Orman Fidanlık İşçilerinin İş Sağlığı ve Güvenliği Bilgi Düzeyi (Erzurum Orman Fidanlık Müdürlüğü Örneği)
Öz
Bu çalışmada Erzurum Orman Fidanlık Müdürlüğü’ne bağlı Erzurum, Erzincan, Sarıkamış ve Ağrı Fidanlık Mühendisliklerinde çalışan fidanlık işçilerinin 6331 sayılı iş sağlığı ve güvenliği kanununun uygulamaları ile ilgili bilgi düzeyleri ölçülmüştür. Çalışmada fidanlık işçileri ile yüz yüze anket çalışması yapılmıştır. Anketlerden elde edilen veriler SPSS 20.0 programında değerlendirilip frekans dağılımları belirlenmiştir. Ayrıca anketlerdeki bağımlı ve bağımsız değişkenler arasında istatistiki bir ilişkinin olup olmadığını görmek amacıyla Khi Kare analizi yapılmıştır.
Çalışma sonucunda; 6331 sayılı İSG Kanununun emredici hükmü gereği tehlike sınıfına uygun olarak Temel İSG eğitimlerinin verilmesi gerektiği, ancak kurumda halen daha eğitim almadığını beyan edenlerin oranı %17,6 olduğu belirlenmiştir. Ayrıca çalışma koşulları ile cinsiyet değişkeni arasında, fiili olarak yapılan iş ile güvenlik önlemleri arasında, öğrenim durumu ile İSG temel eğitimleri arasında istatistiki olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Anonim 2012. 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü, İnönü Bulvarı No: 42 İ-Blok Kat 4 06100 Emek – Ankara, ISBN 978-975-455-176-1 Baskı Arı Ofset Matbaacılık Ltd. Şti. Kasım 2012, ANKARA.Bayılmış, O., Ü., 2013. İş Sağlığı Ve Güvenliği Farkındalık Değerlendirmesi: Sağlık Çalışanlarına Yönelik Alan Araştırması. Yüksek Lisans Tezi. Y. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, 94 s. Yalova.D. Walter, K. F. (2000). Workers participation and the management of occupational health and safety; reinforcing or conflicting strategies. Amsterdam: Pergamon.Ekin, A., 2009. İşverenin İş Sağlığı Ve Güvenliğine İlişkin Yükümlülükleri. Yüksek Lisans Tezi. S. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. 126 s. Konya.Engür, M. O., 2014. Odun Üretiminde Çalışanların Eğitimi. Ağaç Kesme ve Boylama Operatörü. Orman Genel Müdürlüğü ve İ.Ü. Orman Fakültesi. ISBN No:978-605-4610-53-2 S. 393, Ankara.Hale, A. a. (1998). Yönetim ve kültür: üçüncü güvenlik çağı. Güvenlik, sağlık ve çevrenin örgütsel yönlerine yaklaşımların gözden geçirilmesi.Mesleki Yaralanma. Risk Önleme ve Müdahale , 129 – 165.
- Kılıç, M., 2006. 4857 Sayılı Yeni İş Kanunu Kapsamında Tarım İşçilerinin Hukuki Durumu. Ankara üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Ekonomisi Dergisi 12(2) : Sayfa. 39-49 Ankara.Kılkış, İ., 2013. İş Sağlığı ve Güvenliği’nde Yeni Dönem:6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, "İş, Güç" Endüstri İlişkileri Ve İnsan Kaynakları Dergisi, Cilt 15, Sayı 1, Sayfa 17-41.Menemencioğlu, K., 2006. Ormancılıkta Üretim İşlerinde Çalışma Koşulları ve İş Kazaları Üzerine Bir Araştırma. S.D.Ü. Orman Fakültesi Dergisi. Seri: A, Sayı: 2, Yıl: 2006, ISSN: 1302-7085, Sayfa: 1-12, Isparta.Oğuz, Ö., 2010. AB Direktifleri ve Türk İş Hukukunda İş Sağlığı ve Güvenliğinde İşverenlerin Yükümlülükleri ve İşçilerin Hakları. Doktora Tezi. A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Eskişehir.Poschen, P., 1993. Forestry, A Safe and Healthy Profession, Unasylva, Vol:44, No: l, Issue No: 172Tunay, M., Emir, T., 2015. Ormancılık üretim işlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin yasal çerçevede değerlendirilmesi, Turkish Journal of Forestry, 16 (2), Sayfa: 195-202, Isparta. URL-1 2018. http://www.ILO.org/ankara/conventions-ratified-by-turkey/WCMS_377299/lang--tr/index.htmZorlu, V., A., 2008. İnsan Kaynakları Açısından İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tedbirleri ve konuyla İlgili Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi, İ. Ü. Sosyal Bilimleri Enstitüsü, 178 s. İstanbul.