Parents’ Views on the Family School Project

Öz

The Ministry of National Education has organised a training programme for families as part of the Family School Project with the aim of developing school-family cooperation, raising awareness among families about child education, and strengthening family relationships. The aim of the research is to determine the opinions of participating parents regarding the training programme for families. Phenomenology, a qualitative research method, was used to determine the parents' opinions about the training programme. The study group consisted of 10 parents who participated in the training in the Ardesen district of Rize province. Within the scope of the research, semi-structured interviews were conducted with the participants after the training provided within the scope of the project in the 2024-2025 academic year. The interviews were recorded with a voice recorder. The continuous comparative analysis method was used in the analysis of the data obtained from the interviews. The research findings have revealed that the project training have provided meaningful contributions to the development of parents' skills in communication, empathy, stress management, conflict resolution, conscious technology use, and socialisation. In addition, it has been determined that this training is effective in reducing intra-family conflicts, strengthening intra-family communication, and increasing awareness of the sharing of responsibilities among family members. Furthermore, parents who participated in the training have stated that such training have contributed to the development of school-family cooperation and that they have the opportunity to meet with other teachers at the school through these training programmes. Based on these results, it may be recommended that school guidance services organise family education programmes at regular intervals during the academic year under the supervision and control of the school administration.

Anahtar Kelimeler

• Family Education
• parents' views
• family school project
• child education
• school-family cooperation

Aile Okulu Projesine İlişkin Veli Görüşleri

Öz

Millî Eğitim Bakanlığı okul-aile iş birliğini geliştirmek, çocuk eğitimi konusunda aileleri bilinçlendirmek ve aile içi ilişkileri güçlendirmek amacıyla ailelere yönelik Aile Okulu Projesi kapsamında bir eğitim düzenlemiştir. Araştırma kapsamında, ailelere yönelik gerçekleştirilen eğitime ilişkin katılımcı velilerin görüşlerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Eğitime dair velilerin görüşlerini belirlemek amacıyla nitel araştırma yöntemleri arasında yer alan olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu; Rize ili Ardeşen ilçesinde eğitime katılan 10 veli oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında katılımcılar ile 2024-2025 eğitim öğretim yılında proje kapsamında verilen eğitim sonrasında yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Gerçekleştirilen görüşmeler ses kayıt cihazı ile kayıt altına alınmıştır. Görüşmelerden elde edilen verilerin analizinde sürekli karşılaştırmalı analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırma bulguları, yürütülen proje eğitimlerinin velilerin iletişim, empati kurma, stres yönetimi, çatışma çözme, bilinçli teknoloji kullanımı ve sosyalleşme gibi becerilerinin gelişimine anlamlı katkılar sağladığını ortaya koymuştur. Ayrıca, bu eğitimlerin aile içi çatışmaların azaltılmasında, aile içi iletişimin güçlendirilmesinde ve aile bireylerinin sorumluluklarını paylaşımı konularında farkındalıklarının artmasında etkili olduğu belirlenmiştir. Bunun yanında eğitime katılan veliler, bu tür eğitimlerin okul-aile iş birliğinin gelişimine katkı sağladığını ve bu eğitimler sayesinde okuldaki diğer öğretmenlerle görüşme fırsatı elde ettiklerini dile getirmişlerdir. Bu sonuçlardan hareketle okul idaresi gözetimi ve denetiminde okul rehberlik servislerine eğitim-öğretim dönemi devam ederken belli aralıklarla aile eğitim programları düzenlemeleri önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Aile eğitimi
• veli görüşleri
• aile okulu projesi
• çocuk eğitimi
• okul-aile iş birliği

