UTI POSSIDETIS JURIS İLKESİNİN KARA VE DENİZ SINIRLANDIRMASINA ETKİSİ: GABON/EKVATOR GİNESİ KARARI ÜZERİNE BİR İNCELEME
Öz
Gabon ve Ekvator Ginesi arasında zuhur eden uyuşmazlığın kökenleri sömürge geçmişinden günümüze kadar uzanmaktadır. Uyuşmazlık somut bir şekilde 1972 yılında Mbanié/Mbane adasının Gabon tarafından işgaliyle gündeme gelmiştir. Süreç içersinde uyuşmazlığın çözümüne ilişkin girişimler başarısız olmuş, adaların egemenliğine dair tartışmalar petrol ve hidrokarbon rezervleriyle yeniden ayyuka çıkmıştır. Uyuşmazlığın çözümü için taraflar, 2016 tarihli Özel Anlaşma ile Uluslararası Adalet Divanı (UAD)’nı yetkili kılmıştır. Taraflar Mahkeme’den kara ve deniz sınırlarının belirlenmesini değil, hukuki dayanakların geçerliliğinin tespitini talep etmiştir. Bu doğrultuda Ekvator Ginesi iddialarını 1900 tarihli Fransa-İspanya Anlaşması’na, Gabon ise 1974 Bata Anlaşması’na dayandırmıştır. UAD anlaşmazlığa ilişkin kararında, Bata Anlaşması’nın bağlayıcı olmadığını, Ekvator Ginesi’nin 1900 Anlaşması’ndan kaynaklı egemenlik haklarını tanıdığını belirterek adaların Ekvator Ginesi’ne ait olduğuna hükmetmiştir. Mevcut çalışma bu karar bağlamında, uti possidetis juris ilkesinin uygulanışını ve kara ile deniz sınırlandırmasına etkisini incelemektedir. Bu kapsamda çalışmanın temel argüman ise ilkenin kara sınırında katı, deniz sınırlandırmasında ise daha esnek uygulandığıdır.
Anahtar Kelimeler
Uluslararası hukuk, Uti possidetis juris ilkesi, Gabon–Ekvator Ginesi uyuşmazlığı, Uluslararası Adalet Divanı, Kara ve deniz sınırlandırması, Egemenlik ve hukuki dayanaklar
THE IMPACT OF THE PRINCIPLE OF UTI POSSIDETIS JURIS ON LAND AND MARITIME DELIMITATION: A STUDY ON THE GABON/EQUATORIAL GUINEA DECISION
Öz
The dispute between Gabon and Equatorial Guinea originates from the colonial period and extends to the present day. It came to the fore in a concrete manner in 1972 with the occupation of Mbanié/Mbane Island by Gabon. Efforts to resolve the dispute failed over time, and controversies regarding sovereignty over the islands resurfaced in connection with petroleum and hydrocarbon resources. In order to resolve the dispute, the parties conferred jurisdiction upon the International Court of Justice (ICJ) through the 2016 Special Agreement. The parties did not request the Court to delimit land and maritime boundaries; rather, they asked it to determine the validity of the legal titles. In this context, Equatorial Guinea based its claims on the 1900 Franco-Spanish Agreement, while Gabon relied on the 1974 Bata Agreement. In its judgment, the ICJ held that the Bata Agreement was not legally binding and recognized Equatorial Guinea’s sovereignty rights deriving from the 1900 Agreement, concluding that the islands belong to Equatorial Guinea. Against this background, the study examines the application of the principle of uti possidetis juris and its impact on land and maritime delimitation. The main argument is that the principle is applied rigidly in relation to land boundaries, but more flexibly in maritime delimitation.
Anahtar Kelimeler
International law, Uti possidetis juris principle, Gabon–Equatorial Guinea dispute, International Court of Justice, Land and maritime delimitation, Sovereignty and legal titles