ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI

Işıl Büyükgebiz; Öcal Usta

ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI

Öz

Günümüzde tüm dünyada üniversitelerin eğitim-öğretim, araştırma ve toplum hizmeti olmak üzere üç temel işlev ve sorumluluğunun olması gerektiği kabul edilmektedir. Bu kapsamda toplumsal katkı üniversitelerin önemli işlev ve sorumluluklarından biridir. Toplumsal katkı uygulamaları topluma doğrudan veya dolaylı olarak sürdürülebilir kalkınma hedefleri doğrultusunda değer katan ve üniversitenin tüm paydaşlarının etkileşimi ve iş birliği ile gerçekleştirilen uygulamalar olmalıdır. Toplumsal katkı yaklaşım ve uygulamalarında paydaş katılımı önemlidir. Üniversitelerin en önemli iç paydaşları öğrencilerdir. Ayrıca üniversite sosyal sorumluğu yaklaşımı ile üniversitelerden sosyal sorumluluk bilinci yüksek bireyler yetiştirmeleri de beklenilmektedir. Bu nedenlerle araştırmamızda üniversitelerin iç paydaş öğrencilerinin toplumsal katkı konusunda algı ve düşünceleri belirlenmek amaçlanmış ve elde edilen sonuçlar değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Toplumsal katkı, üniversite sosyal sorumluluğu, kurumsal sosyal sorumluluk, sürdürülebilir kalkınma

Kaynakça

KAYNAKÇA Bampton, R. ve Maclagan, P. (2005). Why teach ethics to accounting students? A response to the skeptics. Business Ethics: A European Review, 14(3), 290-300.
Barnett, R. (2007). Recovering the civic university. Higher education and civic engagement: International perspectives. Ashgate Publishing Limited.
Basil, D. ve Erlandson, J. (2008). Corporate social responsibility website representations: A Longitudinal study of internal and external self-presentations. Journal of Marketing Communications, 14(2), 125-137.
Bilgili M. Y. ve Topal A. (2021). Sürdürülebilir yükseköğretim kurumları oluşturulmasında Talloires deklarasyonunun rolü ve önemi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 11(2), 417-424.
Binsardi, A. ve Ekwulugo, F. (2003). International marketing of British education: Research on the students’ perception and the UK market penetration. Marketing Intelligence & Planning, 21(5), 318-327.
Büyüköztürk, Ş. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. (22.Baskı). Pegem Akademi Yayıncılık.
Carroll, A. B. (1991). The pyramid of corporate social responsibility: Toward the moral management of organizational stakeholders. Business Horizons, 34(4), 39-48.
Chen, S.H., Nasongkhla, J. ve J. Donaldson, A. (2018). Strategic Planning Process Model for Developing Open Educational Resources. IJIET, 8(5): 362-368.
Crowther, D. ve Aras, G. (2008). Corporate social responsibility (1. Baskı). Ventus Publishing ApS.
Delanty, G. (2001). The university in the knowledge society. Organization Overviews, 8(2),149-153.

Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach (1. Baskı). Pitman.
Gibbs, P. (2002). From the invisible hand to the invisible hand-shake: Marketing higher education. Research in Post Compulsory Education, 7(3), 325-338.
Güleç İ. ve Demir S. (2023). Türk yükseköğretiminde toplumsal katkının kapsamı üzerine bir değerlendirme. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 6(1), 1-12.
Jonasson, J. T. (2008). Inventing tomorrow’s university. Who is to take the lead? (1. Baskı) Bononia University Press.
International Association of Universities (IAU). (2022). The Continuing Need for Internationalization of Higher Education. https://www.iau-aiu.net/Policy-Statements (Erişim tarihi: 24 Kasım 2023).
Isenmann, R. (2006). CSR Online: Internet-based communication. Management Models For Corporate Social Responsibility (1. Baskı, s. 246-253) içinde. Springer.
Karima, R., Oshima, Y. ve Yamamoto, K. (2006). Idenfication of subjects for social responsibility education at universities and present activity at the University of Tokyo. Environmental Sciences, 13(6), 327- 337.
Karimi, M.R. (2013).Designing the conceptual model of social responsibility of the Azad University by public relation role. African Journal of Business Management, 7(1),8-21.
Keskin, T. (2020). Kurumsal sosyal sorumluluk ile kurumsal itibar arasındaki ilişkiye yönelik bir araştırma. [Yüksek Lisans Tezi]. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Kitamura, Y. ve Hoshii, N. (2010). Education for sustainable development at universities in Japan. International Journal of Sustainability in Higher Education, 11(3), 202–216.
Kotler, P. ve Fox, K. (1995). Strategic marketing for educational institutions. New Jersey, Prentice-Hall. Kotler, P. ve Keller, K.L. (2009). Marketing management. (13. Baskı). Prentice-Hall.
Latif, K.F. (2018). The development and validation of stakeholder-based scale for measuring University social responsibility (USR). Soc. Indic. Res, 140, 511–547.
LealFilho, W. (2010). Teaching sustainable development at university level: Current trends and future needs. Journal of Baltic Science Education, 9(4), 273-284.
Mehta, S. R. (2011). Corporate social responsibility (CSR) and universities: Towards an integrative approach. International Journal of Social Science and Humanity, 1(4), 300-304.
Mitchell, R. (2011). Sustaining change on a Canadian campus: Preparing Brock University for a sustainability audit. International Journal of Sustainability in Higher Education, 12(1), 7–21.
Mohamed, A. T. E. (2015). A framework for university social responsibility and sustainability: The case of South Valley University Egypt. International Journal of Social, Behavioral, Educational, Economic, Business and IndustrialEngineering, 9(7), 2377- 2386.
Morsing, M. ve Schultz, M. (2006). Corporate social responsibility communication: Stakeholder information, response, and involvement strategies. Journal of Business Ethics, 15(4), 323-388.
Mosca, F. ve Civera, C. (2017). The evolution of CSR: An integrated approach symphonya. Emerging Issues in Management, (1), 16-35.
Muijen H. (2004a). Corporate social responsibility starts at university. Journal of Business Ethics, 53(1), 235-246.
Muijen, H. (2004b). Integrating value education and sustainable development into a Dutch university curriculum. International Journal of Sustainability in Higher Education, 5(1), 21-32.
Nejati, M., Shafaei, A., Salamzadeh, Y. ve Daraei, M. (2011). Corporate social responsibility and universities: A study of Top 10 World universities’ websites. Africal Journal of Business Management, 5 (2): 440-447.
Nuchprasop, K. ve Intarakamhang, U. (2018) A Causal relationship model of students’ participatory behavior towards university social responsibility. J. Behav. Sci.,13, 15–26.
Pachon, D. (2009). Aktaran Giuffre, L., Ratto, S.E. (2014). A new paradigm in higher education: University social responsibility (USR). Journal of Education& Human Development, 3(1), 231-238.
Reiser, J. (2008). University Social Responsibility definition. http://www.usralliance.org/resources/Aurilla_Presentation_Session6.pdf (Erişim tarihi:3 Kasım 2023).
Sanchez, R.G., Bolivar, M.P.R. ve Lopez-Hernandez, A.M. (2013) Online disclosure of university social responsibility: A comparative study of public and private US universities. Environmental Education Research, 19(6), 709-746.
Sanchez, R.G., Florez-Parra, J.M., Lopez-Perez, M.V. ve Lopez-Hernandez, A. M. (2020). Corporate governance and disclosure of information on corporate socialre sponsibility: An analysis of the top 200 universities in the Shanghai ranking. Sustainability, 12, 1549-1570.
Sankır, H. ve Sankır, Ş. (2017). Toplumsal değişim açısından üniversite- kent etkileşimi ve algısı: Bülent Ecevit Üniversitesi örneği. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 3, 473-483.
Segalas, J., Ferrer-Balas, D., Svanström, M., Lundqvist. U. ve Mulder, K.F. (2009). What has to be learnt for sustainability? A comparison of bachelor engineering education competences at three European universities. Sustainability Science, 4, 17-27.
Shaari, R., Sarip, A., Rajab, A. ve Zarina, Z.W. (2018). The impact of university social responsibility towards producing good citizenship: Evidence from Malaysia. Int. J. Organ. Leadersh. 7, 374–382.
Stephens, J.C., Hernandez, M. E., Román,M., Graham, A.C. ve Scholz, R.W. (2008). Higher education as a change agent for sustainability in different cultures and contexts. International Journal of Sustainability in Higher Education, 9(3), 317-338.
Van Der Walt, F. ve de Klerk, J.J. (2014). Workplace spirituality and job satisfaction. International review of Psychiatry, 26(3), 379-389.
Vukasovic, M. (2008). The integrity of higher education from esence to management. Proceedings of the Seminar of the Magna Charta Observatory, 19 September 2007, The Management of University Integrity. Bononia University Press, Bologna.
Yükseköğretim Kalite Kurulu. (2019) Toplumsal katkı. https://portal.yokak.gov.tr/kategori/toplumsal-katki-surecleri/ (Erişim tarihi:15 Eylül 2023).
Yavuzçehre, P.S. (2016). Üniversitelerin kentlerine etkileri: Denizli Pamukkale Üniversitesi örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(1), 235-250.
Yükseköğretim Kanunu. (1981). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/1.5.2547.pdf (Erişim tarihi: 12 Eylül 2023).

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İşletme

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Işıl Büyükgebiz ^*
0009-0004-0684-1473
Türkiye

Öcal Usta Bu kişi benim
0000-0002-4334-1513
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

21 Şubat 2025

Gönderilme Tarihi

9 Şubat 2025

Kabul Tarihi

21 Şubat 2025

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2025 Cilt: 6 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA33LK49XW

APA

Büyükgebiz, I., & Usta, Ö. (2025). ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 6(1), 54-83. https://izlik.org/JA33LK49XW

AMA

1.Büyükgebiz I, Usta Ö. ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi. 2025;6(1):54-83. https://izlik.org/JA33LK49XW

Chicago

Büyükgebiz, Işıl, ve Öcal Usta. 2025. “ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI”. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi 6 (1): 54-83. https://izlik.org/JA33LK49XW.

EndNote

Büyükgebiz I, Usta Ö (01 Şubat 2025) ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi 6 1 54–83.

IEEE

[1]I. Büyükgebiz ve Ö. Usta, “ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI”, İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, c. 6, sy 1, ss. 54–83, Şub. 2025, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA33LK49XW

ISNAD

Büyükgebiz, Işıl - Usta, Öcal. “ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI”. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi 6/1 (01 Şubat 2025): 54-83. https://izlik.org/JA33LK49XW.

JAMA

1.Büyükgebiz I, Usta Ö. ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi. 2025;6:54–83.

MLA

Büyükgebiz, Işıl, ve Öcal Usta. “ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI”. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, c. 6, sy 1, Şubat 2025, ss. 54-83, https://izlik.org/JA33LK49XW.

Vancouver

1.Işıl Büyükgebiz, Öcal Usta. ÜNİVERSİTELERDE İÇ PAYDAŞ ÖĞRENCİLERİNİN TOPLUMSAL KATKI UYGULAMALARI. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi [Internet]. 01 Şubat 2025;6(1):54-83. Erişim adresi: https://izlik.org/JA33LK49XW