Kentsel Sürdürülebilirliğin Geliştirilmesine Yönelik Yeşil Altyapı Uygulamaları

Öz

Dünya nüfusunun 30 yıl içinde %70’inin kentlerde yaşayacağı ve kentsel alanların da üç kat artacağı öngörülmektedir. Nüfus artışı ile birlikte, dünyada giderek artan plansız kentleşme ve doğal kaynakların tüketimi, iklim değişikliği etkilerinin kent ekosistemleri üzerinde daha kalıcı hasarlar bırakacağı öngörülmektedir. Kentsel sürdürülebilirlik ekolojik, mekânsal, ekonomik ve sosyal sürdürülebilirliğin sağlanmasına bağlıdır. Bu kapsamda, yeşil altyapı sistemleri, hızla büyümekte olan kentleri iklim değişikliğine uyumlu sürdürülebilir kentler haline getirebilmek amacıyla benimsenmiş yapısal çözümlerden biridir. Yeşil altyapı sistemleri aracılığıyla kentlerin ekolojik ve sosyal problemlerine doğa tabanlı çözümler üretilirken, insanların doğaya olan erişimleri kolaylaştırılmakta ve uzun vadede ekonomik kazanımlar sağlanmaktadır. Bu çalışmada kentsel sürdürülebilirlik hedefi ve kentsel yeşil altyapı planlaması, çoklu fonksiyonellik, bağlantılık, entegrasyon, sosyal iletişim ve sürdürülebilirlik ilkeleri doğrultusunda farklı kıtalardaki beş kıyı kentinde sorgulanmaktadır. Bu çalışmada yeşil altyapı planlaması,çoklu fonksiyonellik, bağlantılılık, entegrasyon, sosyal iletişim ve sürdürülebilirlik ilkeleri doğrultusunda farklı kıtalardaki beş kıyı kentinde sorgulanmaktadır.Kentlerin benimsediği planlama stratejileri kapsamında uygulanan yeşil altyapı sistemleri arasındaki benzerlik ve farklılıklar doğrultusunda elde edilen kazanımlar, ilgili kentlerin yerel koşullarına göre değişim gösterebilmektedir. İrdelenen kent örneklerinde yeşil altyapı sistemleri uygulamalarından kısa, orta ve uzun vadede olumlu kazanımlar sağlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Kent modelleri
• Kentsel Planlama
• Kentsel Sürdürülebilirlik
• Yeşil Altyapı Sistemleri
• Yeşil Altyapı İlkeleri

Green Infrastructure Practices for Improving Urban Sustainability

Öz

It is predicted that 70% of the world's population will live in cities and urban areas will increase three times in 30 years. The expectation with the rise of unplanned urbanization and the exploitation of natural sources along with the population growth is more permanent damages of climate change inflicted on urban ecosystems. Urban sustainability depends on ensuring ecological, spatial, economic, and social sustainability. In this context, green infrastructure systems are one of the structural solutions adopted in order to transform rapidly growing cities into sustainable cities compatible with climate change. In this study, the urban sustainability goal and urban green infrastructure planning are questioned in five coastal cities on different continents in line with the principles of multi-functionality, connectivity, integration, social communication, and sustainability. The gains obtained in line with the similarities and differences between the green infrastructure systems implemented within the scope of the planning strategies adopted by the cities may vary according to the local conditions of the relevant cities. In the urban examples examined, positive gains from green infrastructure systems applications have been achieved in the short, medium and long term.

Anahtar Kelimeler

• Urban models
• Urban Planning
• Urban Sustainability
• Green Infrastructure Systems
• Green Infrastructure Principles.

Kaynakça

1. Benedict, M. A., & McMahon, E. T. (2012). Green infrastructure: linking landscapes and communities. Island press.
2. Boverket, S. (1992). Storstadsuppdraget: En forstudie om storstadernas miljo (A Preliminary Study of the Environment in Big Cities)(Karlskrona, The National Board of Housing, Building and Planning).
3. EuropeanCommission, (2017). Urban Green Infrastructure: Connecting People and Nature for SustainableCities. Green Surge Project. Seventh Framework Programme, Freising / Munich.
4. Foster, DR., Thompson, JR., Scheller, R., & Kittredge, D. (2011).Massachusetts, ABD'de arazi kullanımı ve iklim değişikliğinin orman biyokütlesi ve kompozisyonu üzerindeki etkisi. Ekolojik Uygulamalar,21(7), 2425-2444.
5. Friess, D.A. (2017) Singapore as a long-term case study for tropical urban ecosystem services, Urban Ecosyst, 20: 277–291.
6. Görmüş , S., Oktay E. & Cengiz S. (2021). “Kentsel Ekosistemin Dayanıklılık Hedefini Karşılamada Ekolojik Planlama Yaklaşımları”, PEYZAJ, 3/2.
7. Gülçin, D. (2018). Yeşil Altyapı Bağlamında Açık-Yeşil Alan Sistemlerinin Uygulama Olanaklarının Araştırılması: Aşağı Büyük Menderes Havzası Örneği. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
8. Grontmij, A. B., & Brick, K. (2008). Report Summary—Follow Up of Environmental Impact in Hammarby Sjöstad: Sickla Udde, Sickla Kaj, Lugnet and Proppen. Retrieved February, 18, 2012.

