Investigating The Linear and Nonlinear Relationship Between Public Expenditure and Economic Growth in Turkey

Abstract

This study examines the linear and nonlinear relationship between public expenditure and economic growth in Turkey for the period 1960-2020, in the context of short-run and long-run dynamics. For this purpose, the study uses ARDL & NARDL approach to determine whether the changes in the rates of public expenditure affect the GDP per capita growth rate in a linear and non-linear context in the short- run and long-run, and if these effects exhibit an asymmetric character in the expansion and contraction periods of the Turkish economy. The findings show that both a linear and non-linear long run relationship is defined between the public expenditures rate and the GDP per capita growth rate. Accordingly, a long-run linear relationship is determined between public expenditure and the GDP per capita growth rate, but the coefficients are not statistically significant. According to another finding, a long-run nonlinear relationship is defined between public expenditure and the GDP per capita growth rate, and it is determined that negative shocks in public expenditure negatively affect the GDP per capita growth rate. In addition, Wald test result shows that public expenditure affect growth rate asymmetrically in the long run.

Keywords

• Economic growth
• Public expenditure
• ARDL & NARDL Approach

TÜRKİYE’DE KAMU HARCAMALARI VE EKONOMİK BÜYÜME ARASINDAKİ DOĞRUSAL VE DOĞRUSAL OLMAYAN İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışma, 1960-2020 dönemi için Türkiye’de kamu harcamaları ve ekonomik büyüme arasındaki doğrusal ve doğrusal olmayan ilişkiyi kısa ve uzun dönem dinamikleri bağlamında sınamaktadır. Bu amaçla çalışma, kamu harcamaları oranındaki değişmelerin kişi başına GSYH büyüme oranını kısa ve uzun dönemde doğrusal ve doğrusal olmayan bir şekilde etkileyip etkilemediğini ve varsa bu etkilerin Türkiye ekonomisinin genişleme ve daralma dönemlerinde asimetrik bir karakter sergileyip sergilemediğini tespit etmek için ARDL & NARDL yaklaşımını kullanmaktadır. Elde edilen bulgular, kamu harcamaları oranı ve kişi başına GSYH büyüme oranı arasında hem doğrusal hem de doğrusal olmayan uzun dönemli bir ilişkinin tanımlandığını göstermektedir. Buna göre, kamu harcamaları ve büyüme arasında uzun dönemli doğrusal bir ilişki belirlenmiştir, ancak katsayıların istatistiksel olarak anlamlı olmadığı bulunmuştur. Bir diğer bulguya göre, kamu harcamaları ve büyüme arasında uzun dönemli doğrusal olmayan bir ilişki tanımlanmıştır ve kamu harcamalarındaki negatif şokların kişi başına GSYH büyüme oranını uzun dönemde negatif olarak etkilediği tespit edilmiştir. Ayrıca Wald testi sonucu, Türkiye' de kamu harcamalarının uzun dönemde büyüme oranını asimetrik olarak etkilediğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ekonomik büyüme
• Kamu harcamaları
• ARDL & NARDL yaklaşımı

Kaynakça

1. Afonso, A., & Alves, J. (2016). Reconsidering Wagner's Law: evidence from the functions of the government. Department of Economics (s. 1-10). Lisbon: Lisbon School Of Economics & Management.
2. Ağırman, E., & Yılmaz, Ö. (2018). Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme: Gelişmiş, Gelişmekte Olan ve Az Gelişmiş Ülkeler Üzerine Bir Analiz. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 519.
3. Alqadi, M., & İsmail, S. (2019). Government Spending and Economic Growth: Contemporary Literature Review. Jornal of Global Economic .
4. Apergis, N. (2015). Asymmetric real exchange rate pass-through and and poverty in China: Evidence from a nonlinear model. Applied Economics Letters, 22(12).
5. Arısoy, İ. (2005). Wagner ve Keynes Hipotezleri Çerçevesinde Türkiye'de Kamu Harcamları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 63-80.
6. Ateş, S. (1998). Yeni İçsel Büyüme Teorileri ve Türkiye Ekonomisinin Büyüme Dinamiklerinin Analizi. Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.
7. Ateş, S., & Kaytancı, U. B. (2015). Türkiye'de Kamu Yatırım Harcamalarının Uzun Dönemli Büyümeye Etkileri. İ.Ü Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi(52), s. 35-59.
8. Aydın, F. F., & Gül, M. (2020). Türkiye'de Kmau Harcamalarının Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi. BAİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(1), 51-61.

