The Effect of Climbing as a Recreational Event on Adolesent’s Locus of Control

Öz

The aim of this study was to determine the effect of experience of the secondary education (class 10th and 11th) students’ participation on artificial wall climbing referred to experiential   learning education and defined as high activity on their locus of control.

 Artifical wall climbing is a learning point beyond the sport activity that give an opportunity to participants recognize their own limits and others and do they active not passive.

This study was done as pretest-posttest control group with quasi-experimental model and the data were collected using ‘ Nowicki-Strickland Locus of Control Scale’ adapted to Turkish by Yeşilyaprak (1988).  In this research, 90 students (40 female, 50 male) aged 17,75±1.06 participated voluntery and divided in two groups as a trail and control group randomly. Trial group participated artifcial wall climbing twice a week, totel six weeks. During this time period the control group not join any activity has continued to normal life.  As a result of  the statistical analysis, no significant differences were found between control and trial groups pre-test  scores (p>0.05). No significant differences were found between pre and post-test scores of control group  (p>0.05), significant differences were found between  pre and post-test scores of trial group (p<0.05).  Statistics of independent variable gender  for trial group were that between pre-test scores were found  significant differences (p<0.05), between post-test scores no significant differences  (p>0.05) and  no significant differences between the difference of the differences (p>0.05).

Consequently, it could be said that the articifal wall climbing activities has a positive efect on the participants’ locus of  control, it caused a movement from out side to inside. And it has a significant effect on gender differences, that women  have more gain than men.

Anahtar Kelimeler

• Locus of control, learning by experience, artificial wall climbing

Rekreatif Etkinlik Olarak Tırmanış Çalışmasının Ergenlerin Denetim Odağı Üzerine Etkisi

Öz

Bu araştırmanın amacı orta öğretim düzeyindeki (10 ve 11. Sınıflar) öğrencilerin katıldıkları yaşayarak öğrenme eğitimi içerisinde yer alan ve yüksek aktivite olarak tanımlanan yapay tırmanış duvarındaki deneyimlerinin onların denetim odağı üzerine etkisini belirlemektir. Yapay duvar tırmanışı içerik itibariyle, katılımcıları kendi sınırlarını ve diğerlerini tanıma fırsatları yaratan, onu pasif değil aktif kılan ve yaşayarak öğrenmesine yol açan sportif bir etkinliğin daha ötesinde bir öğrenme noktası olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmada ön test –son test kontrol gruplu deneme modeli kullanılmıştır. Çalışmaya 90 gönüllü öğrenci katılmıştır (40 kız, 50 erkek) ve rastgele yöntem ile grup ikiye bölünmüştür. Grubun yaş ortalaması 17,75±1.06. Deneme grubu haftada iki gün, toplamda altı haftalık süren bir uygulamaya katılmıştır. Bu süre zarfında kontrol grubu herhangi bir aktiviteye katılmayıp normal yaşantısına devam etmiştir. Veri toplamak için Nowicki- Strickland (1973) tarafından geliştirilen ve Yeşilyaprak (1988 ) tarafında Türkçe‟ye uyarlanarak geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılan “Nowicki-Strickland Denetim Odağı Ölçeği” kullanılmıştır. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda, kontrol ve deneme grubu ön testleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p > 0.05). Kontrol grubu ön test-son test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamış (p > 0.05); deneme grubu ön test-son test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p < 0.05). Cinsiyet bağımsız değişkeni açısından yapılan istatistiklerinde ise, deneme grubu ön test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuş (p < 0.05), son test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamış (p > 0.05); farkların farkına bakıldığında ise istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p < 0.05). Sonuç olarak yapay duvar tırmanışında yapılan etkinliklerin katılımcıların denetim odağı üzerinde dıştan içe doğru bir harekete sebep olduğu, bu durumunda olumlu olarak algılanabileceği söylenebilir. Cinsiyet farklılığının eğitim çıktıları üzerinde etkisi olduğu ve bayanlarda görülen gelişimin erkeklerde görülen gelişimden daha fazla olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Denetim odağı, yaşayarak öğrenme, yapay duvar tırmanışı