Kaynakça

1. Akbaşlı, S. ve Kavak, Y. (2008). Ortaöğretim okullarındaki okul aile birliklerinin görevlerini gerçekleştirme düzeyleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 1-21.
2. Aile Okulu Projesi. (2022). Aile okulu. https://aileokulu.meb.gov.tr/index.php/aile-okulu/ adresinden alınmıştır.
3. Arslan, A. ve Ulaş, A. H. (2022). Değer odaklı aile eğitim programının anne babalık becerilerine, aile iklimine ve değer odaklı yaşama etkisi. International Journal of New Approaches in Social Studies, 6(1), 88-109.
4. Ay, F. ve Şahan, G. (2018). Aile eğitimi kurslarının yetişkin eğitimi bağlamında etkililiğinin değerlendirilmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 66-86. http://dx.doi.org/10.29217/uujss.10
5. Aykol, B. G. ve Yıldırım, B. (2020). Öğretmen ve veli görüşlerine göre ailenin eğitime katılımı. Yıldız Journal of Educational Research, 5(1), 89-118. http://dx.doi.org/10.51280/yjer.2020.004
6. Bogenschneider, K., & Johnson, C. (2004). Family involvement in education: How important is it? What can legislators do? Wisconsin Family Impact Seminars, 19-29. https://evidence2impact.psu.edu/wp-content/uploads/2023/05/s_wifis20c02.pdf adresinden alınmıştır.
7. Carneiro, P. (2008). Equality of opportunity and educational achievement in Portugal. Portuguese Economic Journal, 7, 17-41. http://dx.doi.org/10.1007/s10258-007-0023-z
8. Çakır, E. ve Yavuz, M. (2020). Ortaokullarda aile katılımına yönelik okul müdürlerinin görüşleri. International Journal of Karamanoğlu Mehmetbey Educatioanal Research, 2(1), 17-34.

