Abdullah Gül Üniversitesi Öğrencilerinin Rekreasyon Etkinliklerine Katılımını Etkileyen Faktörler

Öz

Bu çalışmanın amacı, Abdullah Gül Üniversitesi öğrencilerinin rekreasyon etkinliklerine katılımını etkileyen faktörleri belirlemektir. Araştırmanın evrenini, Abdullah Gül Üniversitesi’nde 2015-2016 öğretim yılında farklı bölümlerde öğrenim gören toplam 450 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada betimsel bir metod kullanılmıştır. İlgili uzmanlarla yapılan ön görüşmeler neticesinde geliştirilen 38 soruluk anket kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, ankete katılım sağlayan 120 kişi oluşturmuştur. Elde edilen bilgilerin değerlendirilmesinde, SPSS 20,0 paket programı kullanılmıştır. İstatistiksel analiz olarak frekans analizi, t testi, çapraz tablo ki kare testleri kullanılmış ve sonuçlar 0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, 17-20 yaş aralığındaki öğrencilerin rekreasyon faaliyetleri tercih şekli ile 21 yaş ve üstü öğrencilerin rekreasyon tercihleri arasında anlamlı fark bulunmuştur. Abdullah Gül Üniversitesi öğrencilerinin rekreasyon etkinliklerine katılımını; öğrencilerin yaş ve gelir düzeyi, kampüs fiziki ortamı, rekreasyon tercihlerinin niteliği, rekreasyona katılım şekli, rekreasyona yüklenen anlamın etkilediği sonucuna varılmıştır.

Field : Recreation Type : Research Article

Öz

Bu çalışmanın amacı, Abdullah Gül Üniversitesi öğrencilerinin rekreasyon etkinliklerine katılımını etkileyen faktörleri belirlemektir. Araştırmanın evrenini, Abdullah Gül Üniversitesi’nde 2015-2016 öğretim yılında farklı bölümlerde öğrenim gören toplam 450 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada betimsel bir metod kullanılmıştır. İlgili uzmanlarla yapılan ön görüşmeler neticesinde geliştirilen 38 soruluk anket kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, ankete katılım sağlayan 120 kişi oluşturmuştur. Elde edilen bilgilerin değerlendirilmesinde, SPSS 20,0 paket programı kullanılmıştır. İstatistiksel analiz olarak frekans analizi, t testi, çapraz tablo ki kare testleri kullanılmış ve sonuçlar 0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre, 17-20 yaş aralığındaki öğrencilerin rekreasyon faaliyetleri tercih şekli ile 21 yaş ve üstü öğrencilerin rekreasyon tercihleri arasında anlamlı fark bulunmuştur. Abdullah Gül Üniversitesi öğrencilerinin rekreasyon etkinliklerine katılımını; öğrencilerin yaş ve gelir düzeyi, kampüs fiziki ortamı, rekreasyon tercihlerinin niteliği, rekreasyona katılım şekli, rekreasyona yüklenen anlamın etkilediği sonucuna varılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon etkinlikleri, katılım, üniversite öğrencileri

Kaynakça

1. Ağaoğlu Y S (2002). Türkiyedeki Üniversitelerin Rekreasyon Programlarının Geliştirilmesi. Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Doktora Tezi.
2. Ağaoğlu Y T, Eker H (2006). Türkiye'deki Üniversitelerin Sağlık, Kültür ve Spor Dairelerinin İşlevsel Yönden İncelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(4): 131.
3. Ağaoğlu Y, Taşmektepligil M, Albay F, Bayrak M, Paktaş, Y (2006). Serbest Zaman Eğitimi ve Önemi. Milli Eğitim, (170): 313.
4. Anderson N (2013). Work & Leisure Ils 166. Hoboken. Routledge: Ebook Collection (Ebscohost).
5. Arslan H (2014). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zaman Değerlendirme Tercihleri Çankırı Karatekin Üniversitesi Örneği. Dumlupinar Unıversity Journal of Social Science/Dumlupınar Üniversitesi Soysyal Bilimler Dergisi, 2: (40).
6. Balcı V, İlhan A (2006). Türkiyedeki Üniversite Öğrencilerinin Rekreaktif Etkinliklere Katılım Düzeylerinin Belirlenmesi. Spormetre / Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(1): 11.
7. Baran A G (2013). Genç ve Gençlik: Sosyolojik Bakış. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 1(1).
8. Dattilo J (2015). Positive Psychology and Leisure Education. Therapeutic Recreation Journal, 49(2): 148-165.

