Analysis of the Mobbing, Which the Personnel Working at the Directorates of the Youth Centers are Exposed to in Their Working Environment in Terms of Gender

Öz

Purpose of this study in to define the mobbing actions that the personnel working at the directorates of the Youth Centers of the Youth Services and Sports Directorates are exposed to in their working environment in terms of gender. The subjects of the study, which was conducted by using scan model, are composed of 233 volunteer personnel who work at the Directorates of Youth Centers at different regions who were elected randomly. Data of the study was collected by “Negative Behavior Scale (NAQ)”. In the study frequency, percentage, standard deviation, arithmetic mean, cross table and t- and k square test was used. At the end of the study it was found that the level of exposing to mobbing acts was at medium lower level (1.94) according the sex of the participants, women were exposed more to mobbing (2.01) when compared with males (1.91), there was not a statistically significant and meaningful difference between mobbing and gender and mobbing was applied to male and female personnel by male personnel (35.6%). 

Anahtar Kelimeler

• -

Gençlik Merkezi Müdürlüklerinde Çalışan Personellerin Çalışma Ortamlarında Maruz Kaldıkları Yıldırma Davranışlarının Cinsiyet Yönünden İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı Gençlik Hizmeti ve Spor İl Müdürlüklerine bağlı Gençlik Merkezi Müdürlüklerinde çalışan personellerin, maruz kaldıkları yıldırma davranışlarını cinsiyet değişkeni yönüyle belirlemektir. Tarama modeli kullanılarak yapılan araştırmanın örneklemini; tesadüfü yöntemle seçilmiş farklı bölgelerdeki Gençlik Merkezi Müdürlüğünde çalışan gönüllü 233 personel oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri “Olumsuz Davranışlar Ölçeği (NAQ)” ile toplanmıştır. Araştırmada, frekans, yüzde, standart sapma, aritmetik ortalama, çapraz tablo, t- ve ki kare testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda; katılımcı personellerin cinsiyetlerine göre davranışlarına uğrama düzeylerinin genel olarak orta altı düzeyde (1.94) olduğu, kadın (2.01) personellerin erkek (1.91) personellere göre daha fazla puan ile yıldırma davranışlarına maruz kaldıkları, yaşanan yıldırma davranışları ile cinsiyet arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farkın olmadığı saptanmış ve yıldırma davranışlarını erkek ve kadın personellere, erkek (%35.6) çalışanların uyguladığı sonucuna ulaşılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Gençlik Merkezi Müdürlüğü, Yıldırma, Mobbing, Cinsiyet

Kaynakça

1. Aktop GN (2006). Anadolu Üniversitesi öğretim elemanlarının duygusal tacize ilişkin görüşleri ve deneyimleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Alkan E (2011). Yıldırma (Mobbing) davranışlarının beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin tükenmişliği üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir: Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Asunakutlu T, & Safran B (2005). Örgütlerdeki yıldırma uygulamaları ve çatışma arasındaki ilişki. Selçuk Üniversitesi İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 6 (11): 111-129.
4. Aydın Ş, & Özkul E (2007). İş yerinde yaşanan psikolojik şiddetin yapısı ve boyutları: 4-5 yıldızlı otel isletmeleri örneği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (2): 69-186.
5. Bahçe Ç (2007). Mobbing oluşumunda örgüt kültürünün rolü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
6. Bulut UH (2007). Ortaöğretim öğretmelerinde psikolojik şiddet düzeyi (Mobbing). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde: Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
7. Cemaloğlu N (2007). Okul yöneticilerinin liderlik stilleri ile Yıldırma arasındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33: 77-87.
8. Cemaloğlu N & Ertürk A (2007). Öğretmenlerin maruz kaldıkları yıldırma eylemlerinin cinsiyet yönünden incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5 (2): 345-362

