The Corpus Linguistics Analysis of Covid-19 Discourses on Twitter

Öz

This study aims to examine Twitter discourses on Covid-19 during the first outbreak of the disease in Turkey (March 2020). A portion of Twitter messages shared after the appearance of the disease in Turkey was assembled into a special corpus of 259 thousand words. This special corpus was used in a pilot analysis using a CL software called Wordsmith (Seventh Version). The findings of the pilot analysis were categorised into semantic units vis-à-vis visavis the literature on risk communication. Feelings aroused by each semantic unit were examined in consideration of the social and cultural context and the results were reported. The findings reveal that Twitter messages as to Covid 19 are primarily aimed to inform as well as denote such feelings as threat, confidence, concern and solidarity. Also, a considerable amount of Twitter messages are found to possess humourous features in line with the entertainment objective of social media tools.

Anahtar Kelimeler

• Covid 19
• Turkey
• Twitter
• Corpus Linguistics
• Semantics

Twitter’da Covid 19 Söylemlerinin Derlem Dilbilim Yöntemi ile İncelenmesi

Öz

Bu çalışma Covid 19 salgınının Türkiye’de ilk olarak görülmeye başladığı tarihlerde (Mart 2020) konu ile ilgili Twitter paylaşımlarını incelemektedir. Salgının ilk kez Türkiye’de görülmesiyle birlikte sosyal medyada konu ile ilgili yapılan paylaşımların bir kısmı, özel bir yazılım ile bir araya toplanarak 259 bin kelimelik özel bir derlem elde edildi. Bu derlem, Wordsmith adlı derlem dilbilim programı kullanarak ön incelemeye tabi tutuldu. Ön inceleme sonucunda elde edilen kelimeler risk iletişimi alan yazını dikkate alınarak semantik gruplara ayrıldı. Her bir semantik grup kelimelerin uyandırdığı duygular, sosyal ve kültürel bağlam dikkate alınarak incelendi ve raporlandı. Elde edilen bulgular Covid 19 salgını ile yapılan paylaşımların öncelikle bilgilendirme amacını taşıdıklarını vetehlike, güven, endişe ve dayanışma duygularını ifade ettiklerini göstermektedir. Ayrıca paylaşımların önemli bir kısmının sosyal medyanın eğlendirme amacına uygun olarak mizah özellikleri de taşıdıkları saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Covid 19
• Türkiye
• Twitter
• Derlem Dilbilim
• Semantik

Kaynakça

1. Aghaei, S., Nematbakhsh, M. A., & Farsani, H. K. (2012). Evolution of the world wide Web: From Web I Web 4.0. International Journal of Web, 3(1), 1-10.
2. Aliza, R. (2017, 7 Kasım). “Tweeting Made Easier”, Erişim adresi: https://blog.twitter.com/official/en_us/ topics/product/2017/tweetingmadeeasier.html
3. Anderson, P. (2007). All that glisters is not gold -- Web 2.0 and the librarian. Journal of Librarianship and Information Science, 39(4), 195–198.
4. Aydın, A. (2020). Post-Truth dönemde sosyal medyada dezenformasyon: Covid-19 (yeni koronavirüs) pandemi süreci. Asya Studies , 4(12), 76-90.
5. Baker, P. (2006). Using corpora in discourse analysis. London, UK: Continuum.
6. Baker, P. (2005). Representations of Islam in British broadsheet and tabloid newspapers 1999-2005. Journal of Language And Politics, 9, 310-338.
7. Bostan, S., Erdem, R., Öztürk, Y.E., Kılıç, T. ve Yılmaz, A. (2020). The Effect of Covid-19 pandemic on the Turkish society. Electron Journal of General Medicine, 17(6), 1-8.
8. Bozkurt, A. (2020). Koronavirüs (Covid-19) pandemi süreci ve pandemi sonrası dünyada eğitime yönelik değerlendirmeler: Yeni normal ve yeni eğitim paradigması. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(3), 112-142.