9. Dever A, Şeran F Ö (2010). Spor Sosyolojisi: Tarihsel ve Güncel Boyutlarıyla Spor ve Toplum. İstanbul: 235.
10. Ehlizoğlu M (2004). Muğla Üniversitesinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Serbest Zaman Faaliyetlerine Katılımını Etkileyen Faktörler, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi.
11. Filiz, Z. (2010). Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2010,4(3):192-203 Ulakbim Ulusal Veri Tabanları (uvt) - Ulakbim Turkish National Databases.
12. Geliştirme, Başbakanlık Mevzuatı Yayın Genel Müdürlüğü, Yükseköğretim Kurumları, Mediko-Sosyal Sağlık Kültür ve Spor İşleri Dairesi Uygulama Yönetmeliği (14.11.2015). http://www.mevzuat.gov.tr.
13. Geliştirme, Başbakanlık Mevzuatı Yayın Genel Müdürlüğü, Yükseköğretim Üst Kuruluşları ile Yükseköğretim Kurumlarının İdari Teşkilatı Hakkında Kanun Hükmünde Kararname 06.10.2015). http://www.mevzuat.gov.tr/Mevzuatmetin/4.5.124.Pdf
14. Gürbüz M, Aydın A H (2012). Zaman Yönetimi Üzerine Bir Araştırma. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2):1-20.
15. Gökmen H (1985). Yükseköğrenim Öğrencilerinin Serbest Zaman Etkinlikleri ve Kendilerini Gerçekleştirme Düzeyleri. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
16. Karaküçük S (2014). Rekreasyon: Boş Zamanları Değerlendirme. Ankara: Gazi Kitapevi.
17. Kılıç M, Öztürk E (2011). Yükseköğretim Çerçevesinde Öğrenci Konseylerinin Fonksiyonalist Çatışmacı Yaklaşımlar Açısından Değerlendirilmesi. Uluslararası Yükseköğretim Kongresi: Yeni Yönelişler ve Sorunlar, 3(14): 2097-2103.
18. Kılıç M, Şener G (2013). Üniversite Öğrencilerinin Rekreasyon Etkinliklerine Katılımlarındaki Sosyolojik Etkenler ve Yapısal Kısıtlamalar. Journal of Higher Education & Science / Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 3(3): 220-227.
19. Kır İ T (2007). Yüksek Öğretim Gençliğinin Boş Zaman Etkinlikleri: Ksü Örneği. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2): 307.
20. Kul M, Çatıkkaş F, Türkmen M, Akyüz H (2015). The Role of Sports in Recreational Activities, TOJRAS, 4(1): 40-47.
21. Lapa T T, Ağyar E ve Bahadır Z (2012). Yaşam Tatmini, Serbest Zaman Motivasyonu, Serbest Zaman Katılımı: Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenleri Üzerine Bir İnceleme Kayseri İli Örneği). Spormetre / Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 10(2): 53.
22. Mevzuat, YÖK, yüksek Öğretim Kanunu (12.10.2015),
23. http://www.yok.gov.tr/web/denklikbirimi/ 2547-Sayılı-Kanun.
24. Mirzeoğlu N (1995). Üniversitelerdeki Sağlık, Kültür ve Spor İşleri Daire Başkanlıklarının Yönetim Yapısı ve Sportif İşlevlerinin İncelenmesi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi.
25. Okumuş E (2002). Boş Zamanlar Sosyolojisi. Akademik Araştırmalar Dergisi, 12(1): 163-204.
26. Pepe K (2008). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesinde Okuyan Öğrencilerin Serbest Zaman Değerlendirme Anlayış ve Alışkanlıkları ile Beklentilerinin Araştırılması. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri, 3(1).
27. Sevil Ö, Şimşek Ö, Katırcı H, Çelik A, Çeliksoy Ö ve Kocaekşi S (2012). Boş Zaman ve Rekreasyon Yönetimi. Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayını.
28. Süzer M (2000). Üniversite Öğrencilerinin Boş Zamanlarını Değerlendirme Alışkanlıkları. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(8): 123-133.
29. Şahin İ, Zoralioğlu Y R ve Fırat N Ş (2011). Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Amaçları, Eğitsel Hedefleri Üniversite Öğreniminden Beklentileri ve Memnuniyet Durumları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 17(3): 429-452.
30. Şen S (2013). Serbest Zaman, Serbest Zaman Etkinlikleri ve Eğitimdeki Yeri. Ekev Academic Review, 17(54): 295-305.
31. Terzioğlu A, Yazıcı M (2003) Üniversite Öğrencilerinin Boş Zamanlarını Değerlendirme Anlayış ve Alışkanlıkları (Atatürk Üniversitesi Örneği). Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2): 1-31.
32. Tezcan M (1994). Boş Zamanları Değerlendirme Sosyolojisi. Ankara: Atilla Kitabevi.
33. Tezcan M (1978). Boş Zamanların Değerlendirilmesi Sorununun Sosyolojik ve Eğitimsel Yönleri Dergiler. Ankara: Cilt: 11 Sayı: 1
34. Tinsley H, Eldredge B (1995). Psychological Benefits of Leisure Participation: A Taxonomy of Leisure Activities Based On Their Need-Gratifying Properties, Journal of Counseling Psychology, 42 (2): 123-132.
35. Torkildsen G (1999). Leisure and Recreation Management. London: Routledge