Ritüele Dönüşen Mutfak: Mevlevi Mutfağı

Mevlevilik anlayışında mutfak hem dervişlerin maddi olarak beslendiği hem de derviş adaylarının ruhsal eğitim alıp bilgi ve görgü olarak olgunlaştırıldığı yer olma özelliğine sahip olması bakımından büyük öneme sahipti. Burada hem sanat hem de Mevlevi anlayış öğrenilirdi. Mutfağın bu özel maksadına uygun olarak “değerli, şerefli” anlamına gelen “şerif” sıfatı kullanılarak tekkedeki adı Matbah-ı Şerif olmuştur. Mevlana’nın Mevlevilik anlayışı içerisinde manevi beslenmeye olan vurgusu, eserlerinde yiyeceklerle Allah aşkı arasında benzerlik kurması, mutfağın eğitim yeri olarak kullanılması ve Mevlevi kültürünün yiyecek ve beslenmeye yükledikleri derin anlamlar önemli görülmüştür. Bu çalışma ile Mevlevi mutfak kültürünün sahip olduğu özellikler ve Anadolu mutfak kültüründe var olan mutfağa, beslenmeye ve yiyeceklere atfedilen anlamları ve farklı bakış açılarını belirtmek amaçlanmıştır.

In Mevlevism, the kitchen had a great importance both as the place where the dervishes were fed and where the dervish candidates were being matured with knowledge and manners by receiving spiritual education. Here both art and Mevlevi mysticism were learned. In accordance with this special purpose of the kitchen, the name of the kitchen in the dervish lodge had become "Matbah-ı Şerif" by using the name "serif" meaning "valuable, honorable". Mevlevism founder Mevlana's emphasizing on spiritual nourishment, finding similarities between the love of God and food in his works,  reflecting his vast culture on the culinary and food have a specific importance  in reflecting a different point of view on food and nutrition. This study aims to describe the characteristics of Mevlevi culinary culture; the rich culinary culture we have today; the attribution to nourishment and food and to signify different point of views.