KİŞİLERİN HAYATINI VE SAĞLIĞINI TEHLİKEYE SOKACAK BİÇİMDE İLAÇ YAPMA VEYA SATMA SUÇU (TCK m. 187)

Çalışmamızda öğretide ilaç sahtekarlığı suçları olarak da ifade edilen suçlardan olan Kişilerin Hayatını ve Sağlığını Tehlikeye Sokacak Biçimde İlaç Yapma veya Satma Suçu (TCK m.187) ele alınmıştır. Bu kapsamda 765 sayılı mülga TCK’da suçun düzenlenişi, benzer suçlarla karşılaştırılması, suçla korunan hukuki değer, ardından suçun maddi unsurları, manevi unsur, hukuka aykırılık, suçun özel görünüş şekilleri, nitelikli haller, suçun soruşturma ve kovuşturma bakımından arz ettiği özellikler incelenmiştir. Ayrıca madde başlığıyla içerik arasındaki uyumsuzluğa işaret edilmiştir. Yine suçun maddi konusunu oluşturan ilaç kavramının içerik ve kapsamının belirsiz oluşu ve bu bağlamda bir kısım gıda ürünleri ve kozmetik ürünlerini de içine alacak şekilde yoruma müsait olduğu ifade edilmiştir. Diğer taraftan günümüzde ilaç sanayisindeki hızlı gelişim ve ilacın sağlık alanındaki artan önemi nazara alındığında, ilaç hukukuna kaynaklık edecek anayasal düzende bir normun olmayışı eleştirilerek, mukayeseli hukukta olduğu gibi bağımsız bir ilaç kanununa olan ihtiyaca işaret edilmiş olup, bu konuda mevzuatta dağınık ve birbiriyle uyumsuz düzenlemelerin ortaya çıkardığı sorunlara temas edilmiştir. Son olarak ise, maddenin mevcut halinin kanunilik ilkesi bakımından yol açtığı sorunlar ve buna yönelik çözüm önerileri ortaya konulmuştur.

This study examines the offence of manufacturing or selling medicines in a manner that endangers human life and health (Article 187 of the Turkish Penal Code), which is also referred to in the literature as one of the pharmaceutical counterfeiting offences. Within this framework, the regulation of the offence under the former Turkish Penal Code No. 765 is examined, followed by a comparison with similar offences, an analysis of the legal interest protected by the provision, and a detailed discussion of the material elements of the offence, the mental element, unlawfulness, special forms of commission, aggravated circumstances, and the procedural characteristics of investigation and prosecution. Furthermore, attention is drawn to the inconsistency between the title of the provision and its actual content. The study also argues that the concept of “medicine,” which constitutes the material subject of the offence, lacks a clear definition in terms of its content and scope, making it open to interpretation in a way that may also encompass certain food and cosmetic products. In addition, considering the rapid development of the pharmaceutical industry and the growing significance of medicines in healthcare, the absence of a constitutional norm serving as a foundation for pharmaceutical law is criticized. In this respect, the study highlights the need for an independent Pharmaceutical Law, as found comparative law and addresses the problems arising from the fragmented and inconsistent nature of the current legislation. Finally, the study identifies the issues raised by the current wording of Article 187 in terms of the principle of legality and offers proposals for legislative reform to address these concerns.