Parenteral Nutritional Complications in Premature Babies

Öz

Total parenteral nutrition (TPN) is applied to patients who cannot be fed orally or enterally. The infant group in which parenteral nutrition is most commonly used is premature infants. The first successful applications of parenteral nutrition in infants were made in the 1960s. Parenteral nutrition in premature infants should meet the carbohydrates, proteins, fats, vitamins and minerals needed. In this group of babies, glucose after birth, amino acids within the first 12 hours, lipid solution should be started within 24-48 hours. Many complications can be seen in premature infants who applied TPN. The purpose of this review is to examine the total parenteral nutrition requirements in preterm infants and the complications caused by this nutrition method.

Prematüre Bebeklerde Parenteral Beslenme Komplikasyonları

Öz

Total Parenteral Beslenme (TPN) oral veya enteral yoldan beslenemeyen hastalara uygulanmaktadır. Parenteral beslenmenin en yaygın kullanıldığı bebek grubu prematüre bebeklerdir. Parenteral beslenmenin bebeklerde ilk başarılı uygulamaları 1960’lı yıllarda yapılmıştır. Prematüre bebeklerde parenteral beslenme gereksinim duyulan karbonhidrat, protein, yağ, vitamin ve mineralleri karşılamalıdır. Bu grup bebeklerde doğumdan sonra glikoz, ilk 12 saat içinde aminoasit, 24-48 saat içinde lipid solüsyonu başlanmalıdır. TPN uygulanan prematüre bebeklerde birçok komplikasyonlar görülebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, prematürelerde total parenteral beslenme gereksinimleri ve uygulanan bu beslenme şeklinin yol açtığı komplikasyonların geniş çaplı incelenmesidir.

Anahtar Kelimeler

• prematüre
• parenteral beslenme
• komplikasyon

Kaynakça

1. Arslan, M. (2013). Prematüre Bebeklerde Total Parenteral Beslenmeden Tam Enteral Beslenmeye Farklı Geçiş Yöntemlerinin Klinik Sonuçlara Etkileri (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
2. Aydıner, Ç. ve İnan, M. (2004). Çocuk cerrahisinde total parenteral beslenmenin yol açtığı sorunlar. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 21(1-3), 11-16.
3. Azizi, A. (2017). Güncel Parenteral Beslenme Tedavisi Uygulanan Hastaların Değerlendirilmesi, Kateterle İlişkili Gelişen Komplikasyonların Sıklıkları Ve Özellikleri (Yayımlanmış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
4. Brine, E., & Ernst, J. A. (2004). Total parenteral nutrition for premature infants. Newborn and Infant Nursing Reviews, 4(3), 133–155. doi:10.1053/j.nainr.2004.03.006
5. Bozkurt, G. (2010). Yoğun bakımdaki çocuğun beslenmesi. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi, 14(2), 72-78.
6. Çavuşoğlu, H. (2001). Yenidoğan bebeklerde parenteral beslenme ve hemşirelik bakımı. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 5(2), 1-8.
7. Çetin, H., K.Akdeniz, S., Olgar, Ş., Öktem, F., Dündar, B., ve Ayata, A. (2006). Çok düşük doğum ağırlıklı bebeklerde total parenteral beslenme ilişkili kolestaz ve ursodeoksikolik asit tedavisinin etkinliği. S.D.Ü. Tıp Fakültesi Dergisi, 13(4), 7-11.
8. Çıtak, A. ve Uzel, N. (2006). Çocuk yoğun bakımda total parenteral beslenme. Yoğun Bakım Derneği Dergisi, 4(1), 32-39.

