The Effect of Twelve-Week Recreation Activities on the Anxiety Level of Female Prisoners

Öz

The aim of the study was to examine the effect of twelve-weeks recreation activities on the trait anxiety level of female prisoners in the prisons. The sampling of this study consists of 45 female prisoners who are in the Open Prison in Kandira, 22 of whom are in the experimental group and 23 of whom are in the control group. Different activities, such as music, dance, meditation, sportive activities, movies and videos, fun and entertainment activities and competitions, were performed one and half hours a day and two days a week. This lasted for twelve weeks. The data were collected by pre-tests and post-tests that were given both at the beginning and at the end of this program. Personal information form and Spielberger anxiety inventory were used as the data collecting tool. The reliability coefficient (Cronbach Alpha) was calculated as ,873. The data were analysed with SPSS Windows 18 programme. Descriptive statistics and Wilcoxon test were conducted.
A significant statistical correlation was determined between the prisoners’ pre-tests and post-tests scores in the experimental group (p <0.05). As conclusion, a positive impact on trait anxiety levels of prisoners was found after 12 weeks of recreational activities.

Anahtar Kelimeler

• -

12 Haftalık Rekreatif Etkinliklerin Kadın Hükümlülerin Sürekli Kaygı Düzeyine Etkisi

Öz

Cezaevleri, hükümlülerin kendileriyle yüzleştikleri, yaşamlarıyla ilgili kaygılarının olduğu bir ortamdır. Rekreatif etkinlikler bu kaygılarını azaltmada ne kadar etkili olabilir? Araştırmanın amacı, 12 haftalık rekreatif faaliyetlerin ceza ve tevkif evinde bulunan kadın hükümlülerin sürekli kaygı düzeylerine etkisini incelemektir. Çalışmanın örneklemini Kandıra açık ceza ve tevkifevinde bulunan 23 uygulama ve 22 kontrol olmak üzere 45 kadın oluşturmuştur. Bu deneysel bir çalışmadır. Gerekli izinler alındıktan sonra, hazırlanan program hükümlülere bulundukları ortamda uygulanmıştır. Haftada 2 gün ve günde 1.5 saat olmak üzere toplam 12 hafta sürmüştür. Aktivite programını, müzik, dans, meditasyon, sportif faaliyetler, eğlenceli yarışmalar, film ve videolar içermiştir. Veriler, program başlangıcında ve bitiminde uygulanan ön test ve son testlerden elde edilmiştir. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve Spielberger sürekli kaygı envanteri kullanılmıştır. Güvenirlilik katsayısı (Cronbach's Alpha) ,873 olarak bulunmuştur. Veriler SPSS 18.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analizde tanımlayıcı istatistikler ve Wilcoxon Testi uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi p < 0.05 olarak kabul edilmiştir. Kontrol grubunun ön test ve son testleri arasında ilişki bulunamazken uygulama grubunun ön test ve son test puanları arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. 12 haftalık rekreatif aktivitelerin, kadın hükümlülerin sürekli kaygı düzeyleri üzerine olumlu etkisi olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Hükümlü, Rekreasyon Aktiviteleri, Sürekli Kaygı

Kaynakça

1. Ambrose, M. & Rosky, J.W. (2013). Prisoners’ Round: Examining the Literature on Recreation and Exercise in Correctional Facilities. International Journal of Criminology and Sociology 2:362-370. DOI: 10.6000/1929-4409.2013.02.34
2. Aşçı, F.H., Gökmen, H. (1995).Bayan Hentbolcularda Yarışma Kaygısı, Başarı, Spor Deneyimi, ve Atletik Yeterlilik İlişkisi. Spor Bilimleri Dergisi, (6) 2 (38-47)
3. Bensimon M, Einat T., Gilboa A. (2013). The İmpact of Relaxing Music on Prisoners’ Levels of Anxiety and Anger. Criminology & Penology 25 out of 52, Psychology Applied 42 out of 75, Online First Version of Record-Dec 24
4. Birtürk A. (2014). 12 Haftalık Rekreatif Etkinliklerin Seviye Belirleme Sınavına Girecek İlköğretim Öğrencilerinin Durumluluk ve Sürekli Kaygı Düzeyine Etkisi. Kocaeli Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
5. Coşkun Y, Akkaş G. (2009). Engelli Çocuğu Olan Annelerin Sürekli Kaygı Düzeyleri İle Sosyal Destek Algıları Arasındaki İlişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) Cilt 10, Sayı 1, (2009), (213-227)
6. Dawes J.(2009). Ageing Prisoners: Issues for Social Work. Australian Social Work. Special Issue: Social Work, Ageing, and Diversity, Volume 62, Issue 2, pages 258-271
7. Gallant D, Sherry E, Nicholson M (2015). Recreation or rehabilitation? Managing Sport for Development Programs with Prison Populations. Sport Management Review; 18(1): 45–56
8. Işık, E. (1996). Nevrozlar. Kent Matbaası, Ankara

9. Lippke R. L. (2003). Prisoner Access to Recreation, Entertainment And Diversion. Punishment & Society, January 2003 Vol. 5 No. 13, 3-52
10. Öncül, R. (2000). Eğitim ve Eğitim Bilimleri Sözlüğü. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları
11. Öner, N. ve Le Compte, A. (1985). Süreksiz Durumluk / Sürekli Kaygı Envanteri El Kitabı (2. Baskı). İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
12. Silber L. (2005). Bars Behind Bars: The İmpact Of A Women's Prison Choir On Social Harmony. Music Education Research, Volume 7, Issue 2, 2005, Pages 251-271
13. Smith C, Borland J. (1999). Minor Psychiatric Disturbance in Women Serving A Prison Sentence: the Use of the General Health Questionnaire in the Estimation of the Prevalence of Non-Psychotic Disturbance in Women Prisoners. Legal And Criminological Psychology, Volume 4, Issue 2, Pages 273–284, September