Araştırma Makalesi

Karadeniz Türkiye Kıyıları Yağış Miktarlarının Uzun Dönemli Değişimi

Cilt: 4 Sayı: 3 30 Aralık 2019
Ertuğrul Ağırbaş *, Eren Ersoy
PDF İndir
EN

Karadeniz Türkiye Kıyıları Yağış Miktarlarının Uzun Dönemli Değişimi

Abstract

Bu çalışmada ülkemiz Karadeniz kıyılarından seçilen ve bölgenin iklimsel özelliklerini temsil edeceği düşünülen 7 ayrı noktadaki meteoroloji gözlem istasyonlarından elde edilen geçmiş yıllara ait yağış verilerinin uzun dönemli (1970-2018) meteorolojik analizi yapılmıştır. Ayrıca çalışmada yağış miktarlarının global iklimsel salınım indeks verileri ile ilişkileri incelenmiştir.  Analizler sonucunda istasyonlara düşen toplam yağış miktarları 333 mm (Sinop, 1986) ile 3380 mm (Hopa, 2016) arasında değişim göstermiş istasyonlar arasında istatistiki açıdan önemli farklılıklar tespit edilmiştir. Yıllık ölçekte yağış miktarlarında 0,08-0,43 mm’lik istatistiki olarak anlamlı bir artış tespit edilmiştir. İklimsel salınım indisleri ile yapılan regresyon analizleri neticesinde en iyi ilişki Kuzey Atlantik Salınım İndisi (NAO Index) ve Arktik Salınım İndisi (AO Index) ile Batı Havzasına ait yağış miktarları arasında elde edilmiştir. Güney salınım indisi (SO Index) ile istatistiki açıdan herhangi bir ilişki tespit edilememiş ve yağış verilerinin değerlendirilmesinde bölge için bir gösterge olamayacağı sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

Yağış,Meteoroloji,Karadeniz

Kaynakça

  1. Cullen, H.M., ve deMenocal, P.B., (2000). North Atlantic Influence on Tigris-Euphrates Streamflow. International Journal of Climatology, 20:853-869.
  2. Demir, İ., Gönül, K., Mustafa, C., Sümer, U.M., (2008). “Türkiye’de Maksimum, Minimum ve Ortalama Hava Sıcaklıkları ile Yağış Dizilerinde Gözlenen Değişiklikler ve Eğilimler”, TMMBO İklim Değişimi Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Ankara 13-14 Mart 2008, TMMOB Meteoroloji Mühendisleri Odası, Ankara 2008, 69-84.
  3. IPCC, (2001). Climate Change 2001: Impacts, Adaptation, and Vulnerability. Contribution of Working Group II to the Third Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, Cambridge University Press, Cambridge, U.K.
  4. Kadioglu, M., Tulunay, Y., and Borhan, Y., (1999). Variability of Turkish precipitation compared to El Nino events. Geophysical Research Letters, 26(11): 1597-1600.
  5. Rodo, X., Baert, E., and Comin, F., (1997). Variations in seasonal rainfall in Southern Europe during the present century: relationships with the North Atlantic Oscillation and the El Niño-Southern Oscillation. Climate Dynamics, 13(4): 275-284.
  6. Seneviratne, S. I., Nicholls, N., Easterling, D., Goodess, C. M., Kanae, S., Kossin, J., and Zwiers, F.W., (2012). Changes in climate extremes and their impacts on the natural physical environment. In Managing the Risks of Extreme Events and Disasters to Advance Climate Change Adaptation: Special Report of the
  7. Intergovernmental Panel on Climate Change (Vol. 9781107025066, pp. 109-230). Cambridge University Press.
  8. Sokal and Rohlf., (1969). Biometry W. A. Freeman and Company. San Francisco, 340 pp.
  9. Şen, Z., (2003). Su Bilimi ve Yöntemleri. Su Vakfı Yayınları, 266, İstanbul.
  10. Şen, Ö.L., (2013). IPCC’nin Son Raporu Işığında Türkiye’de İklim Değişikliği, Olası Etkileri ve Çözüm Önerileri, İklim Değişikliğinde Son Gelişmeler: IPCC 2013 Raporu, Sabancı Üniversitesi İPM, İstanbul.

Kaynak Göster

APA
Ağırbaş, E., & Ersoy, E. (2019). Karadeniz Türkiye Kıyıları Yağış Miktarlarının Uzun Dönemli Değişimi. Journal of Anatolian Environmental and Animal Sciences, 4(3), 513-518. https://doi.org/10.35229/jaes.637591