Araştırma Makalesi

Yükseköğretimde Öğretimsel Algı ve Uygulamalar Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Cilt: 6 Sayı: 5 7 Aralık 2017
Özge Ceren Çelik , Ülker Akkutay
PDF İndir
TR EN

Yükseköğretimde Öğretimsel Algı ve Uygulamalar Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışma, Yükseköğretimde Öğretimsel Algı ve Uygulamalar Ölçeği’ni Türkçe’ye uyarlamayı amaçlamaktadır. İki ölçekten oluşan ölçme aracı toplam 152 öğretim elemanına uygulanmıştır. İlk olarak, Yükseköğretimde Öğretimsel Algı Ölçeği için yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, modelin veriye yeterli düzeyde uyum sergilemediğine işaret etmiştir. Bu nedenle, veri açımlayıcı faktör analizi yöntemiyle yeniden analiz edilmiştir. Ölçümlere ilişkin hesaplanan iç tutarlılık katsayısı .90 olarak bulunmuştur. Ölçme aracının ikinci bölümünü oluşturan Yükseköğretimde Öğretimsel Uygulamalar Ölçeği’nden elde edilen ölçümler üzerinde yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonuçları, modelin veriye yeterli düzeyde uyum sergilediğine işaret etmiştir. Ölçümlere ilişkin elde edilen iç tutarlılık katsayısı .93 olarak bulunmuştur. Sonuç olarak, elde edilen bulgular ölçme aracının öğretmen yetiştirmede Türk öğretim elemanlarının algı ve uygulamalarını belirlemede geçerli ve güvenilir biçimde kullanılabileceğini ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

Bireysel Farklılıklar,Farklılaştırılmış Öğretim,Ölçek Uyarlama,Doğrulayıcı Faktör Analiz

Kaynakça

  1. Akıllı, M. Keskin, H. K. & Ay, Ş. (2017). Farklılaştırılmış Fen Deneylerini Değerlendirme Sürecinin Öğrencilerin Fene Karşı Tutum ve Motivasyonları Üzerindeki Etkisi. Kafkas Üniversitesi, e – Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 51-56.
  2. Avcı, S., Yüksel A., Soyer M. & Balıkçıoğlu, S. (2009). The cognitive and affective changes caused bye the differentiated claaroom environment designed fort he subject of poetry. Educational Sciences: Theory & Practice, 9 (3), 1069-1084. Beler, Y. (2010). Farklılaştırılmış öğretim ortamının sınıf yönetimine ve öğrencilerin başarısına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
  3. Bravmann, S. (2004). Two, four, six, eight, let’s all differentiate. Differential education: Yesterday, today, and tomorrow. New Horizons for Learning. http://education.jhu.edu/PD/newhorizons/strategies/topics/Differentiated%20Instruction/differentiate/ sayfasından erişilmiştir.
  4. Burns, J. P. (2004). An analysis of the Implementation of differentiate instruction in a middle school and high school and the effects of implementation on curriculum content and student achievement. Unpublished doctoral dissertation. Seton Hall University.
  5. Çalık, T., & Sezgin, F. (2005). Küreselleşme, bilgi toplumu ve eğitim. Kastamonu Eğitim Dergisi. 13(1), 55-66.
  6. Çam, Ş. S. (2013). Öğretmenlerin farklılaştırılmış öğretim yaklaşımını uygulama ve buna ilişkin yetkinlik düzeyleri (Yayımlanmamış doktora tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir.
  7. Gould, H. C. (2004). Can novice teachers differentiate instruction? Yes, they can! New Horizons for Learning. http://education.jhu.edu/PD/newhorizons/strategies/topics/Differentiated%20Instruction/novice/ sayfasından erişilmiştir.
  8. Gregory, G., & Chapman, C. (2002). Differentiated instructional strategies: One size doesn't fit all. USA: Corwin Press.
  9. Hall, T., Strangman, N., & Meyer A. (2003). Differentiated instruction and implication for UDL implementation. Wakefield, MA: National Center on Accessing the General Curriculum. http://aim.cast.org/learn/historyarchive/backgroundpapers/differentiated_instruction_udl#.U9bE2U3lqP8 sayfasından erişilmiştir.
  10. Hambleton, R. K., & Patsula, L. (1999). Increasing the validity of adapted tests: Myths to be avoided and guidelines for improving test adaptation practices. Journal of Applied Testing Technology, 1(1), 1-16.

Kaynak Göster

APA
Çelik, Ö. C., & Akkutay, Ü. (2017). Yükseköğretimde Öğretimsel Algı ve Uygulamalar Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(5), 2647-2669. https://doi.org/10.15869/itobiad.346303