Astronomi Öğretiminde İki Farklı Yöntemin Deneysel Olarak Karşılaştırılması
Öz
Bu çalışmada astronomi öğretiminde yaygın olarak kullanılan sanal gerçeklik programlarıyla öğretim (SGÖ) ile fiziksel[1] modellerle öğretim (FMÖ) yöntemlerinin etkililiği deneysel olarak karşılaştırılmıştır. Çalışma gerçek deneme modellerinden yarı-deneysel yapıda olup, Türkiye’nin Karadeniz Bölgesinde bir üniversitenin eğitim fakültesinde öğrenim görmekte olan 106 Fen Bilimleri öğretmen adayıyla gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından daha önce geliştirilmiş olan Astronomi Başarı Testi (ABT) kullanılmıştır. FMÖ ve SGÖ gruplarının kendi içinde ABT puanlarının ölçümlere göre anlamlı şekilde değişip değişmediğini belirlemek için parametrik analiz tekniklerinden bağımsız gruplar için tek faktörlü varyans analizi (One-Way Anova) tekniği kullanılırken, FMÖ ve SGÖ grupları arası karşılaştırmalar için tekrarlı ölçümler için karışık desenli ANOVA tekniği kullanılmıştır. Veri analizi sonucunda her iki grupta da uygulanan yöntemin öğretmen adaylarının astronomi konularına ilişkin akademik başarılarını artırdığı fakat kalıcılığını sağlamada başarılı olamadığı belirlenmiştir. Fakat FMÖ yönteminin SGÖ yöntemine göre daha etkili olduğu görülmüştür. Bu nedenle astronomi eğitiminde fiziksel modellerin kullanımının ve üretiminin yaygınlaştırılması önerilmektedir.
[1] “Fiziksel model” kavramı uluslararası literatürde “hands-on model” olarak geçen kavramın yerine kullanılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Astronomi,sanal gerçeklik,fiziksel model,alternatif kavram,başarı
Kaynakça
- Aktamış, H. ve Arıcı, V. A. (2013). Sanal Gerçeklik Programlarının Astronomi Konularının Öğretiminde Kullanılmasının Akademik Başarı ve Kalıcılığa Etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 58-70.
- Aslan, Z. ve Doğdu, S. (1993). Eğitim teknolojisi uygulamaları ve eğitim araç-gereçleri. Ankara: Tekışık Ofset.
- Barron, A. E. ve Orwig, G. W. (1997). New technologies for education: a beginner’s guide. Libraries Unlimited Inc, USA.
- Bass, K. M., Danielle, Y. ve Julia, H. (2011). The effect of raft hands-on activities on student learning, engagement, and 21st century skills. RAFT Student Impact Study. Rockman et al, 2011. Retrieved from http://www.raft.net/public/pdfs/Rockman-RAFT-Report.pdf (Erişim: 7 Aralık 2016).
- Bisard, W. J., Aron, R. H., Francek, M. A. ve Nelson, B. D. (1994). Assessing selected physical science and earth science misconceptions of middle school through university pre-service teachers: Breaking the science ‘misconception cycle’. Journal of College Science Teaching, 24(1), 38-42.
- Bolat, M. (2016). The Development and Implementation of a Model for Teaching Astronomy to Deaf Students. Journal of Education and Training Studies, 4(7), 14-27.
- Bredderman, T. (1982). What research says: Activity science-the evidence shows it matters. Science and Children, 20(1), 39-41.
- Brooks, R. C. (1988). Improving student science achievement in grades 4-6 through hands-on materials and concept verbalization. (ERIC DocumentReproduction Service No. ED 317 430)
- Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-151.
- Can, A. (2014). SPSS İle Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi, Ankara: Pegem Akademi.