Türkiye’de Eğitim Yönetimi Teftişi Planlaması ve Ekonomisi Anabilim Dalı Doktora Programlarında Tamamlanan Tezlerin Eğitim Sosyolojisi Kapsamında Değerlendirilmesi

Öz

Bu araştırmada Türkiye’de Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Ana Bilim Dalı (EYTPE) doktora programlarında 1986-2010 yılları arasında tamamlanan tezlerin eğitim sosyolojisi kapsamında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın Türkiye’de eğitim sosyolojisi ile eğitim yönetimi ilişkisini ortaya koyması; eğitim yöneticilerinin toplumbilimsel araştırmalardaki yerinin belirlenmesi ve Türkiye’deki sosyoloji bölümleri dışındaki fakülte ve enstitülerde yapılmış doktora düzeyindeki eğitim sosyolojisi tezlerinin tespit edilebilmesi açı- sından önemli olduğu düşünülmektedir. Nitel araştırma yöntemlerine göre yapılandırılmış olan çalışmada, “doküman analizi” tekniği kullanılmıştır. Verilerin elde edilmesinde, Ulusal Tez Merkezi’nde kaydı bulunan EYTPE programlarında tamamlanan doktora tezlerinin listesi çıkarılmış; araştırmacılar tarafından belirlenen kriterlere göre eğitim sosyolojisiyle ilgili olanlar seçilmiş; elektronik ortamda tam ve özet metinlerine ulaşılabilen tezler araştırmacılar tarafından düzenlenen inceleme formları aracılı- ğıyla araştırma konusu, araştırma modeli, başlık, amaç, alt amaçlar, ölçme aracı, veri toplama türü, evren, örneklem, veri analiz yöntemi, sonuç ve öneriler açısından sınıflandırılarak, frekans (f) ve yüzde (%) değerleri hesaplanarak analiz edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi ABD, eğitim sosyolojisi, doktora tezleri.

Kaynakça

1. Arı, G. S., Armutlu,C., Tosunoğlu, N. G. ve Toy, B. Y. (2009). Nicel araştırmalarda metodoloji sorunları: Yüksek lisans tezleri üzerine bir araştırma, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 64(4), 15-37.
2. Aydın, A., Erdağ, C., ve Sarıer, Y. (2010). Eğitim yönetimi alanında yayınlanan makalelerin konu, yöntem ve sonuçlar açısından karşılaştırılması. Eurasian Journal of Educational Research. Bahar (39), 37-58.
3. Aydın, A. ve Uysal Ş. (2014). Türkiye’de ve yurt dışında eğitim yönetimi alanında yapılan doktora tezlerinin konu, yöntem ve sonuçlar açısından değerlendirilmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(1), 177-201.
4. Beycioğlu, K. ve Dönmez, B. (2006). Eğitim yönetiminde kuramsal bilginin üretimine ve uygulanmasına ilişkin bir değerlendirme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, (47), 317-342.
5. Day, R. A. (2000). Bilimsel bir makale nasıl yazılır ve yayımlanır? (Çev. Gülay Aşkar Altay). Ankara: TÜBİTAK Yayınları.
6. Ergün, M. (1995). Eğitim sosyolojisi. (10. 01. 2012 tarihinde http://www.egitim. aku.edu.tr/egsos.pdf adresinden alınmıştır.)
7. Hoy, W. K. ve Miskel, C.G. (2010). Eğitim yönetimi: Teori, araştırma ve uygulama.
8. (Çeviri Ed. Selahattin Turan). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. Karasar, N. (2004). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım: Ankara.

9. Şimşek, H. (1994). Positivism ötesi paradigmatik dönüşüm ve eğitim yönetiminde kuram ve uygulamada yeni yaklaşımlar. (30.03.2012 tarihinde http://www. hasansimsek.net/ adresinden alınmıştır.)
10. Şişman, M. ve Turan, S. (2004). Dünyada eğitim yöneticilerinin yetiştirilmesine ilişkin başlıca yönelimler ve Türkiye için çıkarılabilecek bazı sonuçlar. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 13-26.
11. Tezcan, M. (1993). Eğitim sosyolojisinde çağdaş kuramlar ve Türkiye. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
12. Turan, S. ve Şişman, M. (2000). Okul yöneticileri için standartlar: Eğitim yöneticilerinin bilgi temelleri üzerine düşünceler. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(4), 68-87.
13. Varış, F. (1972). Türkiye’de lisans-üstü eğitim ”Pozitif bilimlerin temel ve uygulamalı alanlarında”. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(1), 51-71