9. Cengiz R (2008). Profesyonel futbol kulübü yöneticilerinin dönüşümsel liderlik stilleri ile kulüplerinin örgüt sağlığı ve futbolcuların Yıldırma (Mobbing) yaşamaları arasındaki ilişki. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
10. Ceylan L (2005). Psikolojik baskı ve sınıf öğretmenleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde: Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
11. Çobanoğlu Ş (2005). Mobbing ve Başa Çıkma Yöntemleri. İstanbul (Turkey): Timaş Yayıncılık.
12. Davenport N, Schwartz RD & Eliot GP (2003). Mobbing: İş Yerinde Duygusal İncinme. (Çev: Osman Cem Ömertoy). İstanbul (Turkey): Sistem Yayıncılık.
13. Dilman T (2007). Özel hastanelerde çalışan hemşirelerin duygusal tacize maruz kalma durumlarının belirlenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
14. Einarsen S (2000). Harassment and Bullying at Work: A Review of The Scandinavian Approach. Aggression and Violent Behavior, 5 (4): 379-401.
15. Einarsen S & Raknes BL (1997). Harrasment in the Workplace and the Victimization of Men. Violence and Victims, 12: 247-263.
16. Einarsen S & Skogstad A (1996). Bullying at work: Epidemiological findings in public and private organizations. European Journal of Work and Organizational Psychology, 5 (2): 185-201.
17. Eser O (2008). Mobbing kavramının Türkçe serüveni. http://turkoloji.cu.edu.tr/YENI%20TURK%20DILI/oktay_eser_mobbing_kavrami.pdf (Erişim tarihi: 12 Mayıs 2014)
18. Gökçe TA (2008). Mobbing: İş Yerinde Yıldırma: Eğitim Örneği. Ankara (Turkey): Öğreti Yayınları.
19. Gökçe TA & Oğuz E (2009). Yükseköğretimde yıldırma. Edirne: Uluslararası 5. Balkan Eğitim ve Bilim Kongresi.
20. Güneri MB (2010). Öğretim elemanlarının maruz kaldıkları yıldırma davranışlarının işe yabancılaşmaları üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Antalya: Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Hacıcaferoğlu S & Gündoğdu C (2014). Surveying the exposure level of intimidation (mobbing) behaviours of the football Referees. Journal of Physical Education and Sport, 14 (1): 120-126.
22. Işık E (2007). İşletmelerde Mobbing uygulamaları ile iş stresi ilişkisine yönelik bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
23. Karasar N (2003). Bilimsel Araştırma Yöntemi. 12. Baskı, Ankara (Turkey): Nobel Yayın Dağıtım.
24. Kök S (2006). İş yaşamında psiko-şiddet sarmalı olarak yıldırma. Erzurum: Atatürk Üniversitesi, 14. Yönetim Organizasyon Kongresi Bildiriler Kitabı. s 161-170.
25. Köse S & Uysal Ş.(2010). Kamu personelin yıldırma (mobbing) ve boyutları hakkındaki düşünceleri üzerine yönelik bir çalışma: Manisa tarım il müdürlüğü örneği. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (1): 261-276.
26. Leymann H (1993). Atiologie und haufigkeit von mobbing am arbeitsplatz-eine ubersicht uber die bisherige forschung. In: Z Personalforsch, 7: 271-284.
27. Mikkelsen E & Einarsen S (2002). Relationships Between Exposure ToBullying at Work and Psychological and Psychosomatic Health Complaints:The Role of State Negative Affectivity and Generalized Self-Efficacy. Scandinavian Journal of Psychology, 43: 397-405.
28. Nield K (1996). Mobbing and Well-Being: Economic and Personel Development Implications. European Journal of Work and Organizational Psychology, 5 (2): 239-249.
29. Salın D (2003). Workplace Bullying among Business Professionals, Prevelance, Organizational Antecedents and Gender Differences. Academic Dissertation. Helsingfors. https://helda.helsinki.fi/bitstream/handle/10227/90/117-951-555-788-7.pdf?sequence=2 (Erişim Tarihi: 12 Mayıs 2014)
30. Tanoğlu ŞÇ (2006). İşletmelerde yıldırmanın (mobbing) değerlendirilmesi ve bir yüksek öğrenim kurumunda uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
31. Tınaz P (2006). İşyerinde Psikolojik Taciz: Mobbing. İstanbul (Turkey): Beta Basım.
32. Tutar H (2004). İşyerinde Psikolojik Şiddet. Ankara (Turkey): Platin Yayınları.
33. Turan F (2006). İşyerlerinde psikolojik yıldırma olgusu ve konuya ilişkin bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü.
34. Tüzel E (2009). Araştırma görevlilerinin maruz kaldıkları yıldırma (mobbing) davranışlarının araştırma görevlilerinin sahip oldukları çeşitli değişkenlere göre incelenmesi: Gazi Eğitim Fakültesi örneği. Çanakkale: 1. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi. s 212.
35. Yavuz H (2007). Çalışanlarda mobbing (psikolojik şiddet) algısını etkileyen faktörler: sdü tıp fakültesi üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
36. Zapf D, Knorz C & Kulla M (1996). On the relationship between mobbing factors, and jobcontent. Social work environment and health outcomes. European Journal of Work andOrganizational Psychology, 5 (2): 215-237.