9. Gülersoy, N.& Erkut, G. ve Kılıçaslan, T., (1993), Sürdürülebilir Gelişme ve Paralelinde Çevre Duyarlı Kent Planlama Yaklaşımları ve Bazı Ülkelerden Örnekler, 2000’li Yıllara Doğru Türkiye’de Kent Planlama Uygulama Sürecinin Değerlendirilmesi ve Yeni Yaklaşımlar Semineri, İller Bankası Genel Müdürlüğü, s:146.
10. Haughton, G. (1999), Searching for The Sustainable City: Competing philosophical rationales and processes of ‘ideological capture’ in Adelaide, South Australia, Urban Studies, 36 (11), 1891-1906.
11. Kaya, H. E., & Susan, A. T. (2020) Sürdürülebilir bir kentleşme yaklaşımı olarak, ekolojik planlama ve eko-kentler.İdealkent,11(30), 909-937.
12. Li, F., Wang, R., Paulussen J. & Liu, X. (2005) Comprehensive consept planning of urban greening based on ecological principles: a case study in Beijing, China, Landcape and Urban Planning, 72; 325-336.
13. Okhoya, V. (2015). How Public Private Partnerships and Integrated Design Processes Impact Sustainability. DOI:10.13140/RG.2.1.4572.1765.
14. Semiz,M.,(2016), Yeşil Altyapı Sistemleri ve Kent Sürdürülebilirliği İlişkisi. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, İst.9.
15. Tan,H.T.W., Yee, A.T.K., Corlet, R.T. & liew, S.C. (2011). The Vegetation od Singapore –an updated map, Gardens’ Bulletin Singapore 63(1 & 2): 205–212.
16. Victoria State Government (VSG), (2017). Planning A Green-Blue City A How-To Guide For Planning Urban Greening and Enhanced Stormwater Management In Victoria. Department of Environment, Land, Waterand Planning. E2designlab. Australia.
17. Weber, T. (2020). Maryland's GreenInfrastructureAssessment: TargetingRestorationPriorities. Maryland Department of Natural Resources. Erişim: https://dnr.maryland.gov/
18. Wethington, B. (2015), Green Infrastructure in the City of Portland Oregon, Environmental Services City of Portland.
19. Green Surge (2017), Data https://ign.ku.dk/english/green-surge/ University of Copenhagen. Erişim tarihi: 03.05.2022.
20. Sustainable Singapore Blueprint (2015), https://www.clc.gov.sg/docs/default-source/urban- solutions/urb-sol-iss-7-pdfs/illustration-sustainable-singapore-blueprint.pdf Erişim tarihi: 02.08.2022.
21. OECD, 2022. Data. https://data.oecd.org/ Erişim tarihi: 03.01.2022.
22. Urban-LEDS II., Home, https://urban-leds.org/ Erişim tarihi: 07.01.2022.
23. Sydney Green Grid Project, (2021). Sydney Green Grid, https://www.governmentarchitect.nsw.gov.au/projects/sydney-green-grid Erişim tarihi: 07.08.2021.
24. Wise, S. (2008). Green infrastructure rising. Planning,74(8), 14-19.
25. İnternet Kaynakları
26. URL-1. https://storymaps.arcgis.com/stories/cdeb625f021c452199d2875bf81b5901. Erişim tarihi: 05.03.2022.
27. URL-2, https://urban-leds.org/kwadukuza-triumphs-as-the-national-wwf-one-planet-city-challenge-winner/ Erişim tarihi: 05.03.2022.
28. URL-3, https://www.urbangreenbluegrids.com/projects/portland-oregon-us/ Erişim tarihi: 01.03.2022.
29. URL-4, https://www.urbangreenbluegrids.com/projects/hammarby-sjostad-stockholm-sweden/ Erişim tarihi 02.03.2022.
30. URL-5, https://www.archdaily.com/976437/how-singapore-is-pioneering-the-way-to-creating-a-greener-urban-environment/62054c0c3e4b31a4e1000029-how-singapore-is-pioneering-the-way-to-creating-a-greener-urban-environment-photo Erişim tarihi 09.09.2022.
31. URL-6, https://www.theplan.it/eng/award-2016-urbanplanning/antalya-green-hub
32. URL-7, https://www.mottmac.com/article/1131/kwadukuza-climate-change-response-strategy-so Erişim tarihi 09.09.2022.