Investigation of Exercise Self - Efficacy and Stage of Exercise Behavior Change in University Students

Öz

The aim of present study was to investigate self-efficacy and stage of exercise behavior change in students who were studying in school of physical education and sport (PES) and students who were studying in other faculty and departments (OFD) in Akdeniz University and to evaluate their sport participation habits. Participants were 360 students who were studying in Akdeniz University. Stage of Exercise Behavior Change Questionnaire and Exercise Self-Efficacy Questionnaire were applied to the participants in classroom environment. Results: Results of statistical analyses revealed that, 27.5% of men and 19.2% of women were in preparation stage of exercise behavior. There were no significant differences between genders (p>.05).   According to the result of exercise self-efficacy analyses, there were no significant differences between male and female students (p>.05). When examining exercise self-efficacy in student studying different department, there were significant differences between the PES and OFD students (p<.05). Discussion and According to the results of present study, it was conclude that there were no significant gender differences in both exercise self-efficacy and   stage of exercise behavior change. It was found that, PES students had significantly higher score in exercise self-efficacy and in higher stage of exercise behavior than OFD students. 

Anahtar Kelimeler

• college students, exercise participation, exercise self-efficacy, stage of exercise behavior change

Üniversite Öğrencilerinin Egzersiz Öz yeterlik Düzeyleri ve Egzersiz Davranış Değişim Basamaklarının İncelenmesi

Öz

Bu çalışma beden eğitimi ve spor yüksekokulunda ve diğer bölümlerde okuyan üniversite öğrencilerinin egzersiz öz yeterlik düzeyleri ve egzersiz davranış değişim basamaklarının incelenmesi ve spor yapma alışkanlıklarının değerlendirmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu araştırmada Akdeniz Üniversitesi’nde 2013-2014 akademik yılında eğitim gören 360 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Marcus ve Lewis araştırmacıları tarafından geliştirilen Egzersiz Davranışı Değişim Basamakları Anketi (EDDBA); Nigg ve Courneya araştırmacıları tarafından geliştirilen Egzersiz Öz Yeterlik Anketi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada yer alan öğrencilerin egzersiz davranış değişim basamaklarında durumu incelendiğinde erkeklerin %27.5’nin (n=99), kadınların ise %19.2’nin (n=69) egzersize hazırlık aşamasında olduğu ortaya çıkmıştır. Cinsiyet açısından egzersiz değişim basamağında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı belirlenmiştir (p > .05). BESYO’da okuyan öğrencilerin büyük çoğunluğunun, Egzersize hazırlık aşamasında olduğu %32.2 (n=116), diğer bölümlerde okuyan öğrencilerin büyük çoğunluğunun ise %32.8’inin (n=118) eğilim öncesi aşamasında olduğu ve iki grup arasındaki farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir. Egzersiz öz yeterlik puanın incelenmesi sonucuna göre, erkek ve kız öğrenciler arasında egzersiz öz yeterlik alt boyutları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı belirlenmiştir (p > .05). BESYO’da öğrenim gören öğrencilerin olumsuz etki, mazeret üretme, tek başına egzersiz, diğer bireylerden hissedilen baskı ve kötü hava şartlarında egzersize devam için öz yeterliliklerinin diğer fakültelerde öğrenim gören öğrencilere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• üniversite öğrencileri, egzersize katılım, egzersiz öz yeterlik, egzersiz davranış değişim basamakları

Kaynakça

1. Baş Aslan Ü (2003). Fiziksel aktivite düzeyinin farklı yöntemlerle değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Doktora Tezi. Ankara
2. Cengiz C,Asçi FH, Ince ML(2010).Exercisestages of ChangeQuestionnaire: Itsreliabilityandvalidity. Türkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 2(1): 32-37.
3. Driskell JA, Kim YN, Goebel KJ (2005). Few differences found in the typical eating and physicalactivity habits of lower-level and upper-level university students. Journal of AmericanDiet Association, 105:798-801.
4. Kocagöz E, Dursun Y (2010). Algılanan davranışsal kontrol, ajzen’in teorisinde nasıl konumlanır? Alternatif model analizleri. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 12 (19):139-152.
5. Lankenau B, Solari A, Pratt M (2004). International physicalactivitypolicydevelopment: A commentary. PublicHealthReports, 19, 352-355.
6. Nigg CR, Courneya KS (2001).Transtheoretical model: Examiningadolescentexercisebehavior. Journal of AdolescentHealth, 22: 214–224.
7. O’Connor MJ (1994). Exercisepromotion in physicaleducation: Application of the transtheoretical model. Journal of Teaching in PhysicalEducation, 14(1) 2-12.
8. Özdinç Ö (2005).Çukurova Üniversitesi öğrencilerinin sporun ve spora katılımın sosyalleşmeyle ilişkisi üzerine görüşleri. SPORMETRE Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 3 (2): 77-84.

9. VonBothmer MI, Fridlund B (2005). Genderdifferences in healthhabitand in motivationfor a healthylifestyleamongSwedishuniversitystudents. Nursing & HealthSciences, 7:107-18.