9. Çelenk, S. (2003). Okul başarısının ön koşulu: Okul aile dayanışması. İlköğretim-Online, 2(2), 28-34.
10. Dam, H. (2008). Öğrencinin okul başarısında aile faktörü. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 7(14), 75-99.
11. Dönmez, M. C. Y. B. ve Dönmez, B. (2008). Okul-aile iş birliğine ilişkin bir araştırma (İstiklal ilköğretim okulu örneği). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23), 98-115.
12. Ekiz, D. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri. Anı yayıncılık.
13. Epstein, J. (1992). School and family partnerships (Report No.6). Baltimore: The Johns Hopkins University, Center on Families, Communities, Schools and Children's Learning (ED 343 715).
14. Erdoğan, İ. (2000). Okul yönetimi ve öğretim liderliği. Sistem Yayıncılık.
15. Farkas, M. S. & Grolnick, W. S. (2010). Examining the components and concomitants of parental structure in the academic domain. Motivation and Emotion, 34, 266-279. http://dx.doi.org/10.1007/s11031-010-9176-7
16. Girişken, N. (1974). Çocuk eğitiminde ailenin etkisi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 5, 2-3.
17. Gunderson, T. L. (2004). The use of stress management in combination with parent training: An intervention study with parents of preschool children. [Doctoral dissertation]. Utah State University.
18. Hakan, A. (2001). İlköğretim okulu öğrencilerinin başarısında aile faktörü. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi.
19. Ilkım-Han, Ş. ve Kesik, C. (2023). Sınıf öğretmenlerinin milli eğitim bakanlığı aile okulu programından beklentileri ve görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 22(87), 1294-1308. http://dx.doi.org/10.17755/esosder.1277380
20. Keith, T. Z., Keith, P. B., Quirk, K. J., Sperduto, J., Santillo, S. & Killings, S. (1998). Longitudinal effects of parent involvement on high school grades: Similarities and differences across gender and ethnic groups. Journal of School Psychology, 36(3), 335-363.
21. Kılıç, Ç. (2010). Aile eğitim programları ve Türkiye'deki örnekleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 99-111.
22. Kıncal, R. Y. (1991). Okul aile birliğinin fonksiyonlarını gerçekleştirme düzeyi. [Yayınlanmamış doktora tezi]. Atatürk Üniversitesi.
23. Koçak, Y. (1991). Okul-aile iletişiminin engelleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(6),129-133.
24. Kuloğlu, A. ve Özer, M. (2023). Aile okulu projesi kapsamında öğretmenlerin projeye ve eğitici eğitimine ilişkin görüşleri. Electronic Journal of Social Sciences, 22(88),1615-1630. http://dx.doi.org/10.17755/esosder.1270899
25. Lewis, A. (1992). Helping young urban parents educate themselves and their children. ERIC/CUE Digest, 85,1-12.
26. Millî Eğitim Bakanlığı. (2022). Aile okulu projesi bülteni. https://aileokulu.meb.gov.tr/index.php/ services/ adresinden alınmıştır.
27. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
28. Özgan, H. ve Aydın, Z. (2010). Okul-aile iş birliğine ilişkin yönetici, öğretmen ve veli görüşleri. Education Sciences, 5(3), 1169-1189.
29. Peng, X., Sun, X., & He, Z. (2022). Influence mechanism of teacher support and parent support on the academic achievement of secondary vocational students. Frontiers in Psychology, 13, 1-17. http://dx.doi.org/10.3389/fpsyg.2022.863740
30. Rios-Aguilar, C., & Kiyama, J. M. (2012). Funds of knowledge: An approach to studying Latina(o) students' transition to college. Journal of Latinos and Education, 11(1), 2-16. http://dx.doi.org/10.1080/15348431.2012.631430
31. Sağbaş, N. Ö., Kamer, S. T., Eren, M. ve Özkaya, N. (2023). Aile okulu eğitimlerinin ailelere sağladığı katkılar. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 23(61), 647-669. https://doi.org/10.21560/spcd.vi. 1315214
32. Short, L. A. (2006). Impact of the effective Black parenting program on the behavior problems of African American preschool children. [Master’s dissertation]. University of Maryland.
33. Smith, T. B. (2008). A comparison of parent and teacher perceptions of parental involvement in elementary schools. [Doctoral dissertation]. Capella University.
34. Staton, J., Ooms, T. & Owen, T. (1991). Family resource, support and parent education programs: the power of a preventive approach. Politic Institute for Family Impact Seminars, Washington, DC.1-19.
35. Şahin, F. T. ve Özbey, B. U. S. (2007). Aile eğitim programlarına niçin gereksinim duyulmuştur? Aile eğitim programları neden önemlidir? Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 12(12), 7-12.
36. Şatır, S. (1996). Özel Tevfik Fikret lise öğretmenlerinin akademik başarıyla ilgili anne baba davranışları ve akademik başarı artırmaya yönelik anne-baba eğitim gereksiniminin belirlenmesi. [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
37. Tavil, Y. Z. ve Karasu, N. (2013). Aile eğitim çalışmaları: Bir gözden geçirme ve meta-analiz örneği. Eğitim ve Bilim, 38(168), 85-95.
38. Tümkaya, S. ve Çopur, E. (2020). Suriyeli ailelerin ilkokulda aile katılımına ilişkin öğretmen görüşleri. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29(3), 368-386.
39. Ünal, A., Yıldırım, A. ve Çelik, M. (2010). İlköğretim okulu müdür ve öğretmenlerinin velilere ilişkin algılarının analizi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (23), 261-272.
40. Yaşar-Ekici, F. (2017). Okul öncesi eğitim kurumlarındaki aile katılım çalışmalarına katılan ve katılmayan ailelerin çocuklarının sosyal beceri ve problem davranışları arasındaki ilişki. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(1), 543-562. https://doi.org/10.17218/hititsosbil.299033
41. Yavrutürk, A. R. (2024). Aile okulu projesi eğitimlerine katılan velilerin proje kazanımları ile ilgili görüşlerinin incelenmesi. Dumlupınar Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(1), 143-169.
42. Yaylacı, A. F. (1999). İlköğretim okullarında ailenin okula katılımı. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi] Ankara Üniversitesi.
43. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
44. Yıldırım, M. C. (2024). Yapay Zekâ Çağı’nda akademinin ve ailenin, okulu güçlendirme kapasitesi: Esnek okula doğru. Okul Yönetimi, 4(2), 138-141.
45. Yıldırım, M. C. ve Dönmez, B. (2008). Okul-aile iş birliğine ilişkin bir araştırma (İstiklal ilköğretim okulu örneği). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23), 98-115.