9. Bozkurt, Y., Zeybek, Z., Aşkın, R. (2020). Covid-19 pandemisi: psikolojik etkileri ve terapötik müdahaleler. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(37), 304-318.
10. Chan, A., Nickson, C.P., Rudolph, J.W., Lee, A. & Joynt, G.M. (2020). Social media for rapid knowledge dissemination: early experience from the Covid-19 pandemic. Anaesthesia, 75(12), 1579–1582.
11. Content is king by Bill Gates. (2010, 31 Mayıs). Erişim adresi: https://www.craigbailey.net/content-is-kingby- bill-gates/
12. Corley, C., Cook, D., Mikler, A. ve Singh, K. (2010). Using web and social media for influenza surveillance. Advances in Computational Biology, 680, 559-564.
13. Covello, V., McCallum, D. ve Pavlova, M. (1989). Principles and guidelines for improving risk communication.
14. Covello, V., McCallum, D., Pavlova, M. (ed) Effective risk communication: the role and responsibility of government and nongovernment organizations içinde (s. 3-16). New York: Plenum Press.
15. Covello, S. (2001). Risk communication: evolution and revolution. Wolbarst, T. (ed), Solutions to an environment in peril, içinde (s. 164–178). Baltimore: John Hopkins University Press.
16. Covello, S. (1998). Risk perception, risk communication, and EMF exposure: Tools and techniques for communicating risk information. Matthes R. ve diğerleri (ed). Risk perception, risk communication, and ıts application to EMF exposure: Proceedings of the world health organization/ICNRP International Conference içinde (s.179-214). Vienna: Internatonal Commission on Non-Ionizing Radiation Protection.
17. Devren Y. (2011). Seçim kampanyalarında geleneksel medya, i̇nternet ve sosyal medyanın kullanımı, Ankara: Başlık Yayın Grubu. Digital 2020: Turkey. (2020, 18 Şubat), Erişim Adresi: https://datareportal.com/reports/digital-2020-turkey Digital 2020 Global Overview Report. (2020, 30 Ocak), Erişim Adresi: https://datareportal.com/reports/ digital-2020-global-digital-overview
18. Efe, İ, Yerlikaya, T, Akdemir K.H. (2021). Pandemi sürecinde yabancı medya ajanslarının twıtter paylaşımlarının içerik analizi: BBC Türkçe, DW Türkçe ve Independent Türkçe örnekleri. Erciyes İletişim Dergisi, 8(1), 87-112.
19. Expósito, M. M., Oviedo-García, M.A. and Castellanos-Verdugo, M. (2017). How to measure engagement in Twitter: advancing a metric. Internet Research, 27(5), 1122-1148.
20. Fischhoff, B. (1995). Risk perception and communication unplugged: 20 years of progress. Risk Anal, 15(2), 137–145.
21. Gamhewage, G. (2014). An Introduction to Risk Communication. Erişim adresi: https://www.who.int/riskcommunication/ introduction-to-risk-communication.pdf?ua=1
22. Gamhewage, G. (2015, November). Risk Communication. EU Scientific Seminar 2013’de sunulan bildiri, Luxembourg: Publications Office of the European Union. Erişim Adresi: https://ec.europa.eu/energy/sites/ ener/files/documents/seminar_proceedings_radiation_protection_series_ndeg_rp182.pdf
23. Gee, J. P. (2011). An introduction to discourse analysis theory and method, Oxon: Routledge. Genel, M.G. (2012). Siyasal i̇letişim kampanyalarında sosyal medyanın kullanımı: 12 Haziran 2011 seçimleri “Twitter” örneği. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 2(4), 23-31.
24. Gümüşgül, O. ve Aydoğan, R. (2020), Yeni tip koronavirüs-Covid 19 kaynaklı evde geçirilen boş zamanların ev içi rekreatif oyunlar ile değerlendirilmesi. Spor Eğitim Dergisi, 4(1), 107-114.
25. Hunston, S. (2002). Corpora in applied linguistics, Cambridge, UK: Cambridge University Press.
26. Kata, A. (2010). A postmodern pandora’s box: anti-vaccination misinformation on the internet. Vaccine, 28, 1709–1716.
27. Mcenery, T. & Wilson, A. (2001). Corpus linguistics: and introduction,(2nd Ed.), Edinburgh: Edinburgh University Press.
28. Mcallister, S. M. (2009). Fulfilling the dialogic promise: A ten-year reflective survey of dialogic internet principles. Public Relations Review, 35(3), 320–322.
29. McKie, D. & Heath, R. L. (2016). Public relations as a strategic intelligence for the 21 st century: Contexts, controversies and challenges. Public Relations Review, 42, 298–305.
30. Mendi, B. (2015). Role of social media in health communication: current practices in the world and Turkey. Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 11(44), 275-290.
31. Özçi̇ftçi̇, Ü. (2020). Covid-19 pandemisinin sosyal yaşam ve etik düzlem üzerine etkileri: bir değerlendirme çalışması. Anatolian Clinic the Journal of Medical Sciences (Special Issue on Covid 19), 25, 142-153.
32. Palenchar, M. J. & Heath, R. L. (2007). Strategic risk communication: adding value to society. Public Relations Review, 33, 120–129.
33. Park, H., Reber, B.H. & Chon, M. (2016). Tweeting as health communication: health organizations’ use of Twitter for health promotion and public engagement. Journal of Health Communication, 21(2), 188-198. Pew Research Center, Web 2.0., Erişim Adresi:http://www.pewinternet.org/topics/Web-20
34. Social Media Update 2014, (2020, 24 Nisan), Erişim Adresi: https://www.pewresearch.org/internet/2015/01/09/ social-media-update-2014/.
35. Sayılganoğlu, S. (2018). Kurumsal iletişim bağlamında belediyelerde kurumsal Twitter hesabı kullanımı. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3(2), 389-406.
36. Slovic, P. (1987). Perception of Risk. Science. 236-280.