Felsefede Sistemleştirme Dayatması Karşısında Heidegger’e Göre Karar’ın Değeri ve Kurtuluş’a Katkısı

Heidegger’in geç dönem felsefesi hep merak edilmiştir. Bu merakın altında Kurtarıcı Son Tanrı Fügesi bulunmaktadır. Bu yüzden kendisi, Olagelme’den (VomEreignis) Felsefe’ye katkı sunmak ister ve bir başyapıt kaleme alır. Söz konusu makalemiz, zikredilen meraktan felsefi kaygıya geçiş sıçramasıyla problemleştirmenin araştırma konusuna taşınmasının bir gereği olarak hazırlanmıştır ve Felsefe’yeOlagelme’den Katkılar kitabından beslenmektedir. Sistem ve Karar başlıklarının iddiaları ve birbirinin yerine geçme durumları irdelenmektedir. Modern çağda sistem ve sistemlerin yaygınlaşmasında, Bilimler’deki kesinlik düşüncesinin ve hakikatin önüne geçen yöntem algısının etkisi büyüktür. Bilim’in daha fazla kesinlik kazanması, O’nun (dasSeyn’in) terk edişi ve edilişinin pekiştirilmesi yüzündendir. Sistemleştirmeden ve nedensellikle düşünmekten ziyade Heidegger’de nelere Karar denildiği ve neden böyle bir ayrıma gidildiği araştırılmıştır. On bir Karar’ın değeri, karşılaştırma hâlinde seçikleştirilerek ortaya konulmaktadır. Heidegger’e göre felsefede revizyon yapılmalıdır. Zira felsefede sistemler dönemi bitmiştir ve yetkiden geçen Karar/lar dönemi yeniden hatırlanmalı veya hatırlatılmalıdır. En son kertede acziyet ve tehlike, karar ânıdır. Hölderlinci anlayışa göre nerede bir tehlike varsa orada sağaltıcı güç bulunur. Sağaltıcı gücün yani kurtuluşun olması için tehlike maksimum düzeye çıkmalıdır. Böylece bunalım dönemlerinde felsefe umut idesini yeşertebilecektir. Umut idesi felsefenin temellendirdiği sorularla kilit taşı sorularını içeriden aştığı Öteki Başlangıç’la imkân dairesine girecektir. Heidegger burada Karar kavramından yaratmayı ve temellendirmeyi kastetmektedir. Ancak bu yaratma, yaşantı kavramıyla ve makineleşmeyle yozlaşmış çağımızın tekrardan felsefî temellendirilmesini ve yorumlanmasını gerektirecektir. Karar, O’nun kendi kendinin zemininin burada olduğu mahaldir ve O’nun hakikati Son Tanrı Fügesi’ndefigürleşir. Son Tanrı, insanlığın kurtuluşudur. Zaten Heidegger’in son mülakatında söylediği de budur. Karar, düşünme etkinliğinin de merkezinde durmaktadır. Bu görev, nadir sayıdaki gelecekten gelecek Düşünür-Eğitmenler’in işidir. Gelassenheit metninde Heidegger; Bilim Adamı, Âlim ve Eğitmen diyaloğunda Nadirler’in karar ânının kilit taşı ve yol açıcıları olduklarını vurgulamaktadır. Neticede Karar, olağanüstü manada anlaşılır. Kararın/kararların fevkaladeliği, Kurtarıcı Son Tanrı fügesinin yolunu açmaktadır. Heidegger’de kurtuluş aslında Meister Eckhart’ın Salıverme basamaklandırmasıdır.

Heidegger’s late philosophy has always been curious. He wanted to contribute to Philosophy from being-existence and wrote a masterpiece. This article has been prepared as a requirement of moving this curiosity to a research topic. The claims of the System and Decision headings and their interchangeability have been wondered. It has been researched what is called a decision in Heidegger and why such a distinction is made. According to Heidegger, philosophy should be revised. Because the period of systems in Philosophy is over and the period of Decision/s that passed the authority should be remembered and reminded again. In the last instance, helplessness and danger is the moment of decision. According to the Hölderlinist understanding, wherever there is danger, there is a healing power. For there to be a curative power, namely Salvation, the danger must be maximized. Thus, in the Depression period, Philosophy will be able to cultivate the idea of Hope. The idea of hope will bring the questions grounded by philosophy and the keystone questions into possibilities with the Other Beginning, in which it transcends from within. Here, Heidegger means creation and grounding by the concept of Decision. However, this creation, experience and mechanization require a philosophical grounding and interpretation of our corrupt age again. Decision is the place where Seyn’s own ground is here, and Seyn’s truth is embodied in the Last God fugue. By Decision here is meant creation and grounding. Be-ing’s (Seyn’s) own ground is here, and Be-ing’s (Seyn’s) truth is embodied in the Last God fugue. The last god is the salvation of humanity. This is Heidegger’s last interview. Decision stands at the center of thinking activity. This quest is the job of a rare number of Future Thinkers -Instructors. Ultimately, the Decision is understood in an extraordinary sense. The extraordinariness of the decision or decisions paves the way for the Last Savior God Fuge. Salvation in Heidegger is actually Meister Eckhart’s releasement cascade.