Lies, Stories, and Arguments: Can A Callipolis Exist Without the Noble Lie?

Öz

During the second half of 20th century, Plato’s presentation of a theory of citizenship and government in the Republic has been accused of being totalitarian, racialist, and anti-egalitarian. In particular, the use of a noble lie as a propaganda tool to persuade citizens about a congenital politic and economic hierarchy has rightly been subjected to intense criticism. Although Plato would not be completely acquitted of all the charges against him, linguistic and logical analyses of the epistemic status and persuasive power of the noble lie can furnish one with a deeper comprehension of Plato’s philosophical purpose. I argue that (i) the noble lie is devised to motivate those who are educated to become philosopher-rulers to work for the good of the Callipolis and its citizens and that (ii) Plato did not expect the noble lie to be enough to persuade either the philosopher-rulers or the rest of the citizens about the goodness and advantages of the government of the Callipolis. This story can be used either for having those of the common people who read Plato’s Republic understand his ideal or for persuading the future citizens of Callipolis who are unpersuadable by rational arguments, should that ever come to be. In conclusion, this study seeks to establish Plato’s awareness of the facts that the noble lie does not ensure the foundation or stability of the Callipolis and that the noble lie is thus neither sufficient nor necessary for Plato’s political ideal.

Anahtar Kelimeler

• Plato
• Republic
• noble lie
• Callipolis
• philosopher-rulers

Yalanlar, Hikayeler ve Argümanlar: Asil Yalansız Bir Kallipolis Mümkün mü?

Öz

20. yüzyılın ikinci yarısında Platon’un Devlet’te ortaya koyduğu vatandaşlık ve yönetim teorisi totaliter, ırkçı ve eşitlikçilik karşıtı olmakla suçlanmıştır. Özellikle ulus ve yurttaş kimliği yaratmak için yönetici elitler tarafından kurgulanması öngörülen asil yalan hikayesinin vatandaşları doğuştan gelen politik ve ekonomik bir hiyerarşiye inandırmak için bir propaganda aracı gibi kullanılması haklı olarak yoğun eleştirilere maruz kalmıştır. Platon’u yukarıdaki suçlamalar karşısında tamamen aklamayacak olsa bile, asil yalanın epistemik statüsü ve ikna etme gücü hakkında yapılacak dilsel ve mantıksal analizler bize Platon’un felsefi amacına dair kapsamlı bir resim sunabilir. Bu bağlamda, (i) asil yalanın filozof-yönetici olmak için eğitilecekleri Kallipolis’in ve vatandaşların iyiliği için çalışmaya yönlendirmek için kurgulanmış olduğu; (ii) Platon’un bu yalanla ne kendini tamamıyla gerçekleştirmiş filozof-yöneticilerin ne de halkın geri kalanının Kallipolis’in yönetim biçiminin iyiliği ve yararı konusunda ikna olmasını beklemediği iddia edilecektir. Bu hikâye hem Devlet’i okuyacak sıradan halkın Platon’un idealini anlaması için hem de eğer bir gün Kallipolis kurulacaksa rasyonel argümanları anlayamayacak vatandaşları ikna etmek için kullanılabilir. Sonuç olarak, bu makale Platon’un asil yalanın ideal devletinin ne kuruluşu ne de istikrarlı bir şekilde sürdürülmesi için güvence sağlayamayacağının farkında olduğunu, asil yalanın politik ideali için ne zorunlu ne de gerekli olduğunu göstermeyi hedeflemektedir.

