir, S. (2006). The First Step to Success Program: Implementation effectiveness with Turkish students with attention-deficit/hyperactivity disorder. Yayınlanmış Doktora tezi. Arizona State University.
39. Painter, K. J., Allen, J. S. ve Perry, B. (2011). Families’ experiences in wraparound: a qualitative study conceived and conducted by families through professional– family collaboration. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 19(156), 156-168.
40. Ramey, C. T. ve Ramey, S. L. (1998). Early intervention and early experience. American Psychologist, 53,109–120.
41. Reynolds, A. J., Temple, J. A.ve Ou, S. (2003). School-based early intervention and child well-being in the Chicago longitudinal study. Child Welfare, 82, 633-56.
42. Rodriguez, B. J., Sheldon, M. S., Loman, L. ve Horner, R. H. (2009). A preliminary analysis of the effects of coaching feedback on teacher ımplementation fidelity of First Step to Success. Behavioral Analysis Practices, 2(2), 11–21.
43. Russell, D. L. (2006). Adding function-based behavioral support to First Step to Success. Unpublished doctoral dissertation, University of Oregon, ABD.
44. Seeley, R. J., Small, J. W., Walker, H. M., Feil, E. G., Severson, H. H., Golly, A. ve Forness, S. R. (2009). Efficacy of the First Step to Success intervention for students with attention-deficit/hyperactivity disorder. School Mental Health, 1, 37–48.
45. Sprague, J. ve Perkins, K. (2009). Direct and collateral effects of the First Step to Success program. Journal of Positive Behavior Interventions, 11(4), 208-221.
46. Sumi, W. C., Woodbridge, M. W., Javitz, H. S., Thornton, S. P., Wagner, M., Rouspil, K., Yu, J. W., Seeley, J. R., Walker, H. M., Golly, A., Small, J.W., Feil, E. G. ve Severson, H. H. (2012). Assessing the effectiveness of First Step to Success: Are short-term results the first step to long-term behavioral improvements? Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 20(10), 1–14.
47. Tomris, G. (2012). Antisosyal davranışları önlemede Başarıya İlk Adım Erken Eğitim Programı anaokulu versiyonuna yönelik öğretmen, veli ve rehberlerin görüşleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi.
48. U.S. Department of Education, Institute of Education Sciences, What Works Clearinghouse. (2012). Children Classified as Having an Emotional Disturbance intervention report: First Step to Success. 06.06.2012 tarihinde http://ies.ed.gov/ncee/wwc/pdf/intervention_reports/wwc_firststep_030612.pdf adresinden alınmıştır.
49. Walker, H. M. (1998). First step to prevent antisocial behavior. Teaching Exceptional Children, 3 (4), 16.
50. Walker, M. W., Golly, A., Mclane, J. Z. ve Kimmich, M. (2005). The Oregon First Step To Success replication initiative: Statewide result of an evaluation of the program’s impact. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 13(3), 163.
51. Walker, H. M., Kavanagh, K., Stiller, B., Golly, A., Severson, H. H. ve Feil, E. G. (1998). First Step to Success: An early intervention approach for preventing school antisocial behavior. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 6(2), 66-80.
52. Walker, H. M., Ramsey, E. ve Gresham, F. M. (2005). Antisocial behavior in school: Evidence-based practices (2nd Ed.). Belmont, USA: Wadsworth Thomson Learning.
53. Walker, H. M., Severson, H. H., Feil, E. G., Stiller, B. ve Golly, A. (1998). First Step to Success: Intervenıng at the point of school entry to prevent antisocial behavior patterns. Psychology in the Schools, 35(3), 259-269.
54. Walker, H. M., Seeley, J. R., Severson, H. H., Graham, A. B., Feil, G. E., Serna, L., Golly, M. A. ve Forness, R. S., (2009). A randomized controlled trial of the First Step to Success early intervention demonstration of program efficacy outcomes in a diverse, urban school district. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 17(4), 197-212.
55. Walker H. M., Stiller B., Golly A., Kavanagh K., Severson H. ve Feil E. (1997). First Step to Success: Helping Young Children Overcome Antisocial Behavior. Longmont, CO: Sopris West.
56. Webster-Stratton, C. (2000). The Incredible Years Training Series. Office of Juvenile Justice and Delinquency Prevention, June, 2000.
57. Webster-Stratton, C., Reid, J., ve Hammond, M. (2001). Social skills and problem solving training for children with early-onset conduct problems: Who benefits? Journal of Child Psychology and Psychiatry, 42(7), 943-952.
58. Webster-Stratton, C.ve Reid, M. J. (2004). Strengthening social and emotional competence in young children—the foundation for early school readiness and success ıncredible years classroom social skills and problem-solving curriculum. Infants and Young Children, 17(2), 96–113.
59. Zigler, E. (1994). Early intervention to prevent juvenile delinquency. Harvard Mental Health Letter, 11(3), 3-5.