Araştırma Makalesi

Bağlamada Eser Yorumlama Tekniklerinin İncelenmesi

Cilt: 9 Sayı: 2 30 Haziran 2020
PDF İndir
EN TR

Bağlamada Eser Yorumlama Tekniklerinin İncelenmesi

Öz

Günümüzde halk müziği ezgileri, usta icracıların elinde tekrardan yaratılmaktadır. Bu ezgiler; yorumcuların yetenekleri, duyguları ve beslendikleri ekol vb. etkenler sonucunda zaman içerisinde dönüşebilmektedir. Sunulan yorumların müzikal detaylarının saptanarak çalgı eğitiminde kullanılabilirliğinin tespit edilmesinin bağlamada eser icracılığını geliştirilebileceği düşünülmektedir. Bu araştırmada “Belgesel Tarama Yöntemi” kullanılmış ve TRT repertuvarında bulunan halk müziği ezgilerinden uzman görüşüne başvurularak saptanan beş eserin altı yorumcu tarafından icraları ele alınmıştır. Araştırmanın evreni, TRT repertuvarında notası yer alan ve değişik biçimlerde yorumlanmış ezgilerden oluşurken örneklem ise uzman görüşüne başvurularak saptanan beş eserden oluşmaktadır. “Betimsel Analiz Yöntemi” kullanılarak veri analizi yapılan araştırmada, yorumcuların icraları notaya alınıp TRT repertuvarında kayıtlı notalarla karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgular yorumlanarak sonuçlar ve öneriler oluşturulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Bağlama,Halk Müziği,Eser Yorumlama,Yöresel İcra,Müzik Eğitimi

Kaynakça

  1. Açın, Cafer (1994). Enstrüman Bilimi (1. Baskı). İstanbul: Yenidoğan Basımevi.
  2. Açın, Cafer (2000). Standart Bağlama Ailesi ve Bağlama Düzenlerinin Bağlamaya Yağmış Olduğu Etkiler. (Derleyen: Salih Turhan). Türk Halk Müziğinde Çeşitli Görüşler (s. 397- 408). Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı.
  3. Algı, Soner (2013). Müzik Öğretmeni Yetiştiren Kurumlarda Geleneksel Türk Sanat Müziği Destekli Bağlama Öğretiminin Öğrencilerin Bağlama Çalma Becerisi ve Tutumlarına Etkisinin İncelenmesi. Doktora Tezi, NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
  4. Birdoğan, Nejat (1988). Notalarıyla Türkülerimiz (1. Baskı). İstanbul: Özgür Yayın-Dağıtım.
  5. Gazimihal, Mahmut R. (1975). Ülkelerde Kopuz ve Tezeneli Sazlarımız (1. Baskı). Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
  6. Göksu, Arda (2014). Geleneksel Türk Çalgı Müziği Üst Düzey İcracılarının Performans Gelişim Süreci ile Devlet Konservatuvarları Çalgı Eğitiminde Kullanılan Öğretim Yöntemleri Üzerine Karşılaştırmalı Bir Araştırma. Doktora Tezi, ERCİYES ÜNİVERSİTESİ Güzel Sanatlar Enstitüsü, Kayseri.
  7. Ögel, Bahaeddin (1991). Türk Kültür Tarihine Giriş (2. Baskı). Ankara: Başbakanlık Basımevi.
  8. Özdemir, G. Bişak (2018). Geleneksel Türk Sanat Müziğinde Yorumu Etkileyen Faktörler. Atlas International Refereed Journal On Social Sciences, 4 (12), 979- 985.
  9. Parlak, Erol (2000). Türkiye’de El ile (Şelpe) Bağlama Çalma Geleneği ve Çalış Teknikleri (1. Baskı). Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  10. Uçan, Ali (2018). Müzik Eğitimi Temel Kavramlar – İlkeler – Yaklaşımlar ve Türkiye’deki Durum (4. Baskı). Ankara: Arkadaş Yayınevi.

Kaynak Göster

APA
Apaydın, A. K., & Algı, S. (2020). Bağlamada Eser Yorumlama Tekniklerinin İncelenmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(2), 1665-1683. https://doi.org/10.15869/itobiad.609722