Anahtar Kelimeler

• Platon
• Devlet
• asil yalan
• Kallipolis
• filozof-yöneticiler

Kaynakça

1. Adam, James. The Republic of Plato, 2 Cilt. New York: Cambridge University Press, 2009. google scholar
2. Andrew, Edward. “Equality of Opportunity as the Noble Lie.” History of Political Thought 10, 1989: 577-595. google scholar
3. Annas, Julia. “Plato’s ‘Republic’ and Feminism.” Philosophy 51 (1976): 307—21. google scholar
4. Appleton, R. B. “The Deus ex Machina in Euripides.” The Classical Review 34 (1920): 10-14. google scholar
5. Baima, Nicholas R. “Republic 382A—D: On the Dangers and Benefits of Falsehood,” Classical Philology 112 (2017): 17-18. google scholar
6. Brown, Lesley. “How Totalitarian is Plato’s Republic?.” Essays on Plato’s Republic. Derleyen Erik Nis Ostenfeld, 13-17. Aarhus University Press, 1998. google scholar
7. Burnet, John. Platonis Opera, 5 Cilt. Oxford: Clarendon Press, 1900—1907. google scholar
8. Chondros, T.G. “‘Deus-Ex-Machina’ Reconstruction and Dynamics.” International Symposium on History of Machines and Mechanisms. Derleyen M. Ceccarelli, 87-104. Dordrecht: Springer, 2004. google scholar

9. Cornford, Francis Macdonald. The Republic of Plato. Oxford: Oxford University Press, 1951. google scholar
10. Jacques Derrida. Dissemination. Çeviren Barbara Johnson. London: Athlone Press, 1981 google scholar
11. Dobbs, Darrell. “Choosing Justice: Socrates’ Model City and the Practice of Dialectic.” The American Political Science Review 88 (1994): 263—77. google scholar
12. Dombrowski, D. “Plato’s Noble Lie,” History of Political Thought 18 (1997): 565—78. google scholar
13. Ferrari, G. R. F. ve Griffith, Tom. Plato:The Republic. Cambridge: Cambridge University Press, 2000. google scholar
14. Frank, Jill. Poetic Justice: Rereading Plato’s Republic. Chicago, London: The University of Chicago Press, 2018. google scholar
15. Fontenrose, Joseph. “Work, Justice, and Hesiod’s Five Ages.” ClassicalPhilology 69 (1974), 1—16. google scholar
16. Gonda, Joseph. “A New Interpretation of the Noble Lie.” Plato Journal 21 (2021): 71-85. google scholar
17. Hansen, Mogens Herman. “Greek City-States.”The Oxford Handbook ofthe State in the Ancient Near East and Mediterranean. Derleyen Peter Fibiger Bang ve Walter Scheidel, 259—278. New York: Oxford University Press, 2013. google scholar
18. Hansen, Mogens Herman. “Political Parties in Democratic Athens.” Greek, Roman, and Byzantine Studies 54 (2014): 379403. google scholar
19. Hesiod.Theogony. Works and Days.Testimonia. Çeviren ve Derleyen Glenn Most. London: Harvard University Press, 2006. google scholar
20. Hourani, George F. “The Education of the Third Class in Plato’s Republic,” Classical Quarterly 43 (1949): 58-60. google scholar
21. Most, Glenn W. “Plato’s Exoteric Myths.” Plato andMyth. Derleyen C. Collobert, P Destree ve F. J. Gonzalez, 13-24. Leiden: Brill, 2012. google scholar
22. Oddy, W. A. “Assaying in Antiquity.” Gold Bull 16 (1983): 52-59. google scholar
23. Rowett, Catherine. “Why the Philosopher Kings will Believe the Noble Lie.” Oxford Studies in Ancient Philosophy (2016): 67-100. google scholar
24. Popper, Karl. The Open Society and Its Enemies: New One-Volume Edition. Princeton: Princeton University Press, 2013. google scholar
25. Schofield, Malcolm. “The Noble Lie.” The Cambridge Companion to Plato’s Republic. Derleyen G. R. F. Ferrari, 138-164. Cambridge: Cambridge University Press, 2007. google scholar
26. Sedley, David. “Plato’s Tsunami.” Hyperboreus 11 (2005): 205-214. google scholar
27. Szlezak, T.A. Reading Plato. Çeviren Graham Zanker. London, New York: Routledge, 1999. google scholar
28. he Cambridge Greek Lexicon. Derleyen James Diggle Cambridge: Cambridge University Press, 2021. google scholar
29. Wilberding, James. “Plato’s Two Forms of Second-Best Morality.”The Philosophical Review 118 (2009): 351374. google scholar
30. Williams, David Lay. “Plato’s Noble Lie: From Kallipolis to Magnesia.” History ofPoliticalThought 34 (2013): 363-92. google scholar
31. Wolfsdorf, David.Trials of Reason: Plato and the Crafting ofPhilosophy. New York: Oxford University Press, 2008. google scholar