Munşi Premçand’ın 1924 yılında yayımlanan Şatranc ke Khilari adlı öyküsü, XIX. yüzyılın ortalarında Hindistan’ın kuzeydoğusunda yer alan Avadh bölgesinin İngilizler tarafından ele geçirilme sürecini ve bu dönemde toplumun içine düştüğü siyasi, ahlaki ve kültürel çöküşü detaylı bir şekilde ele almaktadır. Bu çalışmada Premçand’ın söz konusu öyküsü tarihî ve edebî yönleriyle incelenmiş; metin, nitel araştırma yöntemi çerçevesinde detaylı bir metin analiziyle değerlendirilmiştir. Öykü, İngiliz sömürge yönetiminin adım adım Avadh’ı kontrol altına aldığı sırada, bölge aristokrasisinin lüks, haz ve kayıtsızlık içinde geçen yaşamını sert bir üslupla eleştirmektedir. Ana karakterler Mirza Seccad Ali ve Mir Ruşen’in şahsında simgelenen bu sınıf, siyasi gelişmelere karşı tamamen duyarsız kalmakta; toplumun ve devletin çöküşünü satranç tutkuları ve bireysel çıkarları uğruna görmezden gelmektedir. Satranç oyunu, bu bağlamda yalnızca bir eğlence değil, aynı zamanda aristokrat sınıfın gerçeklikten kopuşunu ve felakete seyirci kalışını simgeleyen güçlü bir metafor olarak karşımıza çıkmaktadır. Premçand, Avadh’ın çöküşünü yalnızca tarihsel bir anlatı olarak değil, aynı zamanda uyarıcı ve öğütleyici bir şekilde sunmaktadır. Bu makale, öykünün tarihî, edebî ve sosyopolitik yönlerini değerlendirerek, sömürgecilik karşısında duyarsız kalan toplumların kaderinin nasıl biçimlendiğine ışık tutmayı amaçlamaktadır.
Premçand Şatranc ke Khilari Avadh sömürgecilik toplumsal çöküş
Munshi Premchand’s 1924 short story Shatranj ke Khilari, published in 1924, offers a detailed portrayal of the political, moral, and cultural collapse experienced in the Awadh region of northeastern India during the mid-19th century, particularly in the context of the British colonial expansion. This study examines Premchand’s story from both historical and literary perspectives, utilizing a qualitative method based on textual analysis. The narrative subject is the aristocratic class of Awadh, whose life of luxury, indulgence, and indifference unfolded as British colonial rule gradually tightened its grip on the region. The primary characters, Mirza Sajjad Ali and Mir Roshan, embody a social class that remained entirely detached from political developments, placing a higher value on personal pleasures and a passion for chess than on societal and national responsibilities. In this context, the chess game functions not only as a pastime but also as a powerful metaphor for the detachment of the aristocracy from reality and their passive observance of impending collapse. Premchand’s depiction of the fall of Awadh encompasses both a historical narrative and a cautionary tale, offering a multifaceted perspective on the subject. By analyzing the historical, literary and sociopolitical dimensions of the story, this article sheds light on how societies indifferent to colonial domination contribute to shaping their own destinies.
Shatranj ke Khilari Premchand Awadh colonialism social collapse
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Kültürel çalışmalar (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 29 Mayıs 2025 |
| Kabul Tarihi | 15 Ağustos 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 22 Ekim 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 47 |