Araştırma Makalesi

Yaşam Becerileri Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Cilt: 6 Sayı: 4 24 Ağustos 2017
PDF İndir
TR EN

Yaşam Becerileri Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırmanın amacı bireyler için önemli olan yaşam becerilerinin ölçülmesine imkân verebilecek geçerliği ve güvenirliği sağlanmış “Yaşam Becerileri Ölçeği’ni (YBÖ)” geliştirmektir. Araştırmanın çalışma grubunu Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesinde farklı sınıf düzeylerinde öğrenim gören 493 lisans öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışma grubundan elde edilen verilerle 30 maddeden oluşan ölçeğin son halinin faktör analizi için uygunluğunun test edilebilmesi için Kaiser-Meyer Olkin (KMO) katsayısı hesaplanmış ve Barlett’s Sphericity testi uygulanmıştır. Ölçek üzerinde yapılan Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) sonucunda ölçeğin beş faktörden oluştuğu ve toplam varyansın % 47.70’ini açıkladığı anlaşılmıştır. Ölçeğin tamamının Cronbach’s Alpha içtutarlılık katsayısı ise 0,90’ dur. Alt faktörlerin Cronbach’s Alpha içtutarlılık katsayıları ise SDBÇ faktörü için 0.82, EÖF faktörü için 0.77, KVPÇ faktörü için 0.72, YED faktörü için 0.73, İKAİ faktörü için 0.66 olarak hesaplanmıştır. Ölçeğin bu haliyle yapılan ikinci uygulamadan elde edilen verilerle yapılan doğrulayıcı faktör analizi (DFA) sonuçlarına göre ölçek için belirlenen beş farklı yapının doğru olduğu tespit edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

Öğretmen Yetiştirme,Yaşam Becerileri Eğitimi,Ölçek,Geçerlik,Güvenirlik

Kaynakça

  1. Abaan, S. & Altıntoprak, A. (2005). Nurses’ perceptions of their problem solving ability : analysis of self apprasials. Journal of Hacettepe University School of Nursing (2005) 62-76.
  2. Altıntaş, E. & Özdemir, A. Ş. (2014). Geliştirilen farklılaştırma yaklaşımının öğrencilerin yaratıcı düşünme becerileri üzerindeki etkisi. K. Ü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23 (2), 825-842.
  3. Akya, Z. (2006). Öğrenim teknolojileri ve materyal geliştirme (2. Baskı). (Ankara: Pegem Akademi.
  4. Boysan, M. (2012). Üniversite öğrencilerinde erken dönem uyumsuz şemalar, başa çıkma stilleri ve öznel iyi oluş arasındaki ilişkilere yönelik bir model sınaması. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Programı. Ankara.
  5. Cole, D. A. (1987), “Utility Of Confirmatory Factor Analysis in Test Validation Research” Journal of Consulting and Clinical Psychology, 55, 1019-1031.
  6. Coughlan, A. (2007). LEARNING TO LEARN. Creative thinking and critical thinking. DCU Student Learning Resources. 13.04.2017 tarihinde http://dcn.dementiaelevator.ie/wp-content/uploads/sites/3/2014/09/creativeandcritical-1.pdf adresinden ulaşılmıştır.
  7. Dökmen, Ü. (2012). Sanatta ve Günlük Yaşamda İletişim Çatışmaları ve Empati. Ankara: Remzi Kitabevi.
  8. Erdoğan, İ. (2011). İletişim anlamak. Ankara: Pozitif Matbaacılık.
  9. Ersoy, E. & Başer, N. (2011). İlköğretim ikinci kademede eleştirel düşünmenin yeri. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2 (1), 1-10.
  10. Gulhane, T. F (2014). Life skills Development through school education. IOSR Journal of Sports and Physical Education (IOSR-JSPE), 1(6), 28-29.

Kaynak Göster

APA
Bolat, Y., & Balaman, F. (2017). Yaşam Becerileri Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(4), 22-39. https://doi.org/10.15869/itobiad.323682