9. Correani, A., Giretti, I., Antognoli, L., Monachesi, C., Cogo, P., D’Ascenzo, R., Biagetti, C., Carnielli, V. P. (2019). Hypertriglyceridemia and Intravenous Lipid Titration During Routine Parenteral Nutrition in Small Preterm Infants. Journal of Pediatric Gastroenterology and Nutrition, 69(5), 619–625. doi:10.1097/mpg.0000000000002459
10. Demirkol, D. (2011). Kritik hasta çocuklarda parenteral beslenme. Klinik Gelişim, 24, 44-49. www.klinikgelisim.org.tr
11. Denne, S. (2018). Avery’s diseases of the newborn (2th ed.). Elsevier.
12. F.Btaiche, I., & Khalidi, N. (2002). Parenteral nutrition-associated liver complications in children. Pharmacotherapy, 22(2), 188-211.
13. Fu, R.H. (2019). Selection of lipid emulsions for protection against parenteral nutrition-associated liver disease. Pediatrics and Neonatology, 60, 355-356. doi:10.1016/j.pedneo.2019.06.008
14. Gupta, K., Wang, H., & Amin, S. B. (2018). Copper Supplementation in Premature Infants With Parenteral Nutrition-Associated Cholestasis. Nutrition in Clinical Practice. doi:10.1002/ncp.10053
15. Gülcan, H. (2010). Preterm yenidoğanlarda parenteral beslenmede yenilikler. Gaziantep Tıp Dergisi, 16(2), 66-74.
16. Gürsoy, T ve Yurdakök, M. (2008). Prematüre bebeklerin beslenmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi, 51, 240-251
17. Goulet, O. J., Cai, W., & Seo, J. (2020). Lipid emulsion use in pediatric patients requiring long‐term parenteral nutrition. Journal of Parenteral and Enteral Nutrition, 44(1), 55-67. doi:10.1002/jpen.1762
18. Hill, S., Ksiazyk, J., Prell, C., & Tabbers, M. (2018). ESPGHAN/ESPEN/ESPR/CSPEN guidelines on pediatric parenteral nutrition: Home parenteral nutrition. Clinical Nutrition, 37, 2401-2408. doi:10.1016/j.clnu.2018.06.954
19. İpek, M., Çekmez, F., ve Berber, M. (2015). Prematüre osteopenisi. Medeniyet Medical Journal, 30(1), 41-50.
20. Kendirli, T. (2011). Kritik çocuk hastada beslenme. Klinik gelişim, 24, 34-43. www.klinikgelisim.org.tr
21. Köksal, G. Ve Özel, H. (2019). Çocuk hastalıklarında beslenme tedavisi (7. Baskı). Ankara: Hatiboğlu Yayınevi.
22. Köşger, P., Özer, E., ve Helvacı, M. (2016). Preterm bebeklerde total parenteral beslenme ile ilişkili komplikasyonların sıklığı ve risk faktörleri. J Pediatr Res, 3(3), 149-153.
23. Kültürsay, N., Bilgen, H. ve Türkyılmaz, C. (2018). Prematüre ve hasta term bebeğin beslenmesi rehberi. Türk Neonatoloji Derneği.
24. Özkan, H., Başak, M.F., Köksal, N., Dorum, B. ve Çakır, S.Ç. (2019). Prematüre bebeklerde erken agresif total parenteral nütrisyonun biyokimyasal parametreler üzerine etkileri. Güncel Pediatri, 17(3), 337-349.
25. Özkan, H., Köksal, N., Doğan, P., G.Varal, İ., Bağcı, O., ve Özgür, T. (2019). The effectiveness of serum amyloid A for prediction of neonatal cholestasis associated with parenteral nutrition in premature infants. The Turkish Journal of Pediatrics, 61, 26-33.
26. Patel, P. & Patia, J. (2016). Total parenteral nutrition for the very low birth weight infant. Seminars in Fetal & Neonatal Medicine, 1-6. doi: 10.1016/j.siny.2016.08.002
27. Sánchez-García, A. M., Zaragoza-Martí, A., Murcia-López, A. C., Navarro-Ruiz, A., & Noreña-Peña, A. (2020). Adequacy of Parenteral Nutrition in Preterm Infants According to Current Recommendations: A Study in A Spanish Hospital. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(6), 2131. doi:10.3390/ijerph17062131
28. Satar, M., Arısoy, A., ve Çelik, İ.H. (2018). Yenidogan enfeksiyonları tanı ve tedavi rehberi. Türk Neonatoloji Derneği.
29. Sobotka, L. & Camilo, M.E. (2009). Basics in clinical nutrition: metabolic complications of parenteral nutrition. e-SPEN, the European e-Journal of Clinical Nutrition and Metabolism, 4, 120-122.
30. Vanek, V.W., Borum, P., Buchman, A., Fessler, T.A., Howard, L., Jeejeebhoy, K., Kochevar, P., Shenkin, A. & Valentine, C.J. (2012). Recommendations for changes in commercially available parenteral multivitamin and multi–trace element products. Nutrition in Clinical Practice, 27(4), 440-491. doi: 10.1177/0884533612446706
31. Yiğit, A., Oğuz, Ş. ve Dilmen U. (2015). Parenteral beslenen prematüre bebeklerde alüminyum düzeyleri. Jinekoloji - Obstetrik ve Neonatoloji Tıp Dergisi, 11(3), 126-129.