Hegel’in Fenomenolojisi Bağlamında Özbilincin Diyalektiği

Öz

Bu makalede, Tinin Fenomenolojisi’nde bir dönüm noktası olup, ünlü köle-efendi diyalektiği ile tanınma probleminin işlendiği yer olan Özbilinç şeklini incelemeye girişeceğim. Tinin Fenomenolojisi tinin tin olarak kendisinin bilgisine erişme yolculuğudur. Tinin tin olarak kendilik bilgisini edinmesindeki dönüm noktası Özbilinçtir. Özbilinç aşamasında bilinç dışsal nesnenin öncelliğinden kendisine döner ve kendini kendisine nesne kılar. Böylece özbilinçli öznenin çabası kendisinden eminliğini doğrulukla tamamlamak yönündedir. Tam da bu kendisinin doğruluğuna erişme arzusu tanınma edimini doğurur. Bu tanınma edimi da bize Tinin henüz kendisi-için olmasa da kendinde ya da kavram olarak süreçte içkin olduğunu bildirir. Biz de şimdi burada, Tinin henüz kavramsal olarak kendisini gösterdiği Özbilinç aşamasında doğal bilincin kendinden eminliğini doğrulukla birleştirmek adına nasıl bir çaba sarfedeceğini göreceğiz. Bu bilinç şeklinin deneyiminin sonunda ise nesnellikle eşit olmaktan ziyade nesnelliğe üstün olarak konulan öznelliğin soyutluğu kendisini tamamen gösterecektir. Bu da bize Özbilinç şeklinin yetersizliğini göstererek, öznellik ile nesnellik ilişkisinde bir üst aşama olan Akıl bilinç şekline geçişin zorunluluğunu kanıtlayacaktır. 

Anahtar Kelimeler

• Özbilinç,öznellik,bireysellik,evrensellik,arzu,yaşam,efendi-köle,tanınma,özgürlük

The Dialectics of Selfconsciousness in the Context of Hegel’s Phenomenology

Öz

In this paper, I will attempt to examine the shape of Self-concsiousness that is the turnning point in the Phenomenology of Spirit and the place in which the well-known master-slave problem and recognition are treated. The Phenomenology of Spirit is the spirit’s journey for reaching the knowledge of itself as spirit. The turning point of the reaching the knowledge of spirit itself as spirit is Selfconsciousness. Consciousness reflects back to itself from the priority of external object in Self-consciousness and makes itself object to itself. Thus the effort of selfconcsious subject is toward the completing its selfcertainty with truth. The desire of acquiring its truth brings forth the act of recognition. The act of recognition declares us that spirit is immanent in process as in-itself or concept even though it is not yet foritself. We will see that how the natural consciousness make an effort for uniting self-certainty with truth in the moment of Self-consciousness in which spirit shows itself as concept. At the end of the experience of this shape of consciousness, it is completely come up that the subjectivity which is posited as superior to objectivity, instead of posited as equal with objectivity, is abstract. And by showing us the inadequacy of the shape of Selfconsciousness, this fact will demonstrate the necessity of passing the shape of Reason which is the next moment of the relation of subjectivity with objectivity. 

Anahtar Kelimeler

• Self-consciousness,subjectivity,individuality,universality,desire,life,masterslave,recognition,freedom

Kaynakça

1. .