Thinking Political Paradoxes with Paul Ricœur

Öz

The aim of this article is to analyze the political paradoxes revealed by Paul Ricœur. The French philosopher develops the idea of political paradoxes for the first time over the Budapest Event. In what follows, he considers paradoxes as to showing the intersection between ethics, morality and politics. In the earliest phase, paradoxes express political evil and over-politicization of the state. As for his latest texts, the issue is expanded from the political paradox to the paradox of authority, the political, the theological-political and that of the historical act. Ultimately, it evolves from the moral to the just. The present article has set as its limit the opening of the question of justice. Likewise, as for its methodology, rather than a systematic understanding of his political thought, it puts forward understanding the paradoxes from which Ricœur’s political thought emerges. Thus, it is concluded that political philosophy opens itself to the possibility of thinking only through paradoxes and aporias. Ricœur thinks that instead of choosing between political philosophies such as horizontally-oriented Aristotle’s and Rousseau’s and vertically-oriented Plato’s and Marx’s, the main task is to think both together. He opposes both the over-politicization of the vertical relation and the post-politicizing effect of the horizontal relation on the sphere of citizens. Political philosophy can fulfill its critical task only through a paradoxical conceiving of the cycle of text, event and concept. In this context, a text on political philosophy must feel a constant anxiety about the overconfidence of its concepts in interpreting the political event. The attitude and task of political philosophy towards the event is not to transform the event into a consumable theoretical object, quite the opposite; it is to grasp the plural dynamics of the seizure of the enigma in the event.

Anahtar Kelimeler

• Paul Ricœur
• political philosophy
• political paradoxes
• political evil
• the political

Paul Ricœur ile Politik Paradoksları Düşünmek

Öz

Bu metin Paul Ricœur’ün ortaya koyduğu politik paradoksları inceleme amacını taşımaktadır. Fransız filozof politik paradokslar düşüncesini ilk olarak Budapeşte Olayı üzerine geliştirmiştir. Sonrası dönemde ise paradoksları etik, ahlak ve politika arasındaki kesişimi göstermek açısından değerlendirmiştir. Paradokslar ilk evrede politik kötülüğü ve devletin aşırı-politikleştirme düzeylerini dile getirmektedir. Son dönem metinlerinde ise mesele politik paradokstan, otoritenin, politik olanın, teolojik-politik olanın, tarihsel eylemin paradoksuna doğru genişlemiştir. Son kertede mesele, ahlaktan adil olana doğru evrilmektedir. Mevcut yazı sınırını adalet sorusunun açılması olarak belirlemiştir. Aynı şekilde yöntem olarak Ricœur’ün politik düşüncelerinin sistematik bir şekilde anlaşılmasından çok, düşüncelerini ürettiği paradoksların anlaşılması meselesi öne çıkarılmıştır. Böylelikle politik felsefenin, düşünme imkanını kendisini ancak paradokslarla ve aporialarla açtığı sonucuna ulaşılmaktadır. Ricœur, yataylık odaklı Aristoteles ve Rousseau gibi politik felsefeler ile dikeylik odaklı Platon ve Marx gibi politik felsefeler arasında bir tercih yapmak yerine ikisinin birlikte düşünülmesinin temel görev olduğu düşüncesindedir. Dikey ilişkinin aşırı politizasyonuna da yatay ilişkinin yurttaşlar alanını post-politikleştirmesine de karşı çıkmaktadır. Politik felsefe metin, olay, kavram döngüsünün ancak paradoksal bir biçimde kavranmasıyla eleştirellik görevini yerine getirebilir. Bu bağlamda bir politik felsefe metni, politik olayı yorumlarken kavramlarının yarattığı aşırı güvenceye dair daimî bir huzursuzluk hissetmelidir. Politik felsefenin olay karşısında tavrı ve görevi, olayı tüketilebilir bir nesneye dönüştürmek değil aksine olaydaki muammayı kavramaya dair çoğul dinamikleri yakalamaktır.

Anahtar Kelimeler

• Paul Ricœur
• politik felsefe
• politik paradokslar
• politik kötülük
• politik olan

Kaynakça

1. Abel, Olivier. Porée, Jérôme. Le vocabulaire de Paul Ricœur. Paris: Ellipses, 2007. google scholar
2. Abel, Olivier. Paul Ricœur: La promesse et la règle. Paris: Michalon, 1996. google scholar
3. Abel, Olivier. Le Oui de Paul Ricœur, L’illustratrice : Eunhwa Lee. Paris: Les Petits Platons, 2012. google scholar
4. Arendt, Hannah. Human Condition. Chicago: The University of Chicago Press, 1998. google scholar
5. Arendt, Hannah. İnsanlık Durumu. çev. B. S. Şener, İstanbul : İletişim Yayınları, 2018. google scholar
6. Castoriadis, Cornelius. Ricœur, Paul. Dialogue sur l’histoire et l’imaginaire social, ed. Johann Michel, avec la collaboration de C. google scholar
7. Goldenstein et P. Vernay, Paris: Éditions EHESS, 2016. google scholar
8. Castoriadis, Cornelius. L’institution imaginaire de la Société. Paris: Éditions du Seuil, 1975. google scholar

9. Castoriadis, Cornelius. “Imagination, imaginaire, réflexion.” in Les carrefours du labyrinthe, Fait et à Faire. Paris: Éditions du Seuil, 1997, 227-281. google scholar
10. Changeux, Jean-Pierre. Ricœur, Paul. Ce qui nous fait penser, La Nature et la Règle. Paris: Odile Jacob, 2000. google scholar
11. Fœssel, Michaël. Mongin, Olivier. Paul Ricœur, ADPF-Ministère des Affaires étrangères, 2005. google scholar
12. Kardeş, M. Ertan. “Labirentte Kesişen Yollar: Cornelius Castoriadis’in Politik Felsefesine bir Giriş.” Felsefi Düşün 4 (2015) : 113-137. google scholar
13. Lefort, Claude. “Permanence du théologico-politique?.” Le temps de la réflexion n° 2 (1981) : 13-60. google scholar
14. Lefort, Claude. Essais sur le politique, XIXe-XXe siècles. Éditions du Seuil, Paris, 1986. google scholar
15. Monteil, Pierre-Olivier. Ricœur Politique. Rennes: Presses Universitaires de Rennes, 2013. google scholar
16. Monteil, Pierre-Olivier. Penser l’imagination avec Paul Ricœur. Raviver la société pétrifiée. Paris: Hermann, 2024. google scholar
17. Ricœur, Paul. “Le paradoxe politique.” Esprit. Nouvelle série, No. 250-5 (Mai 1957) : 721-745. google scholar Ricœur, Paul. “Le paradoxe politique.” in Histoire et Vérité. Paris : Éditions du Seuil, 1964, 260-285. google scholar
18. Ricœur, Paul. Histoire et Vérité. Paris : Éditions du Seuil, 1964. google scholar
19. Ricœur, Paul. “Tâches de l’éducateur politique”, Esprit. No. 340 (7/8), (Juillet-Août 1965) : 78-93 google scholar
20. Ricœur, Paul. Du texte à l’action, Essais d’Herméneutique II. Paris : Éditions du Seuil, 1986. google scholar
21. Ricœur, Paul. Lectures on Ideology and Utopia. New York: Columbia University Press, 1986. google scholar
22. Ricœur, Paul. “De la Philosophie au Politique.” in Lectures 1, Autour du politique. Paris: Le Seuil, 1991. google scholar Ricœur, Paul. “Morale, éthique et politique”, Pouvoirs, n°65 (avril 1993) : 5-17. google scholar
23. Ricœur, Paul. La critique et la conviction. Entretien avec François Azouvi et Marc de Launay. Paris: Calmann-Lévy, 1995. google scholar
24. Ricœur, Paul. Réflexion faite, Autobiographie intellectuelle philosophie. Paris: Éditions Esprit, 1995. google scholar
25. Ricœur, Paul. “La place du politique dans une conception pluraliste des principes de justice.” in Pluralisme et équité. La justice sociale dans les démocraties, sous la direction de J. Affichard et J.-B. de Foucauld, Paris: Éditions Esprit, 1995, 71-84. google scholar
26. Ricœur, Paul. L’Idéologie et L’Utopie, traduit de l’américain par Myriam Revault d’Allonnes et Joël Roman. Paris : Éditions du Seuil, 1997. google scholar
27. Ricœur, Paul. La Métaphore Vive. Paris: Seuil, 1997. google scholar
28. Ricœur, Paul. Le Juste, I. Paris: Esprit, 2001. google scholar
29. Ricœur, Paul. Le Juste, II. Paris: Esprit, 2001. google scholar
30. Ricœur, Paul. “Pouvoir et Violence.” in Colloque Hannah Arendt. Politique et Pensée, Paris: Payot, 2004, 205-232. google scholar
31. Ricœur, Paul. Ricœur, textes choisis et présentés par Michaël Fœssel et Fabien Lamouche. Paris: Points, 2007. google scholar
32. Ricœur, Paul. Parcours de la reconnaissance, Trois Études. Paris: Folio, 2009. google scholar
33. Ricœur, Paul. Eleştiri ve İnanç, Söyleşi: François Azouvi ve Marc de Launay. Çeviren Mehmet Rifat. İstanbul: YKY, 2010. google scholar
34. Ricœur, Paul. “Les paradoxes de l’autorité.” in Politique, économie et société - Écrits et conférences 4, Paris: Le Seuil. 2019, 137-149. google scholar
35. Ricœur, Paul. “Morale, éthique et politique.” Politique, économie et société - Écrits et conférences 4, Paris: Le Seuil, 2019, 95-113. google scholar
36. Ricœur, Paul. “Le pouvoir politique: fin du théologico-politique?.” Études théologiques et religieuses, Tome 96(4), 2021, 419-437. google scholar
37. Ricœur, Paul. Lectures on Imagination. ed. G. H. Taylor, R. D. Sweeney, J.L. Amalric, P. F. Crosby. Chicago: University of Chicago Press, 2024. google scholar
38. Schmitt, Carl. Die geistesgeschichtliche Lage des heutigen Parlamentarismus. Berlin: Duncker & Humblot, 2017. google scholar
39. Schmitt, Carl. Parlamenter Demokrasinin Krizi. Çeviren E. Zeybekoğlu. Ankara: Dost, 2006 google scholar
40. Walzer, Michael. Spheres Of Justice, A Defense Of Pluralism And Equality. New York: Basic Books, 1983 google scholar
41. Weber, Max. La Domination, Çeviren I. Kalinowski. ed. Y. Sintomer. Paris: La Découverte, 2015. google scholar