9. Aytaç, D., & Güran, M. C. (2010). Kamu Harcamalarının Bileşimi Ekonomik Büyümeyi Etkiler mi? Türkiye Ekonomisi İçin Bir Analiz. Sosyo Ekonomi(2), 129-152.
10. Barro, R. J. (1990). Government spending in a simple model of endogenous growth. Journal of Political Economy, 98(5), 103-126.
11. Edizdoğan, N., Çetinkaya, Ö., & Gümüş, E. (2011). Kamu Maliyesi. Bursa: Ekin Yayınevi.
12. İçen, H. (2021). Türkiye'de Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki Asimetrik İlişkinin Analizi. Dooğuş Üniversitesi Dergisi, 2(22), 1-18.
13. Kar, M., & Taban, S. (2001). Kamu Harcama Çeşitlerinin Ekonomik Büyüme Üzerine Etkileri. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 58(3), 145-169.
14. Karakaya, C., & Şahinoğlu, T. (2021). Türkiye’de Kamu Harcamaları Bileşenlerinin Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 1351.
15. Kiraz, H., & Gümüş, E. (2017). Kamu Harcamalarının Büyümeye Etkisi: OECD Ülkeleri Üzerine Bir Araştırma. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 54(631), 9-22.
16. Köse, C. B., & Özen, A. (2022). Türkiye'de Kamu Harcaması Bileşenlerinin Ekonomik Büyümeye Etkisi. Ekonomi,Politika&Finans Araştırmaları Dergisi, 7(1), 32-52.
17. Lucas, R. (1990). Why Doesn’t Capital Flow from Rich to Poor Countries? American Economic Review, 80, 92-96.
18. Lucas, R. E. (1988). On the Mechanics of Economic Development. Journal of Monetary Economics, 22, 3-42.
19. Nyasha, S., & Odhiambo, N. M. (2019). The İmpact Of Public Expenditure OmEconomic Growth: A Review Of İnternational Literature. Folia Oeconomica Stetinensia, 19(2), 81-101.
20. Pesaran, M. H., Shin, Y., & Smith, R. J. (2001). Bounds Testing Approaches to the Analysis of Level Relationships. Journal of Applied Econometrics, 289–326.
21. Rebelo, S. (1991). Long-Run Policy Analysis and Long-Run Growth. Journal of Political Economy,, 99, 500–521. Romer, P. M. (1986). Increasing Returns and Long-Run Growth. The Journal of Political Economy, 94(5), s. 1002-1037.
22. Shin, Y., Yu, B., & Greenwood-Nimmo, M. (2014). Modelling Asymmetric Cointegration and Dynamic Multipliers s in a Nonlinear ARDL Framework. R. C. Sickles, & W. C. (eds.) içinde, Festschrift in Honor of Peter Schmidt: Econometric Methods and Applications (s. 281-314). New York: Springer.
23. Telek, A., & Telek, C. (2016). Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisinin Wagner ve Keynesyen Hipotezi Çerçevesinde İncelenmesi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi(ICAFR 16 Özel Sayısı), 628-642.
24. Tülümce, S. Y., & Zeren, F. (2017). Türkiye'de Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişkinin Asimetrik Nedensellik Analizi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(2), 299-310.
25. Ulucak, R., & Ulucak, Z. Ş. (2014). Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki Nedensellik: Türkiye Örneği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 10(23), 81-98.
26. Yılgör, M., Karahan, Ö., & Topdağ, D. (2018). Türkiye'de Kamu Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 16(4), 256-271.
27. Yüksel, C., & Songur, M. (2011). Kamu Harcamalarının Bileşenleri ile Ekonomik Büyüme Arasındaki ilişki: Amprik Bir Analiz(1980-2010). Maliye Dergisi(161), 365-380.