Kaynakça

1. Brown, M. (2008), Comfort zone: model or metaphor? Australian Journal of Outdoor Education, 12(1), 3-12.
2. Çelebi, M., Ozen, G. (2004, March). University students and adventure education programmes: A study of meanings and experience of adventure training activities. In W. Krause (Ghair), Outdoor and adventure education - developments and programmes. Symposium conducted at the meeting of the International Gonference on Leisure, Tourism & Sport - Education, Integration, Innovation, Gologne, Germany
3. Dönmez, A. (1983). Dentim odağı (locus Of control) ve çevre Büyüklüğü, A. Ü. Eğitim
4. Erdoğan, B. (2003). Denetim odağı ve ön bilgi düzeyinin öğrencilerinin öğretim materyalini kontrol tercihlerine etkisi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 2 (3), 31-46.
5. Fathi, L. (1992). High Scope Okul Öncesi Eğitimi, Programı ve Uygulamaları. YA-PA Okul Öncesi Eğitimi ve Yaygınlaştırılması Semineri. Ankara: YA-PA Yayınları.
6. Gündüz, Z. (1986). Okul başarısı ve ortaokul 1. sınıf öğrencilerinde denetim odağı. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Sosyal Bilimler Enistitüsü, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
7. Hans, T. (2000). A meta-analysis of the effects of adventure programming on locus of control. Journal of Contemporary Psychotherapy, 30(1),33-60.
8. Hattie, J., Marsh, H. W., Neill, J. T.,ve Richards, G. E., (1997). Adventure education and Outward Bound: Out-of-class experiences that make a lasting difference. Review of Educational Research, 67, s. 43-87.

9. Heppner, P. (1978) A Review of the Problem Solving Literatüre and It’s Relatıonships to the Counseling Process, Journal of Counseling Psychology, vol: 25,(s.366)
10. Ittenbach,C.; Harrison,P.L. Predicting Ego-Strenght from Problem Solving Ability in College Student” Reports-Reseach,1998)
11. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler ve Teknikler., Ankara: Nobel Yayıncılık
12. Kenzie, M. (2000). How are Adventure Education Program Outcomes Achieved?: A review of the literature, Australian Journal of Outdoor Education - Vol. 5 No. 1 s. 19-28
13. Kolb, D.A. (1984). “Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development”. New Jersey: Prentice Hall, Inc.
14. Leberman, S. I., Martin, A. J. (2002). Does pushing comfort zones produce the most learning?, Australian Journal of Outdoor Education, 7(1): 71-81.
15. Martin, J. (2001). Towards The Next Generatıon Ofexperıentıal Educatıon Programmes:A Case Study Of Outward Bound, Yayınlanmamaış Doktora Tezi, Yeni Zelanda.
16. Neill, J.T. (2007). Psychological aspects of outdoor education. Retrieved May 10
17. http://wilderom.com/Psychologicat.htm.
18. Neill, J. T, Richards, G. E. (1998). “Does outdoor education really work? A summary of recent meta-analyses”, Australian Journal of Outdoor Education, 3: 2-9.
19. Nowicki, S. (1978). Reported stressfull events during development periods and their relation to locus of control orientation in college students. Journal of Consulting and Clinical Psychology, (46) 6, 1552-1553.
20. Nowicki, S., Barnes, J. (1973). Effects of a structured camp program on the locus of control orientation of inner city children. Journal of Genetic Psychology, 122, 247-252
21. Özerdem, Ö. (2003). Ortaokullarda öğrenim gören öğrencilerin denetim odaklarına ilşkin karşılaştırmalı değerlendirme. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Yakın Doğu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Psikolojik
22. Passmore, A., French, D. (2001). Development And Administration Of A Measure To Assess Adolescents’ Participation. Adolescence, 36(141), 67-75.
23. Phares, E.J., (1976). Locus of Control: A Personality Determinant of Behavior. Morristown, N.J.: General Learning Press.
24. Rickinson, M.,Dillon, J., Teamey, K., Morris, M., Choi M. Y., Sanders, D., Benefield, P. (2004). A review of research on outdoorlearning. Shrewsbury, UK: National Foundation for Educationa lResearchand King's College London.
25. Rotter, J.B.(1966). Generalized expectancies for internal vewrus external control of reinforcements. Psychological monographs, 80, 1-28
26. Rubin, L.; Hebert, C. (1998). “Model for Active Learning: Colaborative Pear Teaching, College Teaching, 46: 26-30
27. Şahin, S., Kıralp, Y. ve Dinçyürek, S. (2005). VII. Ulusal psikolojik danışma ve rehberlik kongresi. Maramara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimi Bölümü, İstanbul.
28. Tavacıoğlu, Leyla; Spor Psikolojisi Bilişsel Değerlendirmeler; Bağırgan Yayınevi; Ankara, 1998
29. Tseng, M. S. (1970). Locus of Control as a Determinant of Job Proficiency, Employability and Training Satisfaction of Vocational Rehabilitation Clients. Journal of Counseling Psychology. 17 (6), 487–491.
30. Yeşilyaprak, B. (1988). Lise Öğrencilerinin İçsel Ya da Dışsal Denetimli Oluşlarını Etkileyen Etmenler. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: H.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü.